bisoprorol fumaran
Bisoprolol fumaran to beta-bloker stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Należy do grupy selektywnych antagonistów receptorów beta-1-adrenergicznych, co oznacza, że wpływa przede wszystkim na serce, minimalizując działania niepożądane związane z blokadą receptorów beta-2 w drogach oddechowych i naczyniach obwodowych.
Lek wyróżnia się korzystnym profilem farmakokinetycznym – charakteryzuje się wysoką biodostępnością (około 90%), umiarkowanym wiązaniem z białkami osocza (30%) oraz długim okresem półtrwania (10-12 godzin), co umożliwia jego podawanie raz na dobę. Bisoprolol jest metabolizowany głównie w wątrobie, a jego metabolity są wydalane przez nerki.
W leczeniu niewydolności serca bisoprolol fumaran należy wprowadzać stopniowo, rozpoczynając od małych dawek (1,25 mg), które następnie można zwiększać co 1-2 tygodnie do dawki docelowej 10 mg na dobę. Wykazano, że takie postępowanie zmniejsza śmiertelność, liczbę hospitalizacji i poprawia klasę czynnościową według NYHA u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Concor Cor 10 10 mg
Dawkowanie bisoprololu fumaranu jest ściśle uzależnione od wskazania klinicznego oraz stanu pacjenta, z koniecznością indywidualnego dostosowania dawki i ścisłego monitorowania, zwłaszcza w leczeniu przewlekłej niewydolności serca. Terapia powinna być rozpoczęta u pacjentów stabilnych klinicznie, bez objawów ostrej niewydolności serca, i prowadzona przez lekarza doświadczonego w tej dziedzinie. Standardowa dawka początkowa w niewydolności serca wynosi 1,25 mg raz na dobę, z etapowym zwiększaniem dawki co minimum 2 tygodnie do dawki docelowej 10 mg/dobę. W przypadku nietolerancji wyższych dawek możliwe jest utrzymanie mniejszej dawki podtrzymującej lub stopniowe zmniejszenie dawki. W leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej dawka początkowa to 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 20 mg/dobę, dostosowując dawkowanie do odpowiedzi klinicznej i częstości rytmu serca.
antagonista receptora AT1, beta-adrenolityk, bisoprorol fumaran, bradykardia, Concor Cor, dawka podtrzymująca, dializa, dławica piersiowa, glikozyd nasercowy, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, nasilenie objawów choroby, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, przewlekła niewydolność serca, rytm serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bisocard 7,5 mg
Bisoprolol fumaranu (Bisocard), jako selektywny beta1-adrenolityk, może negatywnie wpływać na przebieg ciąży oraz rozwój płodu poprzez zmniejszenie przepływu krwi przez łożysko, co wiąże się z ryzykiem opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego, śmierci wewnątrzmacicznej, poronienia oraz przedwczesnego porodu. U płodu i noworodka obserwuje się potencjalne działania niepożądane, takie jak hipoglikemia i bradykardia, szczególnie w pierwszych 72 godzinach życia, co wymaga intensywnego monitorowania parametrów życiowych i poziomu glukozy. Stosowanie bisoprololu w ciąży jest zalecane jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, z preferencją leków selektywnych beta1-adrenergicznych nad nieselektywnymi beta-blokerami, przy jednoczesnym regularnym monitorowaniu stanu płodu za pomocą badań USG i oceny przepływu łożyskowego.
antagonista receptorów beta1-adrenergicznych, antykoncepcja, beta-adrenolityk, Bisocard, bisoprorol fumaran, bradykardia, hipoglikemia, nieselektywny beta-bloker, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, poród przedwczesny, poronienie, poziom glukozy we krwi, przenikanie do mleka, przepływ łożyskowy, śmierć wewnątrzmaciczna płodu, USG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sobycor 2,5 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Sobycor, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, którzy wykazują zwiększoną wrażliwość na lek. Przedawkowanie może wystąpić zarówno przy umiarkowanym przekroczeniu dawki terapeutycznej (np. 15 mg zamiast 7,5 mg), jak i przy bardzo dużych dawkach sięgających nawet 2000 mg. Typowe objawy kliniczne to bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia. Objawy te mogą prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, zaburzeń świadomości i zagrożenia życia, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi, takimi jak astma, POChP czy cukrzyca.
aminofilina, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, bisoprorol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, EKG, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy dodatni, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek rozszerzający naczynia, lek wazopresyjny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność serca, osobnicza zmienność, ostra niewydolność serca, perfuzja narządowa, POChP, rozrusznik serca, skurcz oskrzeli, zaburzenia hemodynamiczne, zawroty głowy