depresja zimowa

Depresja zimowa, inaczej określana jako zaburzenie afektywne sezonowe (ang. Seasonal Affective Disorder, SAD), to rodzaj zaburzenia nastroju, które występuje cyklicznie w okresie jesienno-zimowym. Charakteryzuje się obniżonym nastrojem, uczuciem przygnębienia, zwiększoną potrzebą snu, wzmożonym apetytem (szczególnie na węglowodany) oraz spadkiem energii.

Etiologia depresji zimowej związana jest głównie ze zmniejszoną ekspozycją na światło słoneczne w miesiącach zimowych, co prowadzi do zaburzeń w wydzielaniu melatoniny i serotoniny. Te zmiany biochemiczne wpływają na rytm dobowy organizmu i regulację nastroju. Częstość występowania SAD wzrasta wraz z odległością od równika, co potwierdza związek z ilością światła dziennego.

W leczeniu depresji zimowej stosuje się terapię światłem (fototerapię), która polega na ekspozycji pacjenta na światło o natężeniu 10000 luksów przez około 30 minut dziennie, najlepiej w godzinach porannych. Skuteczne są również interwencje farmakologiczne (głównie leki z grupy SSRI), psychoterapia poznawczo-behawioralna oraz suplementacja witaminy D. Regularny wysiłek fizyczny i przebywanie na świeżym powietrzu również wykazują działanie terapeutyczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl