gorączka z neutropenią
Wskazanie

Gorączka z neutropenią to stan kliniczny, w którym u pacjenta z obniżoną liczbą neutrofili (poniżej 500/μl lub poniżej 1000/μl z przewidywanym spadkiem poniżej 500/μl) występuje gorączka (jednorazowy pomiar temperatury ≥38,3°C lub utrzymująca się przez >1h temperatura ≥38,0°C). Jest to stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż wskazuje na możliwość rozwoju ciężkiego zakażenia przy znacznie osłabionej odporności organizmu.

Gorączka neutropeniczna najczęściej występuje u pacjentów po chemioterapii przeciwnowotworowej, u chorych po przeszczepie szpiku kostnego, w przebiegu chorób hematologicznych, a także w przypadku stosowania niektórych leków immunosupresyjnych. Częstość występowania tego powikłania zależy od rodzaju zastosowanej chemioterapii, dawki cytostatyków oraz stanu ogólnego pacjenta.

W leczeniu gorączki neutropenicznej kluczowe jest szybkie wdrożenie empirycznej antybiotykoterapii o szerokim spektrum działania. W Polsce stosuje się takie leki jak: Tazocin (piperacylina z tazobaktamem), Meronem (meropenem), Invanz (ertapenem), Tienam (imipenem z cylastatyną), Zerbaxa (ceftolozyna z tazobaktamem) czy Maxipime (cefepim). W ciężkich przypadkach dodaje się leki przeciwgrzybicze, np. Ecalta (anidulafungina), Cancidas (kaspofungina), Mycamine (mikafungina) lub Vfend (worykonazol).

W zapobieganiu gorączki neutropenicznej stosuje się czynniki wzrostu kolonii granulocytów (G-CSF), takie jak Neupogen, Zarzio, Accofil (filgrastim) lub Neulasta (pegfilgrastim), które stymulują produkcję neutrofili i skracają czas trwania neutropenii. W wybranych przypadkach można zastosować profilaktykę antybiotykową, np. Biseptol (kotrimoksazol).

Największe trudności w leczeniu pacjentów z gorączką neutropeniczną obejmują: identyfikację patogenu wywołującego zakażenie (często nie udaje się go wyizolować), narastającą antybiotykooporność, wysokie ryzyko powikłań (wstrząs septyczny, niewydolność wielonarządowa), a także konieczność różnicowania przyczyn gorączki (zakażenie vs. gorączka polekowa vs. gorączka związana z chorobą podstawową). Istotnym problemem jest również równoważenie korzyści z agresywnej antybiotykoterapii z ryzykiem działań niepożądanych i selekcji szczepów opornych.