Wskazania do stosowania leku Zalanzo

Lek Zalanzo (lanzoprazol) dostępny w dawkach 15 mg i 30 mg w postaci kapsułek dojelitowych twardych znajduje zastosowanie w szeregu schorzeń, w których konieczne jest ograniczenie wydzielania kwasu żołądkowego. Preparat zawiera substancję czynną lanzoprazol, który należy do grupy inhibitorów pompy protonowej.¹

Choroby wrzodowe przewodu pokarmowego

Zalanzo jest wskazany w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy oraz choroby wrzodowej żołądka. Leczenie tych schorzeń opiera się na hamowaniu wydzielania kwasu solnego, co sprzyja gojeniu się owrzodzeń i zapobiega nawrotom choroby.²

Leczenie zakażenia Helicobacter pylori

Zalanzo stanowi ważny element terapii skojarzonej z antybiotykami w eradykacji zakażenia Helicobacter pylori. Bakteria ta jest głównym czynnikiem etiologicznym w rozwoju choroby wrzodowej, a jej skuteczna eliminacja zmniejsza ryzyko nawrotów owrzodzeń oraz stanowi profilaktykę rozwoju raka żołądka.³

Choroba refluksowa przełyku

Zalanzo jest wskazany zarówno w leczeniu, jak i zapobieganiu refluksowemu zapaleniu przełyku. W przypadku refluksowego zapalenia przełyku, lanzoprazol zmniejsza ilość kwasu przedostającego się do przełyku, co sprzyja gojeniu zmian zapalnych. Ponadto lek jest skuteczny w leczeniu objawowej choroby refluksowej przełyku, łagodząc dolegliwości takie jak zgaga, uczucie pieczenia, cofanie się treści żołądkowej.⁴

Leczenie i profilaktyka owrzodzeń związanych ze stosowaniem NLPZ

Zalanzo znajduje zastosowanie w leczeniu łagodnych owrzodzeń żołądka i dwunastnicy towarzyszących leczeniu niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) u pacjentów wymagających stałego leczenia NLPZ. Ponadto lek jest wskazany w profilaktyce owrzodzeń żołądka i dwunastnicy towarzyszących leczeniu NLPZ u pacjentów z grupy ryzyka wymagających stałego leczenia tymi preparatami.⁵

Zespół Zollingera-Ellisona

Zespół Zollingera-Ellisona to rzadkie schorzenie charakteryzujące się nadmiernym wydzielaniem gastryny przez guza trzustki lub dwunastnicy (gastrinoma), co prowadzi do hipersekrecji kwasu żołądkowego i rozwoju owrzodzeń. Zalanzo, hamując wydzielanie kwasu solnego, stanowi skuteczną opcję terapeutyczną w leczeniu tego zespołu.⁶

Zalecenia dotyczące wyboru odpowiedniej dawki

Wybór między dawką 15 mg a 30 mg preparatu Zalanzo powinien być dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjenta, ciężkości schorzenia oraz zgodny z zaleceniami lekarza. Należy pamiętać, że preparat Zalanzo 15 mg zawiera żółcień chinolinową (E 104) oraz 100,474 mg sacharozy w każdej kapsułce, natomiast Zalanzo 30 mg zawiera 200,949 mg sacharozy w każdej kapsułce.⁷

Kiedy i w jakich warunkach polecić pacjentowi stosowanie leku Zalanzo

Zalanzo należy polecić pacjentom, u których potwierdzono diagnozę któregokolwiek z wymienionych powyżej schorzeń. Każdorazowo decyzja o zastosowaniu leku powinna być poprzedzona dokładną diagnostyką i rozpoznaniem przyczyn dolegliwości pacjenta. Szczególnie istotne jest to w przypadku chorób wrzodowych, gdzie przed rozpoczęciem terapii zaleca się wykluczenie złośliwego charakteru owrzodzenia.

Okoliczności, w których należy rozważyć zastosowanie leku Zalanzo

• Endoskopowo potwierdzona choroba wrzodowa – zalecane jest rozpoczęcie terapii Zalanzo po diagnostycznym potwierdzeniu owrzodzenia żołądka lub dwunastnicy
• Pozytywny wynik testu na obecność H. pylori – terapia skojarzona z antybiotykami w celu eradykacji bakterii
• Objawy refluksu żołądkowo-przełykowego – szczególnie gdy są one dokuczliwe i utrzymują się mimo modyfikacji stylu życia i diety
• Pacjenci długotrwale przyjmujący NLPZ – zwłaszcza osoby z grupy podwyższonego ryzyka powikłań ze strony przewodu pokarmowego (osoby starsze, z wywiadem choroby wrzodowej, jednocześnie stosujące glikokortykosteroidy lub leki przeciwzakrzepowe)
• Potwierdzone gastrinoma – w przypadku zdiagnozowanego zespołu Zollingera-Ellisona

Forma preparatu i zalecenia dotyczące przyjmowania

Zalanzo występuje w postaci kapsułek dojelitowych twardych. Kapsułki w dawce 15 mg są żółte i nieprzezroczyste, zawierające białe lub prawie białe mikrogranulki. Z kolei kapsułki 30 mg są białe i nieprzezroczyste, również zawierające białe lub prawie białe mikrogranulki.⁸

Należy poinformować pacjenta o konieczności połykania kapsułek w całości, bez rozgryzania ani otwierania, z wystarczającą ilością płynu. Dojelitowa powłoka preparatu chroni substancję czynną przed destrukcyjnym działaniem kwasu żołądkowego, umożliwiając jej uwolnienie dopiero w jelicie cienkim, co ma kluczowe znaczenie dla skuteczności terapeutycznej.

Warto zalecić pacjentom, aby przyjmowali lek regularnie, najlepiej przed posiłkiem, zgodnie z dokładnymi wskazówkami lekarza, gdyż optymalne działanie lanzoprazolu zależy od systematycznego stosowania w zaleconych odstępach czasu.