zapalenie mieszków włosowych
Wskazanie

Zapalenie mieszków włosowych (folliculitis) to częsta dermatoza zapalna objawiająca się powstawaniem grudek lub krostek zlokalizowanych wokół mieszków włosowych. Może występować na każdej owłosionej części ciała, najczęściej jednak zajmuje skórę głowy, twarzy (szczególnie okolice brody u mężczyzn), kończyn oraz tułowia. W zależności od głębokości procesu zapalnego wyróżnia się zapalenie powierzchowne oraz głębokie.

Najczęstszą przyczyną zapalenia mieszków włosowych jest zakażenie bakteryjne, szczególnie wywołane przez Staphylococcus aureus. Inne czynniki etiologiczne obejmują infekcje grzybicze (np. Malassezia), wirusowe oraz pasożytnicze. Czynnikami predysponującymi są: gorący i wilgotny klimat, noszenie obcisłej odzieży, pocenie się, zaburzenia odporności, cukrzyca, stosowanie maści sterydowych oraz mechaniczne drażnienie skóry (np. golenie).

W leczeniu zapalenia mieszków włosowych stosuje się preparaty miejscowe o działaniu przeciwbakteryjnym, takie jak Mupirocin (Bactroban), Kwas fusydowy (Fucidin), Klindamycyna (Clindacin, Dalacin C), Erytromycyna (Davercin) czy roztwory z chlorheksydyną (Chlorhexidinum). W przypadkach rozległych zmian lub głębokiego zapalenia konieczne może być zastosowanie antybiotyków ogólnoustrojowych, np. Doksycykliny (Doxycyclinum), Klindamycyny (Clindamycin), Cefaleksyny (Keflex) lub innych antybiotyków przeciwgronkowcowych.

W przypadku zapalenia mieszków włosowych o etiologii grzybiczej stosuje się miejscowe i ogólne leki przeciwgrzybicze, takie jak Ketokonazol (Nizoral), Itrakonazol (Orungal) czy Terbinafina (Lamisil). Przy przewlekłych, nawracających przypadkach można zastosować izotretynoinę (Izotek, Isotrex).

Największe trudności w leczeniu zapalenia mieszków włosowych wiążą się z jego nawrotowym charakterem oraz rosnącą opornością patogenów na antybiotyki. Szczególnie problematyczne są przypadki wywołane przez szczepy MRSA (methicyllin-resistant Staphylococcus aureus). Dodatkowym wyzwaniem jest odpowiednia edukacja pacjenta dotycząca higieny osobistej i unikania czynników drażniących. U osób z zaburzeniami odporności lub cukrzycą leczenie może być przedłużone i mniej skuteczne. Istotne jest również różnicowanie z innymi dermatozami, takimi jak trądzik pospolity, trądzik różowaty czy zapalenie skórno-mięśniowe, co może opóźniać wdrożenie właściwego leczenia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl