Zalanzo – Kapsułki dojelitowe, twarde

Zalanzo
Kapsułki dojelitowe, twarde, 15 mg

Produkt zawiera substancję czynną lanzoprazol, dostępną w formie kapsułek dojelitowych o dawkach 15 mg i 30 mg. Lek stosuje się w celu zmniejszenia wydzielania kwasu żołądkowego w takich schorzeniach jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, refluksowe zapalenie przełyku oraz w terapii zakażenia Helicobacter pylori w skojarzeniu z antybiotykami. Wskazany jest także do leczenia i zapobiegania owrzodzeniom związanym z przyjmowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz w zespole Zollingera-Ellisona. Produkt zawiera również substancje pomocnicze, w tym sacharozę i żółcień chinolinową.

Pobierz ChPL PDF Zalanzo – Kapsułki dojelitowe, twarde – 15 mg

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Lek Zalanzo, zawierający lanzoprazol, jest dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 15 mg i 30 mg, stosowanych głównie raz na dobę, najlepiej na czczo. W leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy zalecana dawka to 30 mg raz dziennie przez 2 tygodnie, z możliwością przedłużenia do 6 tygodni. W chorobie wrzodowej żołądka oraz refluksowym zapaleniu przełyku stosuje się 30 mg raz na dobę przez 4 tygodnie, z opcją przedłużenia o kolejne 4 tygodnie. W eradykacji Helicobacter pylori zalecane jest 30 mg dwa razy na dobę przez 7 dni w skojarzeniu z antybiotykami (klarytromycyna 250-500 mg i amoksycylina 1 g lub metronidazol 400-500 mg, oba dwa razy na dobę), co pozwala osiągnąć skuteczność eradykacji do 90%. W profilaktyce i leczeniu owrzodzeń związanych z NLPZ stosuje się dawki 15-30 mg raz na dobę, dostosowując je do ryzyka i odpowiedzi klinicznej. W zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa wynosi 60 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do 180 mg na dobę, podawanych w dwóch dawkach podzielonych powyżej 120 mg.

U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się ostrożność i nieprzekraczanie dawki 30 mg na dobę bez wyraźnych wskazań klinicznych, ze względu na zmniejszony klirens leku. W niewydolności wątroby konieczne jest zmniejszenie dawki do 50% standardowej i regularne monitorowanie funkcji wątroby, natomiast w niewydolności nerek nie wymaga się modyfikacji dawkowania. Kapsułki należy połykać w całości, jednak w przypadku trudności z połykaniem można otworzyć kapsułkę i zawartość wymieszać z sokiem jabłkowym, który zapewnia stabilność leku (pH soku). Podanie przez zgłębnik nosowo-żołądkowy również jest możliwe po zmieszaniu z 40 ml soku jabłkowego, z obowiązkiem przepłukania zgłębnika po podaniu. Bezpieczeństwo stosowania u dzieci nie zostało ustalone.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Zalanzo 15 mg

amoksycylina, antybiotykoterapia, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, eradykacja Helicobacter pylori, kapsułka dojelitowa twarda, klarytromycyna, klirens lanzoprazolu, lanzoprazol, metronidazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, owrzodzenie NLPZ, owrzodzenie żołądka, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, refluksowe zapalenie przełyku, zespół Zollingera-Ellisona, zgłębnik nosowo-żołądkowy
Działania niepożądane
Stosowanie lanzoprazolu (substancja czynna preparatu Zalanzo) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do istotnych klinicznie należą zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, eozynofilia, leukopenia (częstość niezbyt częsta: >1/1000 do <1/100), niedokrwistość (rzadko: >1/10 000 do <1/1000), a w bardzo rzadkich przypadkach agranulocytoza i pancytopenia (<1/10 000), które wymagają natychmiastowej interwencji. Często obserwuje się bóle i zawroty głowy (>1/100 do <1/10), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, biegunka, bóle brzucha, zaparcia, wymioty, wzdęcia, suchość w jamie ustnej oraz łagodne polipy dna żołądka. Rzadko występują poważniejsze powikłania, w tym zapalenie wątroby i żółtaczka, a także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczno-rozpływna martwica naskórka. Z nieznaną częstością mogą pojawić się hipomagnezemia, hiponatremia, ginekomastia, mlekotok oraz cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek z ryzykiem niewydolności.

Ze względu na potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak agranulocytoza, pancytopenia, ciężkie reakcje skórne czy wstrząs anafilaktyczny, konieczne jest monitorowanie pacjentów pod kątem objawów takich jak gorączka, infekcje, krwawienia, wysypka, obrzęk naczynioruchowy czy duszność. W przypadku objawów dysfunkcji wątroby (żółtaczka, ciemny mocz, ból w prawym podżebrzu) lub nerek (zmniejszenie diurezy, obrzęki) wskazana jest pilna diagnostyka i modyfikacja leczenia. Długotrwała terapia wymaga monitorowania poziomu elektrolitów, zwłaszcza magnezu, oraz oceny ryzyka złamań kości, szczególnie u osób starszych. Zaleca się suplementację wapnia i witaminy D oraz regularne badania densytometryczne. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich instytucji jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa stosowania lanzoprazolu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Zalanzo 15 mg

agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drżenie mięśniowe, enzymy wątrobowe, eozynofilia, ginekomastia, gorączka, hipercholesterolemia, hipomagnezemia, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kandydoza przełyku, lanzoprazol, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, martwica naskórka, mlekotok, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omamy wzrokowe, osutka, pancytopenia, parestezje, plamica, pokrzywka, polip żołądka, rumień wielopostaciowy, splątanie, świąd, toczeń rumieniowaty, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, wymioty, wzdęcia, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nerek, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka
Interakcje leku
Lanzoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wpływa na pH żołądka oraz metabolizm leków przez układ cytochromu P-450, co może prowadzić do istotnych interakcji farmakokinetycznych. Szczególnie istotne są interakcje z lekami, których wchłanianie zależy od kwaśnego środowiska żołądka, np. atazanawirem (60 mg lanzoprazolu powoduje spadek AUC i Cmax atazanawiru o około 90%, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania) oraz azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi (ketokonazol, itrakonazol), których stężenia mogą spaść do wartości subterapeutycznych. Ponadto, lanzoprazol może zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez CYP3A4, takich jak digoksyna (wymaga monitorowania stężenia i ewentualnej modyfikacji dawki) oraz takrolimus (zwiększenie ekspozycji nawet o 81%), a także osłabiać działanie teofiliny poprzez zmniejszenie jej stężenia w osoczu.

Farmakokinetyka lanzoprazolu ulega modyfikacjom pod wpływem inhibitorów (np. fluwoksamina zwiększa stężenie lanzoprazolu do 4-krotnie) oraz induktorów enzymów CYP2C19 i CYP3A4 (ryfampicyna, ziele dziurawca), co może wymagać dostosowania dawki. Sukralfat i leki zobojętniające zmniejszają biodostępność lanzoprazolu, dlatego zaleca się ich podawanie co najmniej 1 godzinę przed IPP. Nie stwierdzono istotnych interakcji z NLPZ. Wpływ alkoholu na terapię lanzoprazolem jest potencjalny i obejmuje drażnienie błony śluzowej żołądka, konkurencję metaboliczną oraz nasilenie działań niepożądanych (np. bóle głowy, zawroty głowy, senność), dlatego zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu, zwłaszcza u pacjentów z chorobą wrzodową lub refluksowym zapaleniem przełyku. Monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych jest kluczowe u pacjentów stosujących lanzoprazol z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Zalanzo 15 mg

atazanawir, biodostępność, choroba wrzodowa żołądka, CYP3A4, cytochrom P-450, digoksyna, dziurawiec zwyczajny, enzymy metabolizujące leki, fluwoksamina, glikoproteina p, indeks terapeutyczny, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, itrakonazol, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek zobojętniający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pH żołądka, refluksowe zapalenie przełyku, ryfampicyna, sukralfat, takrolimus, teofilina, wydzielanie kwasu żołądkowego
Profil bezpieczeństwa leku
Lanzoprazol wymaga szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów. U kobiet karmiących brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania leku do mleka matki, jednak badania na zwierzętach potwierdzają taką możliwość, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. U seniorów obserwuje się zmniejszony klirens leku, co uzasadnia ograniczenie dawki do maksymalnie 30 mg/dobę oraz monitorowanie ryzyka złamań kości przy długotrwałym stosowaniu. W przypadku niewydolności wątroby, szczególnie umiarkowanej i ciężkiej, zaleca się zmniejszenie dawki o 50% oraz regularne kontrole funkcji wątroby. Pacjenci z niewydolnością nerek nie wymagają modyfikacji dawkowania.

Pod względem bezpieczeństwa podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, lanzoprazol może indukować działania niepożądane takie jak zawroty głowy, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia oraz senność, co może negatywnie wpływać na zdolność do wykonywania tych czynności. Brak jest natomiast danych dotyczących interakcji lanzoprazolu z alkoholem, co wskazuje na konieczność zachowania ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka. W sumie, stosowanie lanzoprazolu wymaga uwzględnienia specyficznych warunków klinicznych pacjenta oraz monitorowania potencjalnych działań niepożądanych, zwłaszcza w grupach wrażliwych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Zalanzo 15 mg
Przeciwwskazania
Lanzoprazol, substancja czynna leku Zalanzo dostępnego w dawkach 15 mg i 30 mg w postaci kapsułek dojelitowych twardych, posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na lanzoprazol oraz alergie na substancje pomocnicze, takie jak żółcień chinolinowa (E 104) obecna w kapsułkach 15 mg oraz sacharoza (100,474 mg w kapsułce 15 mg i 200,949 mg w kapsułce 30 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie atazanawiru, ze względu na interakcje farmakodynamiczne prowadzące do zmniejszenia biodostępności i skuteczności terapeutycznej atazanawiru w leczeniu HIV.

Wskazane jest zachowanie ostrożności u pacjentów przyjmujących inhibitory proteazy HIV, osób z ciężką niewydolnością wątroby, pacjentów planujących badania diagnostyczne wrażliwe na zmiany pH żołądka oraz u osób z niedoborami pokarmowymi, gdzie długotrwałe stosowanie inhibitorów pompy protonowej może prowadzić do klinicznie istotnego zmniejszenia wchłaniania witaminy B12, wapnia i magnezu. Kapsułki Zalanzo zawierają mikrogranulki, które nie powinny być rozgryzane ani kruszone, aby zachować skuteczność farmakologiczną. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego oraz ocena aktualnej farmakoterapii pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem stosowania atazanawiru, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa i skuteczności leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Zalanzo 15 mg

atazanawir, biodostępność, ciężka niewydolność wątroby, dysfagia, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, kapsułka dojelitowa twarda, lek przeciwretrowirusowy, mikrogranulka, nadwrażliwość na lanzoprazol, niedobór pokarmowy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, pH soku żołądkowego, reakcja alergiczna, substancja czynna, test endokrynologiczny, zakażenie HIV, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień chinolinowa
Przedawkowanie
Przedawkowanie lanzoprazolu, substancji czynnej preparatu Zalanzo, cechuje się niskim profilem toksyczności ostrej, co potwierdzają badania kliniczne z dawkami do 180 mg/dobę doustnie oraz 90 mg/dobę dożylnie, bez istotnych klinicznych objawów niepożądanych. Mimo braku jednoznacznego obrazu klinicznego przedawkowania, możliwe są nasilenia działań niepożądanych, takich jak nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, bóle i zawroty głowy, senność, pobudzenie, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, wysypka, świąd oraz zaburzenia elektrolitowe przy długotrwałym stosowaniu. Dawki kapsułek Zalanzo wynoszą 15 mg i 30 mg, zawierając odpowiednio 100,474 mg i 200,949 mg sacharozy oraz żółcień chinolinową (E 104) w kapsułkach 15 mg.

W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się monitorowanie parametrów życiowych, stanu świadomości i funkcji narządów, rozważenie dekontaminacji przewodu pokarmowego (w tym płukania żołądka) oraz podanie węgla aktywowanego w celu ograniczenia wchłaniania leku. Leczenie powinno być objawowe i ukierunkowane na łagodzenie symptomów. Należy podkreślić, że lanzoprazol nie jest istotnie usuwany podczas hemodializy, co ogranicza skuteczność tego zabiegu w terapii przedawkowania. W praktyce klinicznej ważne jest uwzględnienie zarówno dawki substancji czynnej, jak i potencjalnego wpływu substancji pomocniczych zawartych w preparacie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Zalanzo 15 mg

charakterystyka produktu leczniczego, dekontaminacja przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, hemodializa, kapsułki dojelitowe, leczenie objawowe, objawy niepożądane, płukanie żołądka, podanie dożylne, produkt leczniczy, przedawkowanie lanzoprazolu, przewód pokarmowy, substancje pomocnicze, toksyczność ostra, węgiel aktywowany, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia wątrobowe, żółcień chinolinowa
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lanzoprazol, substancja czynna produktu Zalanzo, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych działań niepożądanych przy dawkach terapeutycznych, a badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń chromosomów. Ocena wpływu na reprodukcję nie ujawniła ryzyka dla płodności, rozwoju zarodka, płodu ani rozwoju pourodzeniowego, co jest istotne dla stosowania u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży.

Badania rakotwórczości na szczurach wykazały dawko-zależny rozrost komórek enterochromaffinopodobnych (ECL) żołądka, rozwój rakowiaków, metaplazję jelitową, rozrost komórek Leydiga oraz łagodne nowotwory tych komórek, a także atrofię siatkówki po 18 miesiącach leczenia, związane z hipergastrynemią wtórną do hamowania wydzielania kwasu żołądkowego. Atrofia siatkówki nie została potwierdzona u innych gatunków (małpy, psy, myszy). U myszy zaobserwowano rozrost komórek ECL, nowotwory wątroby oraz gruczolaki sieci jądra. Znaczenie kliniczne tych zmian u ludzi pozostaje niejasne, a mechanizmy i dawki stosowane klinicznie różnią się od warunków badań. Całościowa ocena danych przedklinicznych nie wskazuje na szczególne zagrożenie dla pacjentów stosujących lanzoprazol zgodnie z zaleceniami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zalanzo 15 mg

antagonista receptora H2, atrofia siatkówki, gastryna w surowicy krwi, genotoksyczność, gruczolak sieci jądra, hipergastrynemia, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki Leydiga, lanzoprazol, metaplazja jelitowa, mutacja genowa, nowotwór wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, rakowiak, toksyczność, układ sercowo-naczyniowy, wydzielanie kwasu żołądkowego, zmiana nowotworowa
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Zalanzo dostępny jest w postaci kapsułek dojelitowych twardych zawierających substancję czynną lanzoprazol w dawkach 15 mg oraz 30 mg. Kapsułki 15 mg charakteryzują się żółtą, nieprzezroczystą powłoką i zawierają 100,474 mg sacharozy oraz barwnik żółcień chinolinową (E 104) i tytanu dwutlenek (E 171). Kapsułki 30 mg mają białą, nieprzezroczystą powłokę, zawierają 200,949 mg sacharozy oraz tytan dwutlenek (E 171). Obie formy zawierają dodatkowe substancje pomocnicze takie jak mannitol, hypromeloza, makrogol 6000, polisorbat 80 oraz kopolimer kwasu metakrylowego z akrylanem etylu (1:1), a także są pakowane w blistry Aluminium/Aluminium po 28 kapsułek.

Zalanzo należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niedostępnym dla dzieci, aby zachować stabilność farmakologiczną produktu. Okres ważności wynosi 3 lata od daty produkcji. Ze względu na obecność sacharozy oraz barwników, należy uwzględnić potencjalne reakcje alergiczne lub nietolerancje u pacjentów. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych dla tego leku, co potwierdza jego stabilność i bezpieczeństwo stosowania w zalecanych warunkach przechowywania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Zalanzo 15 mg

hypromeloza, kapsułka dojelitowa twarda, kapsułka żelatynowa twarda, kopolimer kwasu metakrylowego, lanzoprazol, makrogol, mannitol, meglumina, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat, sacharoza, sodu laurylosiarczan, substancja pomocnicza, tytanu dwutlenek, żółcień chinolinowa
Specjalne ostrzeżenia
Lanzoprazol w postaci kapsułek dojelitowych (ZALANZO 15 mg i 30 mg) wymaga szczególnej ostrożności w terapii, zwłaszcza u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka, gdzie konieczne jest wykluczenie nowotworu złośliwego, gdyż lek może maskować objawy nowotworowe. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się dostosowanie dawki i monitorowanie funkcji wątroby. Terapia może zwiększać ryzyko zakażeń przewodu pokarmowego, w tym Salmonella i Campylobacter, oraz rzadko zapalenia okrężnicy, co wymaga przerwania leczenia przy ciężkiej biegunce. W schematach eradykacyjnych H. pylori należy ściśle przestrzegać wytycznych dotyczących antybiotykoterapii i uwzględniać interakcje lekowe. Długotrwałe stosowanie powyżej 1 roku wymaga regularnej oceny korzyści i ryzyka oraz monitorowania klinicznego i laboratoryjnego.

Wskazania do stosowania lanzoprazolu w profilaktyce owrzodzeń u pacjentów na NLPZ dotyczą grup wysokiego ryzyka, takich jak osoby z wywiadem krwawień, perforacji, zaawansowanym wiekiem czy współistniejącymi chorobami. Inhibitory pompy protonowej, w tym lanzoprazol, mogą zwiększać ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa o 10-40%, zwłaszcza u osób starszych, co wymaga suplementacji wapnia i witaminy D. Długotrwała terapia (≥3 miesiące) może prowadzić do ciężkiej hipomagnezemii manifestującej się zmęczeniem, tężyczką, majaczeniem, zawrotami głowy i arytmiami; zaleca się monitorowanie stężenia magnezu, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących digoksynę lub diuretyki. Możliwe jest wystąpienie podostrej postaci tocznia rumieniowatego (SCLE) oraz ostrego cewkowo-śródmiąższowego zapalenia nerek, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku. Produkt zawiera sacharozę (100,474 mg w ZALANZO 15 mg i 200,949 mg w ZALANZO 30 mg) i barwnik azowy E104 (w ZALANZO 15 mg), co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją fruktozy i alergią na barwniki. Zawartość sodu jest <1 mmol (23 mg) na kapsułkę, co pozwala na stosowanie u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Zalanzo

arytmia komorowa, barwnik azowy, Campylobacter, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba wrzodowa żołądka, chromogranina A, guz neuroendokrynny, Helicobacter pylori, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, lanzoprazol, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy żołądka, owrzodzenie trawienne, sacharoza, Salmonella, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie przewodu pokarmowego, zapalenie okrężnicy, złamania kości, żółcień chinolinowa
Właściwości farmakodynamiczne
Lanzoprazol, będący inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC03), działa poprzez selektywną, odwracalną inhibicję ATP-azy H+/K+ w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zahamowania końcowego etapu wydzielania kwasu solnego. Po doustnym podaniu pojedynczej dawki 30 mg obserwuje się redukcję wydzielania kwasu żołądkowego po stymulacji pentagastryną o około 80%, a po 7 dniach terapii efekt ten wzrasta do około 90%. Podstawowe wydzielanie kwasu zmniejsza się odpowiednio o około 70% po pojedynczej dawce i do 85% po 8 dniach stosowania. Mechanizm aktywacji leku w kwaśnym środowisku kanałów wydzielniczych oraz tworzenie kowalencyjnego wiązania z enzymem ATP-azy H+/K+ stanowi podstawę jego wysokiej skuteczności w terapii schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego.
W praktyce klinicznej stosowanie lanzoprazolu w dawce 30 mg raz na dobę umożliwia szybkie ustąpienie dolegliwości i skuteczne leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy w przeciągu około 2 tygodni, natomiast choroby wrzodowej żołądka oraz refluksowego zapalenia przełyku w około 4 tygodnie. Ponadto, lanzoprazol wspomaga eradykację Helicobacter pylori poprzez obniżenie kwaśności soku żołądkowego, co poprawia efektywność antybiotykoterapii. W trakcie terapii obserwuje się fizjologiczny wzrost stężenia gastryny i chromograniny A (CgA) w surowicy, co może utrudniać diagnostykę guzów neuroendokrynnych. Zaleca się przerwanie leczenia inhibitorami pompy protonowej na 5 dni do 2 tygodni przed oznaczeniem CgA, aby uniknąć błędnej interpretacji wyników.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Zalanzo 15 mg

ATP-aza H+/K+, błona śluzowa żołądka, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, chromogranina A, gastryna, guz neuroendokrynny, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, komórka okładzinowa żołądka, kwas solny, lanzoprazol, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, pentagastryna, podstawowe wydzielanie kwasu solnego, refluksowe zapalenie przełyku, sok żołądkowy, terapia eradykacyjna, wydzielanie kwasu żołądkowego
Właściwości farmakokinetyczne
Lanzoprazol, będący mieszaniną racemiczną dwóch enancjomerów, jest prolekiem aktywowanym w kwaśnym środowisku komórek okładzinowych żołądka. Ze względu na jego szybki rozkład w żołądku, podawany jest w formie powlekanych preparatów dojelitowych, co zapewnia wysoką dostępność biologiczną na poziomie 80-90%. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 1,5-2 godzinach od podania. Spożycie posiłków spowalnia wchłanianie i zmniejsza biodostępność o około 50%. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (97%) oraz intensywnym metabolizmem w wątrobie, głównie przez izoenzym CYP2C19 i częściowo CYP3A4. Okres półtrwania wynosi 1-2 godziny, a eliminacja odbywa się dwutorowo – z moczem (ok. 1/3 dawki) i kałem (ok. 2/3 dawki). Metabolity lanzoprazolu wykazują minimalną lub brak aktywności farmakologicznej, co potwierdza, że efekt przeciwwydzielniczy zależy głównie od związku macierzystego.

Farmakokinetyka lanzoprazolu ulega modyfikacjom w określonych grupach pacjentów. U osób geriatrycznych obserwuje się zmniejszony klirens i wydłużony okres półtrwania o 50-100%, bez wzrostu maksymalnego stężenia w osoczu, co wymaga uwzględnienia przy dawkowaniu. U dzieci dawki dostosowuje się do masy ciała lub powierzchni ciała, zapewniając ekspozycję porównywalną z dorosłymi, jednak u niemowląt poniżej 2-3 miesięcy obserwuje się wyższą ekspozycję, wskazującą na niedojrzałość metabolizmu. U pacjentów z niewydolnością wątroby ekspozycja na lek wzrasta proporcjonalnie do stopnia uszkodzenia, co wymaga modyfikacji dawkowania. Istotnym czynnikiem jest także polimorfizm genetyczny CYP2C19 – u osób z fenotypem poor metabolisers (2-6% populacji) ekspozycja na lanzoprazol jest kilkakrotnie wyższa, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych i może wymagać indywidualnego dostosowania dawki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Zalanzo 15 mg

aktywny enancjomer, biodostępność, biotransformacja, biotransformacja wątrobowa, cytochrom P450, dostępność biologiczna, dysfagia, działanie niepożądane, efekt przeciwwydzielniczy, ekspozycja ogólnoustrojowa, faza eliminacji z osocza, homozygota, intensywny metabolizm, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, izotop węgla 14C, klirens leku, komórka okładzinowa, kumulacja leku, kwas solny, lanzoprazol, mieszanina racemiczna, niewydolność wątroby, okres półtrwania, pochodna 5-hydroksylowa, pole pod krzywą stężenia, populacja pediatryczna, preparat dojelitowy, słaby metabolizm, sulfon, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby, zgłębnik żołądkowy
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Stosowanie lanzoprazolu (preparat Zalanzo, kapsułki dojelitowe 15 mg i 30 mg) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania lanzoprazolu w ciąży, mimo że badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, toksycznego ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży, porodu czy rozwój pourodzeniowy potomstwa. Z tego względu nie zaleca się stosowania lanzoprazolu u kobiet ciężarnych. W przypadku laktacji brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiecego u ludzi, jednak badania na zwierzętach wskazują na możliwość takiego przenikania, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego.

Decyzja o zastosowaniu lanzoprazolu u kobiet karmiących powinna uwzględniać korzyści z karmienia piersią dla dziecka, korzyści terapeutyczne dla matki oraz potencjalne ryzyko działań niepożądanych u niemowlęcia. Lekarz powinien rozważyć alternatywne metody leczenia, monitorować stan matki i dziecka oraz dokładnie dokumentować analizę korzyści i ryzyka w historii choroby. Warto również pamiętać, że preparat Zalanzo zawiera substancje pomocnicze, takie jak żółcień chinolinowa (E 104) w dawce 15 mg oraz sacharozę (100,474 mg w dawce 15 mg i 200,949 mg w dawce 30 mg), które mogą mieć znaczenie przy ocenie bezpieczeństwa stosowania u wybranych pacjentek. Brak jest danych dotyczących wpływu lanzoprazolu na płodność u ludzi, co wymaga zachowania ogólnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet planujących ciążę.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zalanzo 15 mg

badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, działanie teratogenne, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa, karmienie piersią, lanzoprazol, okres rozrodczy, poradnictwo kliniczne, przebieg ciąży, przebieg porodu, przenikanie do mleka kobiecego, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, sacharoza, substancja pomocnicza, żółcień chinolinowa
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Lanzoprazol, substancja czynna leku ZALANZO dostępnego w dawkach 15 mg i 30 mg w postaci kapsułek dojelitowych, może wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Działania niepożądane takie jak zawroty głowy, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia oraz senność mogą upośledzać sprawność psychomotoryczną, co zwiększa ryzyko wypadków. Szczególnie narażone są osoby starsze, pacjenci z chorobami neurologicznymi, zaburzeniami funkcji wątroby oraz stosujący leki o działaniu ośrodkowym. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tych potencjalnych efektach oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów do czasu oceny indywidualnej reakcji na lek.

W praktyce klinicznej istotne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego aktywności zawodowej pacjenta, zwłaszcza w kontekście prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Zaleca się dokumentowanie w historii choroby faktu poinformowania pacjenta o ryzyku związanym z przyjmowaniem lanzoprazolu. W przypadku wystąpienia objawów takich jak zawroty głowy, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia czy senność, pacjent powinien niezwłocznie zgłosić się do lekarza. W razie potrzeby należy rozważyć czasowe ograniczenie prowadzenia pojazdów, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka lub stosujących dawki 15 mg lub 30 mg. Taka edukacja i ostrożność są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii oraz minimalizacji ryzyka zdarzeń niepożądanych w ruchu drogowym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Zalanzo 15 mg

czynnik ryzyka, dawkowanie, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, edukacja pacjenta, efekt terapeutyczny, farmakoterapia, historia choroby, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa twarda, lanzoprazol, metabolizm leku, profil działań niepożądanych, senność, sprawność psychomotoryczna, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia, Zalanzo, zawroty głowy
Wskazania do stosowania
Lanzoprazol, dostępny w dawkach 15 mg i 30 mg w postaci kapsułek dojelitowych twardych (Zalanzo), jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, refluksowego zapalenia przełyku oraz w terapii skojarzonej eradykacji Helicobacter pylori. Preparat hamuje wydzielanie kwasu solnego, co sprzyja gojeniu owrzodzeń i zapobiega nawrotom choroby. Zalanzo jest również wskazany w profilaktyce i leczeniu owrzodzeń związanych z długotrwałym stosowaniem NLPZ, a także w terapii zespołu Zollingera-Ellisona, gdzie redukuje hipersekrecję kwasu żołądkowego wywołaną przez gastrinę. Kapsułki 15 mg zawierają 100,474 mg sacharozy i żółcień chinolinową (E 104), natomiast kapsułki 30 mg zawierają 200,949 mg sacharozy, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją sacharozy.

Decyzja o doborze dawki (15 mg lub 30 mg) powinna być oparta na indywidualnej ocenie klinicznej, ciężkości schorzenia oraz wynikach diagnostycznych, w tym endoskopii i testów na H. pylori. Kapsułki należy połykać w całości, nie rozgryzać ani nie otwierać, najlepiej przed posiłkiem, aby zapewnić optymalne uwalnianie substancji czynnej w jelicie cienkim. Przed rozpoczęciem terapii chorób wrzodowych konieczne jest wykluczenie złośliwego charakteru zmian. Zalanzo jest szczególnie zalecany u pacjentów z potwierdzoną chorobą wrzodową, objawami refluksu utrzymującymi się pomimo modyfikacji stylu życia, długotrwale stosujących NLPZ z grupy ryzyka oraz u chorych z zespołem Zollingera-Ellisona.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Zalanzo 15 mg

choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, eradykacja zakażenia, gastrinoma, glikokortykosteroid, Helicobacter pylori, hipersekrecja kwasu żołądkowego, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa, lanzoprazol, lek przeciwzakrzepowy, nadmierne wydzielanie gastryny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, terapia skojarzona, zespół Zollingera-Ellisona

Zalanzo Kapsułki dojelitowe, twarde, 15 mg

Zalanzo
Kapsułki dojelitowe, twarde, 15 mg