Tazocin
Proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
Produkt leczniczy zawiera piperacylinę oraz tazobaktam w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Składniki te są stosowane w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, takich jak zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych, jamy brzusznej oraz skóry i tkanek miękkich. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci powyżej 2 lat, także u pacjentów z neutropenią i gorączką o etiologii bakteryjnej. Nie zaleca się stosowania w niektórych przypadkach bakteriemii wywołanej przez szczepy oporne na ceftriakson.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
- bakteriemia
- ciężkie zapalenie płuc
- neutropenia z gorączką prawdopodobnie spowodowaną zakażeniem bakteryjnym
- odmiedniczkowe zapalenie nerek
- powikłane zakażenia dróg moczowych
- powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich
- powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej
- szpitalne zapalenie płuc
- zakażenia stopy cukrzycowej
- zapalenie płuc związane ze stosowaniem respiratora
-
Dawkowanie i sposób podawania
Lek Tazocin, zawierający piperacylinę i tazobaktam, dostępny jest w dawkach 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g, podawany w formie infuzji dożylnej trwającej minimum 30 minut. Standardowa dawka dla dorosłych i młodzieży wynosi 4 g piperacyliny i 0,5 g tazobaktamu co 8 godzin, natomiast w ciężkich zakażeniach, takich jak szpitalne zapalenie płuc czy zakażenia u pacjentów z neutropenią, zaleca się podawanie tej samej dawki co 6 godzin. Dawkowanie wymaga modyfikacji u pacjentów z niewydolnością nerek, gdzie klirens kreatyniny < 20 ml/min wskazuje na podawanie dawki co 12 godzin, a w hemodializie konieczne jest podanie dodatkowej dawki 2 g + 0,25 g po każdej sesji dializy. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób starszych z prawidłową funkcją nerek nie jest wymagana zmiana dawkowania.
U dzieci w wieku 2-12 lat dawkowanie Tazocinu jest uzależnione od masy ciała i rodzaju zakażenia: 80 mg piperacyliny i 10 mg tazobaktamu/kg co 6 godzin w neutropenii z gorączką oraz 100 mg piperacyliny i 12,5 mg tazobaktamu/kg co 8 godzin w powikłanych zakażeniach jamy brzusznej, z maksymalną dawką 4 g + 0,5 g podawaną w ciągu 30 minut. Dzieci z niewydolnością nerek wymagają dostosowania dawki, a po hemodializie podaje się dodatkową dawkę 40 mg piperacyliny i 5 mg tazobaktamu/kg. Leczenie trwa zwykle od 5 do 14 dni, a czas terapii powinien być indywidualnie dostosowany do ciężkości zakażenia, rodzaju patogenu oraz stanu klinicznego pacjenta. Bezpieczeństwo stosowania u dzieci poniżej 2 lat nie zostało ustalone.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Tazocin 4 g + 0,5 g
dysfunkcja nerek, hemodializa, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, neutropenia, neutropenia u dzieci, niewydolność nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek, pacjent w podeszłym wieku, piperacylina z tazobaktamem, stopa cukrzycowa, szpitalne zapalenie płuc, toksyczność leku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie bakteryjne, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie płuc -
Działania niepożądane
Lek Tazocin, zawierający piperacylinę z tazobaktamem, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstszą jest biegunka występująca u ≥ 10% pacjentów. Do poważnych, choć rzadkich działań należą rzekomobłoniaste zapalenie jelit (częstość 1-10/10 000), toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella) oraz zespół Stevensa-Johnsona. Występują również zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza, a także pancytopenia i niedokrwistość hemolityczna o nieznanej częstości. U pacjentów z mukowiscydozą obserwuje się zwiększoną częstość gorączki i wysypki. Antybiotyk może wywoływać encefalopatię i napady drgawek, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Profil działań niepożądanych obejmuje także reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne o nieznanej częstości, które mogą zagrażać życiu.
Wśród działań niepożądanych zidentyfikowanych po wprowadzeniu leku do obrotu znajdują się poważne reakcje skórne, takie jak toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, DRESS oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Zaburzenia wątroby manifestują się zapaleniem i żółtaczką, a nerek – niewydolnością i kanalikowo-śródmiąższowym zapaleniem nerek. Częstość występowania innych objawów obejmuje m.in. hipokaliemię, bóle głowy, bóle mięśni i stawów, a także zmiany w badaniach laboratoryjnych, takie jak podwyższenie aminotransferaz, kreatyniny, fosfatazy zasadowej i bilirubiny. W przypadku podejrzenia działań niepożądanych konieczne jest ich zgłaszanie do odpowiednich instytucji monitorujących bezpieczeństwo farmakoterapii, co jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka stosowania Tazocinu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Tazocin 4 g + 0,5 g
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk beta-laktamowy, bezsenność, biegunka, ból głowy, drgawki, encefalopatia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipokaliemia, kandydoza, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mukowiscydoza, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, odczyn Coombsa, osutka krostkowa uogólniona ostra, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, piperacylina z tazobaktamem, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytoza, wstrząs anafilaktoidalny, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka -
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt Tazocin, zawierający piperacylinę i tazobaktam, wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów. U kobiet karmiących piperacylina przenika do mleka w niewielkich ilościach, natomiast stężenie tazobaktamu nie zostało określone, dlatego stosowanie leku jest wskazane jedynie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla matki i dziecka. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym powikłań neurologicznych i krwawień, co wymaga ścisłej obserwacji klinicznej. W przypadku seniorów z prawidłową funkcją nerek lub klirensem kreatyniny powyżej 40 ml/min nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby mogą stosować lek bez konieczności zmiany dawki.
Brak jest danych dotyczących wpływu Tazocinu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, dlatego zaleca się zachowanie ostrożności w tych sytuacjach. Ponadto, w dokumentacji nie odnotowano informacji o interakcjach leku z alkoholem, co wskazuje na brak dostępnych danych w tym zakresie. Podsumowując, stosowanie Tazocinu wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u kobiet karmiących, natomiast u pozostałych grup pacjentów lek jest stosunkowo bezpieczny przy zachowaniu standardowych środków ostrożności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Tazocin 4 g + 0,5 g
-
Przeciwwskazania
Stosowanie Tazocinu (piperacylina z tazobaktamem) jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym piperacylinę, tazobaktam oraz substancje pomocnicze, a także u osób z alergią na inne penicyliny ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, przeciwwskazaniem jest ostra, ciężka reakcja nadwrażliwości na antybiotyki beta-laktamowe, w tym cefalosporyny, monobaktamy i karbapenemy, które mogą manifestować się jako anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy czy skurcz oskrzeli. W takich przypadkach ponowne podanie Tazocinu może prowadzić do poważnych, zagrażających życiu powikłań alergicznych.
W sytuacjach niejasnego wywiadu alergicznego lub łagodnych reakcji nadwrażliwości na beta-laktamy, konieczna jest szczegółowa ocena ryzyka i korzyści przed zastosowaniem Tazocinu, z rozważeniem alternatywnych terapii. Istotnym aspektem jest również zawartość sodu w preparacie – fiolka 2 g + 0,25 g zawiera 130 mg sodu, a fiolka 4 g + 0,5 g aż 261 mg sodu, co może mieć znaczenie u pacjentów z niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym lub na diecie niskosodowej. Lekarz powinien uwzględnić te czynniki podczas kwalifikacji do terapii, aby minimalizować ryzyko powikłań i zapewnić bezpieczeństwo leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Tazocin 4 g + 0,5 g
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk penicylinowy, bilans elektrolitowy, cefalosporyna, karbapenem, monobaktam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki leku, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra reakcja nadwrażliwości, piperacylina, piperacylina z tazobaktamem, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja niepożądana, skurcz oskrzeli, substancja czynna, tazobaktam -
Przedawkowanie
Przedawkowanie piperacyliny z tazobaktamem, stosowanych w preparacie Tazocin (dawki 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, zwłaszcza przy podaniu dożylnym dawek przekraczających zalecenia. Objawy przedawkowania obejmują przede wszystkim dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, które mogą występować również przy dawkach terapeutycznych. Jednakże, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz przy wysokich dawkach, obserwuje się poważne objawy neurologiczne, w tym zwiększoną pobudliwość nerwowo-mięśniową oraz drgawki, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania leku Tazocin. Nie istnieje specyficzne antidotum neutralizujące działanie piperacyliny z tazobaktamem, dlatego leczenie opiera się na podtrzymaniu funkcji życiowych (monitorowanie i wspomaganie układu krążenia i oddechowego) oraz terapii objawowej dostosowanej do stanu pacjenta. W ciężkich przypadkach, zwłaszcza przy wysokich stężeniach leku w osoczu, wskazane jest zastosowanie hemodializy, która efektywnie redukuje stężenia obu substancji czynnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niewydolnością nerek, u których ryzyko powikłań neurologicznych jest znacznie podwyższone.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Tazocin 4 g + 0,5 g
antidotum, biegunka, dawka terapeutyczna, drgawki, dyskomfort nadbrzusza, hemodializa, niewydolność nerek, nudności, objawy niepożądane, osocze krwi, piperacylina sodowa, piperacylina z tazobaktamem, pobudliwość nerwowo-mięśniowa, skurcze mięśni, stężenie leku w osoczu, tazobaktam sodowy, Tazocin, układ pokarmowy, wymioty, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie neurologiczne -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Tazocin, zawierającego piperacylinę z tazobaktamem, nie wykazały istotnych zagrożeń farmakologicznych ani toksycznych przy podawaniu wielokrotnym. Testy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału genotoksycznego, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Należy jednak podkreślić, że nie przeprowadzono badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego tej kombinacji, co pozostaje istotnym elementem do dalszej oceny długoterminowego bezpieczeństwa.
Badania reprodukcyjne u szczurów wykazały zmniejszenie wielkości miotu, opóźnione kostnienie oraz zmiany w obrębie żeber płodów, jednak te efekty korelowały z toksycznością u samic, co sugeruje działanie pośrednie, a nie bezpośrednią teratogenność. Nie stwierdzono wpływu na płodność pokolenia F1 ani rozwój embrionalny pokolenia F2. Dodatkowo, badania teratogenności po podaniu dożylnym potwierdziły brak wad wrodzonych, mimo zmniejszonej masy płodów przy dawkach toksycznych dla matek. W okresie okołoporodowym i poporodowym zaobserwowano zwiększoną liczbę poronień i śmiertelność młodych, również powiązane z toksycznością u samic, co wskazuje na brak bezpośredniego działania teratogennego na płód.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tazocin 4 g + 0,5 g
antybiotyk, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kostnienie, ocena farmakologiczna, piperacylina z tazobaktamem, poronienie, potencjał genotoksyczny, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, rozwój poporodowy, śmiertelność młodych, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada wrodzona, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję -
Skład i postać leku
Tazocin to preparat dożylny w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający piperacylinę (2 g lub 4 g) oraz tazobaktam (0,25 g lub 0,5 g) w formie soli sodowych. Produkt dostępny jest w fiolkach o pojemności 30 ml (2 g + 0,25 g) lub 70 ml (4 g + 0,5 g), zawierających odpowiednio 130 mg i 261 mg sodu, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Proszek rozpuszcza się w 10 ml lub 20 ml rozpuszczalnika (0,9% NaCl, jałowa woda do wstrzykiwań lub 5% glukoza), a następnie można rozcieńczyć do wymaganej objętości (np. 50 ml lub 150 ml) stosując kompatybilne rozcieńczalniki, takie jak roztwór chlorku sodu, glukoza, dekstran, płyny Ringera czy roztwór Hartmanna. Po przygotowaniu roztwór jest stabilny do 12 godzin w temperaturze 2-8°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia powinien być zużyty niezwłocznie, a czas przechowywania nie może przekroczyć 12 godzin w lodówce.
Podczas jednoczesnego stosowania Tazocinu z aminoglikozydami (amikacyna, gentamycyna) zaleca się podawanie ich oddzielnie lub rozpuszczanie i rozcieńczanie osobno, aby uniknąć unieczynnienia aminoglikozydów. Zgodność z aminoglikozydami potwierdzono jedynie przy określonych stężeniach i rozcieńczalnikach (0,9% NaCl lub 5% glukoza). Nie należy mieszać Tazocinu z innymi lekami w strzykawce lub pojemniku do infuzji, zwłaszcza z roztworami zawierającymi wyłącznie wodorowęglan sodu, preparatami krwi lub hydrolizatami albumin. Produkt przeznaczony jest do jednorazowego użytku, a niewykorzystane resztki należy usunąć zgodnie z przepisami. Przechowywanie nieotwartych fiolek powinno odbywać się w temperaturze poniżej 25°C.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Tazocin 4 g + 0,5 g
amikacyna, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyka, dysfagia, edetynian disodu, gentamycyna, hydrolizat albuminy, inhibitor beta-laktamaz, klirens kreatyniny, niezgodność farmaceutyczna, piperacylina, płyn Ringera, podanie dożylne, rozcieńczalnik, rozpuszczalnik, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, stabilność chemiczna, substancja chelatująca, substancja pomocnicza, tazobaktam, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu -
Specjalne ostrzeżenia
Produkt leczniczy Tazocin, zawierający piperacylinę z tazobaktamem, wymaga starannej oceny klinicznej przed zastosowaniem, zwłaszcza pod kątem ciężkości zakażenia oraz oporności bakteryjnej. Konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergicznego, gdyż lek może wywoływać ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję oraz poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, osutka polekowa z eozynofilią i ostra uogólniona osutka krostkowa. W przypadku wystąpienia wysypki lub innych objawów nadwrażliwości należy przerwać terapię i wdrożyć odpowiednie leczenie ratunkowe. Ponadto, po leczeniu trwającym ponad 10 dni istnieje ryzyko rozwoju limfohistiocytozy hemofagocytarnej (HLH), charakteryzującej się gorączką, hepatosplenomegalią, cytopenią i podwyższonym stężeniem ferrytyny, co wymaga natychmiastowego rozpoznania i odstawienia leku.
Podczas terapii Tazocinem należy monitorować pacjentów pod kątem powikłań hematologicznych (leukopenia, neutropenia), zaburzeń krzepnięcia (wydłużony czas krzepnięcia, protrombinowy, zaburzenia agregacji płytek) oraz ryzyka krwawień, szczególnie u chorych z niewydolnością nerek. Duże dawki leku mogą powodować powikłania neurologiczne, takie jak drgawki, zwłaszcza przy upośledzonej funkcji nerek. Produkt zawiera znaczące ilości sodu: 130 mg w dawce 2 g + 0,25 g (6,5% dziennej maksymalnej dawki sodu wg WHO) oraz 261 mg w dawce 4 g + 0,5 g (13%), co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. U pacjentów z ryzykiem hipokaliemii wskazane jest monitorowanie elektrolitów. Ze względu na potencjalną nefrotoksyczność, dawkowanie powinno być dostosowane do stopnia niewydolności nerek, a jednoczesne stosowanie z wankomycyną wymaga szczególnej ostrożności i regularnej kontroli funkcji nerek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Tazocin
antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, cytopenia, drgawki, hemofagocytoza, hepatosplenomegalia, hipertriglicerydemia, hipofibrynogenemia, hipokaliemia, karbapenem, lekooporność, leukopenia, limfohistiocytoza hemofagocytarna, monobaktam, nadkażenie, napad drgawkowy, neutropenia, niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, osutka polekowa z eozynofilią, penicylina, piperacylina z tazobaktamem, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, toksyczna nekroliza naskórka, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie agregacji płytek krwi, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Tazocin, zawierający piperacylinę (2 g lub 4 g w postaci soli sodowej) oraz tazobaktam (odpowiednio 0,25 g lub 0,5 g), podawany jest w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej. Aktualnie brak jest badań oceniających wpływ Tazocinu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn, co stanowi istotne wyzwanie w praktyce klinicznej. Ze względu na potencjalne działania niepożądane beta-laktamów, takie jak zawroty głowy, zaburzenia świadomości czy reakcje alergiczne, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami psychomotorycznymi lub stosujących inne leki wpływające na funkcje poznawcze.
W praktyce klinicznej lekarz powinien indywidualnie ocenić stan pacjenta, uwzględniając współistniejące schorzenia oraz farmakoterapię, a także szczegółowo poinformować o braku danych dotyczących wpływu Tazocinu na zdolności psychomotoryczne. Zaleca się monitorowanie pacjenta w początkowym okresie terapii oraz rozważenie organizacji transportu w przypadku leczenia ambulatoryjnego, zwłaszcza po pierwszym podaniu infuzji. Dokumentacja medyczna powinna zawierać informację o przekazaniu pacjentowi tych zaleceń, co ma szczególne znaczenie u osób wykonujących zawody wymagające precyzyjnej obsługi maszyn lub prowadzenia pojazdów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tazocin 4 g + 0,5 g
antybiotyk beta-laktamowy, aspekt medyczno-prawny, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, hospitalizacja, infuzja dożylna, leczenie ambulatoryjne, piperacylina, piperacylina sodowa, podanie dożylne, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, tazobaktam, tazobaktam sodowy, Tazocin, zaburzenie świadomości, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Tazocin to preparat łączący piperacylinę (antybiotyk β-laktamowy z grupy penicylin) oraz tazobaktam (inhibitor β-laktamaz), dostępny w dawkach 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g, podawany dożylnie w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Wskazania obejmują ciężkie zakażenia bakteryjne, takie jak szpitalne i wentylatorowe zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek), powikłane zakażenia jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, ropnie, zakażenia dróg żółciowych), powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (w tym stopa cukrzycowa) oraz bakteriemię powiązaną z tymi zakażeniami. Lek jest również wskazany w leczeniu gorączkującej neutropenii u dorosłych, młodzieży i dzieci od 2 roku życia. Należy podkreślić, że Tazocin nie jest zalecany u dorosłych w leczeniu bakteriemii wywołanej przez szczepy E. coli i K. pneumoniae produkujące β-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL) niewrażliwe na ceftriakson.
Podawanie Tazocinu wymaga hospitalizacji i jest realizowane wyłącznie dożylnie, z uwzględnieniem ciężkości zakażenia, lokalizacji oraz wrażliwości patogenów na antybiotyki. Preparat zawiera istotne ilości sodu: 130 mg w dawce 2 g + 0,25 g oraz 261 mg w dawce 4 g + 0,5 g, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Terapia powinna być oparta na wynikach antybiogramu i lokalnych danych epidemiologicznych. W przypadku podejrzenia infekcji wywołanej przez bakterie ESBL, zwłaszcza E. coli i K. pneumoniae niewrażliwe na ceftriakson, konieczne jest rozważenie alternatywnych opcji terapeutycznych. Stosowanie Tazocinu powinno być zgodne z wytycznymi dotyczącymi racjonalnej antybiotykoterapii, aby minimalizować ryzyko rozwoju oporności bakteryjnej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Tazocin 4 g + 0,5 g
antybiogram, antybiotykoterapia o szerokim spektrum, bakteriemia, infuzja, inhibitor β-laktamaz, neutropenia, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakteryjna, penicylina, piperacylina, ropień wewnątrzbrzuszny, stopa cukrzycowa, szpitalne zapalenie płuc, tazobaktam, Tazocin, zakażenie dróg moczowych, zakażenie dróg żółciowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie płuc związane z wentylacją mechaniczną