ropniak opłucnej
Wskazanie
Ropniak opłucnej to stan chorobowy, charakteryzujący się obecnością ropy w jamie opłucnowej, najczęściej jako powikłanie infekcji płucnej, urazu klatki piersiowej lub zabiegu chirurgicznego. Dochodzi do niego w wyniku zakażenia jamy opłucnowej bakteriami, które prowadzą do nagromadzenia się płynu ropnego w przestrzeni między opłucną ścienną a opłucną płucną. Główne objawy to gorączka, ból w klatce piersiowej, duszność, kaszel oraz ogólne złe samopoczucie.
Leczenie ropniaka opłucnej opiera się na drenażu jamy opłucnowej oraz antybiotykoterapii. W Polsce stosuje się szereg antybiotyków w terapii tego schorzenia, w tym: Augmentin (amoksycylina z kwasem klawulanowym), Tazocin (piperacylina z tazobaktamem), Meronem (meropenem), Zinacef (cefuroksym), Clindacin (klindamycyna) czy Metronidazol. Leczenie często wymaga terapii skojarzonej, obejmującej antybiotyki o szerokim spektrum działania, skuteczne wobec bakterii tlenowych i beztlenowych.
Największym wyzwaniem w leczeniu ropniaka opłucnej jest uzyskanie pełnego drenażu jamy opłucnowej. Zbyt późne rozpoznanie może prowadzić do wytworzenia się zrostów i powstania tzw. ropniaka otorbionego, który jest trudniejszy do drenażu. W przypadkach zaawansowanych, gdy płyn jest gęsty i zawiera włóknik, drenaż może być niewystarczający. Wtedy konieczne staje się zastosowanie środków fibrynolitycznych (np. Actilyse – alteplaza) lub interwencja chirurgiczna – torakoskopia lub torakotomia z dekortykacją płuca.
Dodatkową trudnością jest właściwy dobór antybiotyków, szczególnie w przypadku zakażeń wieloopornymi szczepami bakterii. Istotne jest wykonanie posiewu płynu z jamy opłucnowej i antybiogramu, co pozwala na celowaną antybiotykoterapię. Leczenie ropniaka opłucnej jest długotrwałe i wymaga regularnej kontroli efektów terapii za pomocą badań obrazowych (RTG, USG, tomografia komputerowa klatki piersiowej).
Lista leków z tym wskazaniem
-
Lincocin – Roztwór do wstrzykiwań i infuzji – 300 mg/ml
Jest to roztwór do wstrzykiwań zawierający 300 mg linkomycyny w 1 ml oraz alkohol benzylowy jako substancję pomocniczą. Stosuje się go w leczeniu poważnych zakażeń wywołanych przez wrażliwe bakterie beztlenowe, paciorkowce oraz gronkowce. Lek jest wskazany m.in. w infekcjach dróg oddechowych, skóry, tkanek miękkich, kości, stawów oraz w przypadku posocznicy. Zawsze należy rozważyć ryzyko działań niepożądanych i ewentualną możliwość zastosowania alternatywnego antybiotyku.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Lincocin – Kapsułki – 500 mg
Lek zawiera 500 mg linkomycyny w postaci chlorowodorku linkomycyny oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Stosuje się go w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez wrażliwe bakterie beztlenowe, paciorkowce oraz gronkowce. Wskazany jest między innymi przy zakażeniach górnych i dolnych dróg oddechowych, skóry, tkanek miękkich, kości oraz stawów. Ze względu na ryzyko działań niepożądanych, wybór tego leku powinien uwzględniać oficjalne zalecenia dotyczące antybiotykoterapii.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku