Leki zawierające w składzie
lanzoprazol

Lanzoprazol to inhibitor pompy protonowej (IPP), który hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku poprzez blokowanie enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych. Skutecznie zmniejsza produkcję kwasu solnego, co prowadzi do podwyższenia pH w żołądku i przyśpieszenia gojenia się uszkodzeń błony śluzowej.

Lanzoprazol jest stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD), choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, zespołu Zollingera-Ellisona oraz w eradykacji bakterii Helicobacter pylori (w terapii skojarzonej z antybiotykami). Substancja ta jest dostępna w Polsce pod nazwami handlowymi takimi jak: Lanzul, Zalanzo, Lantrea, Lansoprazole Genoptim oraz Lansoprazole Zentiva.

Główną zaletą lanzoprazolu jest silne i długotrwałe hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, co zapewnia skuteczną kontrolę objawów chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu. W porównaniu do niektórych innych IPP, lanzoprazol może wykazywać szybszy początek działania. Dobrze sprawdza się w terapii podtrzymującej w chorobach przewlekłych oraz w krótkotrwałym leczeniu zaostrzeń dolegliwości.

Stosowanie lanzoprazolu wiąże się również z potencjalnymi zagrożeniami. Długotrwałe przyjmowanie może zwiększać ryzyko złamań kości, niedoboru witaminy B12 i magnezu oraz zakażeń przewodu pokarmowego (np. Clostridium difficile). Możliwe jest również zwiększone ryzyko rozwoju polipów dna żołądka i nowotworów żołądka przy wieloletnim stosowaniu. Lanzoprazol może wchodzić w interakcje z innymi lekami, szczególnie tymi, których wchłanianie zależy od pH żołądka. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle głowy, biegunki i zaburzenia żołądkowo-jelitowe.