nadczynność tarczycy jatrogenna

Nadczynność tarczycy jatrogenna to stan patologiczny, w którym nadmierna aktywność gruczołu tarczowego jest wynikiem działań medycznych. Najczęstszą jej przyczyną jest stosowanie leków zawierających hormony tarczycy (lewotyroksynę, trijodotyroninę) w dawkach przekraczających zapotrzebowanie organizmu.

Do głównych przyczyn jatrogenny nadczynności tarczycy zalicza się: przedawkowanie preparatów hormonów tarczycy w terapii niedoczynności, nieuzasadnione stosowanie supresyjnych dawek lewotyroksyny, podawanie preparatów jodu lub środków kontrastowych zawierających jod u pacjentów z utajoną autonomią tarczycy, a także leczenie amiodaronem.

Objawy kliniczne obejmują tachykardię, nadmierne pocenie się, drżenie rąk, utratę masy ciała pomimo zwiększonego apetytu, nietolerancję ciepła i niepokój. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się obniżone stężenie TSH oraz podwyższone stężenie wolnych hormonów tarczycy (fT3, fT4). Diagnostyka różnicowa powinna uwzględniać inne przyczyny nadczynności tarczycy.

Leczenie polega przede wszystkim na modyfikacji terapii – zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku wywołującego nadczynność. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie beta-blokerów w celu kontroli objawów sercowo-naczyniowych. Po skorygowaniu dawkowania leków, stan pacjenta zazwyczaj normalizuje się w ciągu kilku tygodni.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl