martwica miąższu wątroby

Martwica miąższu wątroby (hepatocellular necrosis) to proces patologiczny charakteryzujący się śmiercią komórek wątrobowych (hepatocytów). Może występować jako ogniskowa, gdy obejmuje określone obszary narządu, lub rozlana, gdy dotyczy większej części lub całego miąższu wątroby.

Etiologia martwicy miąższu wątroby jest różnorodna. Najczęstsze przyczyny to: toksyny (alkohol, paracetamol, grzyby trujące), wirusowe zapalenia wątroby (HBV, HCV, HAV), zaburzenia krążenia wątrobowego (niewydolność prawokomorowa serca, zakrzepica żyły wrotnej), choroby autoimmunologiczne oraz czynniki metaboliczne (choroba Wilsona).

Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (znacznie podwyższone aminotransferazy – ALT, AST), obrazowe (USG, TK, MRI) oraz histopatologiczne. W badaniu histopatologicznym stwierdza się obszary martwicy hepatocytów z towarzyszącym naciekiem zapalnym oraz różnym stopniem włóknienia, zależnym od czasu trwania procesu chorobowego.

Leczenie martwicy miąższu wątroby zależy od przyczyny i skupia się na usunięciu czynnika wywołującego oraz zapobieganiu dalszemu uszkodzeniu narządu. W ciężkich przypadkach rozlanej martwicy może rozwinąć się ostra niewydolność wątroby, wymagająca intensywnej terapii, a w skrajnych sytuacjach – przeszczepienia narządu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl