Przedawkowanie leku Sobycor

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Sobycor, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta. Przypadki przedawkowania mogą wystąpić zarówno przy przypadkowym przyjęciu zbyt dużej dawki (jak np. przyjęcie dawki dobowej 15 mg zamiast 7,5 mg), jak i celowym zażyciu znacznie większych ilości leku (odnotowano przypadki przyjęcia nawet 2000 mg bisoprololu)¹.

Czynniki ryzyka przedawkowania

Należy podkreślić, że istnieje znaczna osobnicza zmienność w zakresie wrażliwości na pojedynczą dużą dawkę bisoprololu, a pacjenci z niewydolnością serca wykazują szczególnie dużą wrażliwość na przedawkowanie tego leku². Z tego względu u pacjentów z niewydolnością serca leczenie rozpoczyna się od stopniowego zwiększania dawki zgodnie z ustalonym schematem³.

Objawy przedawkowania

W kontekście klinicznym najczęściej obserwowanymi objawami przedawkowania beta-adrenolityków, w tym bisoprololu, są: bradykardia, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia⁴. Zgłaszano również przypadki bloku przedsionkowo-komorowego III stopnia i zawrotów głowy⁵.

W odnotowanych przypadkach przedawkowania u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i/lub chorobą wieńcową stwierdzono głównie bradykardię i niedociśnienie. Co istotne, wszyscy pacjenci powrócili do zdrowia⁶.

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania bisoprololu konieczne jest natychmiastowe podjęcie odpowiednich działań terapeutycznych. Strategia postępowania obejmuje:⁷

1. Przerwanie leczenia bisoprololem – natychmiastowe zaprzestanie podawania leku
2. Wdrożenie leczenia podtrzymującego i objawowego – dostosowanego do konkretnych manifestacji przedawkowania

Należy mieć na uwadze, że bisoprolol tylko w niewielkim stopniu można usunąć za pomocą dializy, co ogranicza skuteczność tego postępowania w przypadkach ciężkiego przedawkowania⁸.

W zależności od dominujących objawów, zaleca się następujące postępowanie terapeutyczne:⁹

• W przypadku bradykardii: dożylne podanie atropiny. Jeśli reakcja na atropinę jest niewystarczająca, należy rozważyć ostrożne podanie izoprenaliny lub innego leku o działaniu chronotropowym dodatnim. W niektórych przypadkach może być konieczne przeznaczyniowe wprowadzenie czasowego rozrusznika serca¹⁰.
• W przypadku niedociśnienia: zaleca się dożylne podanie płynów infuzyjnych i leków wazopresyjnych. Korzystne może być również dożylne podanie glukagonu¹¹.
• W przypadku bloku przedsionkowo-komorowego (II lub III stopnia): pacjent wymaga ścisłego monitorowania. Należy podawać izoprenalinę we wlewie lub wprowadzić przeznaczyniowo czasowy rozrusznik serca¹².
• W przypadku ostrego nasilenia niewydolności serca: zalecane jest dożylne podanie leków moczopędnych, leków o działaniu inotropowym dodatnim oraz leków rozszerzających naczynia krwionośne¹³.
• W przypadku skurczu oskrzeli: należy zastosować leki rozszerzające oskrzela, takie jak izoprenalina, beta2-sympatykomimetyki i/lub aminofilina¹⁴.
• W przypadku hipoglikemii: wskazane jest dożylne podanie glukozy¹⁵.

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Ze względu na potencjalnie poważne konsekwencje przedawkowania bisoprololu, pacjenci wymagają ścisłego monitorowania parametrów życiowych, w tym:

• Częstości akcji serca i rytmu serca (ciągłe monitorowanie EKG)
• Ciśnienia tętniczego krwi
• Parametrów oddechowych i saturacji
• Stanu neurologicznego
• Stężenia glukozy we krwi

Przy odpowiednio wdrożonym leczeniu, rokowanie u pacjentów z przedawkowaniem bisoprololu jest zazwyczaj pomyślne. Dane kliniczne wskazują, że nawet w przypadkach znacznego przedawkowania (do 2000 mg) pacjenci powracali do zdrowia pod wpływem odpowiedniego leczenia¹⁶.