zakażenie Helicobacter pylori
Wskazanie

Zakażenie Helicobacter pylori to jedna z najpowszechniejszych infekcji bakteryjnych na świecie, dotykająca około 50% populacji globalnej. Bakteria ta kolonizuje błonę śluzową żołądka i jest główną przyczyną przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, a także czynnikiem ryzyka rozwoju raka żołądka. Zakażenie H. pylori jest najczęściej nabywane w dzieciństwie, a transmisja odbywa się głównie drogą fekalno-oralną lub oralno-oralną.

Diagnostyka zakażenia obejmuje metody inwazyjne (endoskopia z biopsją i badaniem histopatologicznym, test ureazowy, hodowla bakteryjna) oraz nieinwazyjne (test oddechowy z mocznikiem znakowanym 13C, test antygenowy w kale, badania serologiczne). Wskazaniami do eradykacji H. pylori są: choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka, stan po resekcji z powodu raka żołądka, chłoniak typu MALT, dyspepsja czynnościowa oraz rodzinne występowanie raka żołądka.

Leczenie zakażenia H. pylori opiera się na terapii skojarzonej, obejmującej inhibitor pompy protonowej (IPP) oraz antybiotyki. W Polsce stosuje się najczęściej schemat terapii poczwórnej z bizmutem (IPP + sole bizmutu + tetracyklina + metronidazol) lub terapię potrójną (IPP + amoksycylina + klarytromycyna). Wśród dostępnych na polskim rynku preparatów można wymienić: Pylera (zawierający bizmut, tetracyklinę i metronidazol), Helides (lansoprazol), Controloc (pantoprazol), Nolpaza (pantoprazol), Amoksiklav (amoksycylina z kwasem klawulanowym), Metronidazol (Polpharma), Klacid (klarytromycyna) oraz Trittico (trazodonu chlorowodorek).

Największą trudnością w leczeniu zakażenia H. pylori jest narastająca oporność bakterii na antybiotyki, szczególnie na klarytromycynę i metronidazol. Problem stanowi również niska skuteczność terapii pierwszego rzutu, która w wielu przypadkach nie przekracza 70-80%. Dodatkowo, pacjenci często doświadczają działań niepożądanych leków (biegunki, nudności, zaburzenia smaku, bóle brzucha), co może prowadzić do przerwania terapii i niepowodzenia eradykacji. Istotnym wyzwaniem jest także weryfikacja skuteczności eradykacji, którą należy przeprowadzić nie wcześniej niż 4 tygodnie po zakończeniu leczenia i 2 tygodnie po odstawieniu IPP.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl