zapalenie tarczy nerwu wzrokowego

Zapalenie tarczy nerwu wzrokowego (papillitis) to stan zapalny obejmujący głowę nerwu wzrokowego, czyli miejsce, gdzie nerw wzrokowy wchodzi do gałki ocznej. Charakteryzuje się obrzękiem tarczy nerwu wzrokowego widocznym w badaniu oftalmoskopowym oraz towarzyszącym upośledzeniem widzenia.

Etiologia zapalenia tarczy nerwu wzrokowego jest zróżnicowana i obejmuje choroby demielinizacyjne (szczególnie stwardnienie rozsiane), choroby infekcyjne (m.in. kiła, borelioza, toksoplazmoza), choroby autoimmunologiczne (m.in. toczeń rumieniowaty układowy, sarkoidoza) oraz zakażenia wirusowe. W przeciwieństwie do pozagałkowego zapalenia nerwu wzrokowego, przy papillitis obrzęk tarczy jest wyraźnie widoczny.

Objawy kliniczne zapalenia tarczy nerwu wzrokowego obejmują nagłe pogorszenie ostrości wzroku, zaburzenia widzenia barwnego, ubytki w polu widzenia, a czasem ból gałki ocznej nasilający się przy ruchach oka. Diagnostyka obejmuje badanie okulistyczne z oceną dna oka, badania obrazowe (MRI głowy i oczodołów), badania laboratoryjne oraz ocenę potencjałów wywołanych.

Leczenie zapalenia tarczy nerwu wzrokowego zależy od etiologii, jednak najczęściej stosuje się glikokortykosteroidy w dużych dawkach. W przypadku podłoża infekcyjnego włącza się odpowiednią terapię przeciwdrobnoustrojową. Rokowanie jest zróżnicowane – część pacjentów odzyskuje pełną ostrość wzroku, u innych mogą pozostać trwałe ubytki w polu widzenia lub obniżona ostrość wzroku.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl