zlokalizowane zakażenie Mycobacterium kansasii
Wskazanie

Zlokalizowane zakażenie Mycobacterium kansasii to infekcja wywołana przez atypowy szczep prątków, który występuje głównie w wodzie i glebie. Najczęściej zajmuje płuca, powodując objawy podobne do gruźlicy, takie jak kaszel, gorączka, utrata masy ciała i krwioplucie. Rzadziej M. kansasii może wywoływać zakażenia pozapłucne, zajmując węzły chłonne, skórę, kości, stawy czy inne narządy.

Leczenie zakażeń M. kansasii wymaga zastosowania terapii skojarzonej kilkoma lekami przeciwprątkowymi. Podstawowy schemat obejmuje stosowanie izoniazydu (Nidrazid), ryfampicyny (Rifampicyna) i etambutolu (Ethambutol). W Polsce stosuje się również preparaty złożone zawierające izoniazyd i ryfampicynę (Rifamazid) oraz leki drugiego rzutu jak klarytromycyna (Klacid, Lekoklar), azytromycyna (Azibiot, Sumamed) czy moksyfloksacyna (Avelox) w przypadkach oporności.

Największym wyzwaniem w leczeniu zakażeń M. kansasii jest długi czas terapii, która powinna być kontynuowana przez co najmniej 12 miesięcy od momentu uzyskania ujemnych wyników posiewów. Kolejną trudnością jest narastająca oporność na leki, zwłaszcza na izoniazyd. Działania niepożądane leków przeciwprątkowych, takie jak hepatotoksyczność, neuropatia obwodowa czy zaburzenia widzenia, często powodują konieczność modyfikacji leczenia. U pacjentów z obniżoną odpornością, szczególnie zakażonych HIV, przebieg infekcji może być cięższy, a skuteczność terapii niższa.

Monitorowanie skuteczności leczenia wymaga regularnego wykonywania posiewów plwociny oraz oceny klinicznej i radiologicznej. W przypadku niepowodzenia standardowej terapii konieczne jest wykonanie testów lekowrażliwości i dostosowanie schematu leczenia. Oprócz farmakoterapii, w zaawansowanych przypadkach z destrukcją tkanki płucnej może być konieczne leczenie chirurgiczne.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl