metabolizm medazepamu

Metabolizm medazepamu odgrywa kluczową rolę w farmakologii tej benzodiazepiny. Po podaniu doustnym medazepam ulega szybkiemu wchłanianiu z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 1-2 godzinach. Biodostępność leku wynosi około 80-100%.

W procesie metabolizmu medazepamu w wątrobie uczestniczą enzymy cytochromu P450, głównie CYP3A4. Lek ulega N-demetylacji i hydroksylacji, tworząc aktywne metabolity, w tym diazepam i nordazepam (nordiazepam), które również wykazują działanie farmakologiczne. Ta kaskada metaboliczna przyczynia się do długotrwałego działania terapeutycznego medazepamu.

Metabolity medazepamu są wydalane głównie przez nerki, a ich okres półtrwania jest relatywnie długi i może wynosić od 36 do 200 godzin. Ta właściwość sprawia, że lek może kumulować się w organizmie podczas długotrwałego stosowania, co należy uwzględnić przy dawkowaniu, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku oraz z upośledzoną funkcją wątroby.

Istotne klinicznie są interakcje lekowe związane z metabolizmem medazepamu. Substancje hamujące aktywność CYP3A4, takie jak ketokonazol, erytromycyna czy sok grejpfrutowy, mogą zwiększać stężenie leku we krwi i nasilać jego działanie. Z kolei induktory enzymatyczne, jak rifampicyna czy karbamazepina, mogą przyspieszać metabolizm medazepamu, zmniejszając jego skuteczność terapeutyczną.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl