neutropenia z gorączką prawdopodobnie spowodowaną zakażeniem bakteryjnym
Wskazanie

Neutropenia z gorączką prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym to stan kliniczny charakteryzujący się obniżoną liczbą neutrofili (poniżej 500/mm³ lub poniżej 1000/mm³ z przewidywanym spadkiem poniżej 500/mm³ w ciągu 48 godzin) oraz gorączką (temperatura ≥38,3°C jednorazowo lub ≥38,0°C utrzymująca się przez ponad godzinę). Jest to stan nagły wymagający natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na wysokie ryzyko rozwoju ciężkiego zakażenia i sepsy.

Neutropenia z gorączką występuje najczęściej u pacjentów onkologicznych poddawanych chemioterapii, po przeszczepach szpiku kostnego, u pacjentów z hematologicznymi chorobami nowotworowymi oraz u osób leczonych immunosupresyjnie. Kluczowe jest szybkie rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia, które powinno nastąpić w ciągu pierwszej godziny od zgłoszenia się pacjenta.

W leczeniu neutropenii z gorączką stosuje się empiryczną antybiotykoterapię o szerokim spektrum działania. Najczęściej stosowane leki w Polsce to: piperacylina z tazobaktamem (Tazocin, Piperacillin/Tazobactam Kabi, Piperacillin/Tazobactam Fresenius), cefepim (Maxipime), meropenem (Meronem, Meropenem Kabi), imipenem z cylastatyną (Imipenem/Cilastatin Kabi), a w przypadku alergii na beta-laktamy – aztreonam (Azactam) w połączeniu z wankomycyną (Vancomycin Kabi, Edicin) lub linezolidem (Zyvoxid, Linezolid Polpharma).

Największe trudności w leczeniu pacjentów z neutropenią z gorączką obejmują rosnącą antybiotykooporność patogenów, trudności w identyfikacji czynnika etiologicznego (dodatnie posiewy krwi uzyskuje się tylko u 20-30% pacjentów), a także zwiększone ryzyko infekcji grzybiczych i wirusowych przy przedłużającej się neutropenii. Wyzwaniem jest również różnicowanie między gorączką spowodowaną zakażeniem a innymi przyczynami, takimi jak reakcja na leki czy aktywność choroby podstawowej. Istotne jest monitorowanie stanu pacjenta i modyfikacja leczenia w zależności od odpowiedzi klinicznej i wyników badań mikrobiologicznych.

W przypadku braku odpowiedzi na początkową antybiotykoterapię po 48-72 godzinach należy rozważyć modyfikację leczenia, w tym dodanie leków przeciwgrzybiczych, takich jak flukonazol (Fluconazole Kabi, Flukonazol Actavis), worikonazol (Vfend) lub kaspofungina (Cancidas). U pacjentów z długotrwałą neutropenią i wysokim ryzykiem powikłań stosuje się również czynniki wzrostu granulocytów, jak filgrastym (Neupogen, Accofil, Grastofil) czy pegfilgrastym (Neulasta, Ziextenzo).