nerwica naczyniowa

Nerwica naczyniowa to zaburzenie psychosomatyczne charakteryzujące się nieprawidłową reakcją naczyń krwionośnych na bodźce emocjonalne. Objawia się głównie poprzez zaburzenia ukrwienia różnych części ciała, najczęściej kończyn, które mogą stawać się blade, sine lub czerwone w odpowiedzi na stres emocjonalny.

Patofizjologia nerwicy naczyniowej wiąże się z nadmierną reaktywnością autonomicznego układu nerwowego, szczególnie części współczulnej, która odpowiada za skurcz naczyń krwionośnych. U pacjentów obserwuje się często objawy takie jak uczucie zimna w kończynach, mrowienie, drętwienie, bóle głowy, zawroty głowy, kołatanie serca czy zaburzenia trawienne.

Diagnostyka nerwicy naczyniowej wymaga wykluczenia organicznych przyczyn zaburzeń krążenia, takich jak choroba Raynauda, miażdżyca czy zapalenie naczyń. W leczeniu stosuje się zarówno farmakoterapię (leki przeciwlękowe, beta-blokery, leki naczyniorozszerzające), jak i metody niefarmakologiczne, w tym psychoterapię, techniki relaksacyjne oraz modyfikację stylu życia.

W praktyce klinicznej istotne jest holistyczne podejście do pacjenta z nerwicą naczyniową, uwzględniające zarówno aspekty somatyczne, jak i psychologiczne. Długoterminowe rokowanie jest zazwyczaj dobre, choć choroba ma tendencję do nawrotów, szczególnie w okresach nasilonego stresu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl