zakażenie tkanki podskórnej
Wskazanie

Zakażenie tkanki podskórnej (zapalenie tkanki podskórnej, cellulitis) to ostre zakażenie bakteryjne skóry właściwej i tkanki podskórnej, charakteryzujące się miejscowym bólem, obrzękiem, zaczerwienieniem i uciepleniem zajętego obszaru. Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi są paciorkowce (głównie z grupy A) oraz gronkowiec złocisty, w tym metycylinooporne szczepy (MRSA).

Zakażenia tkanki podskórnej występują najczęściej w obrębie kończyn dolnych, choć mogą dotyczyć każdej okolicy ciała. Czynnikami predysponującymi są: uszkodzenia ciągłości skóry (rany, otarcia, ukąszenia), choroby skóry (np. wyprysk, łuszczyca), obrzęk limfatyczny, otyłość, cukrzyca oraz stany immunosupresji. Zakażenie może rozwinąć się również jako powikłanie owrzodzeń podudzi czy stopy cukrzycowej.

W leczeniu zakażeń tkanki podskórnej stosuje się antybiotykoterapię, początkowo empiryczną, a następnie celowaną na podstawie antybiogramu, jeśli udało się uzyskać materiał do badania mikrobiologicznego. W Polsce często stosowane leki to: fenoksymetylopenicylina (Ospen), amoksycylina z kwasem klawulanowym (Augmentin, Amoksiklav, Taromentin), klindamycyna (Dalacin C, Klimicin), kotrimoksazol (Bactrim, Biseptol), ceftriakson (Biotrakson, Tartriakson), oraz w przypadku MRSA: linezolid (Zyvoxid) lub wankomycyna.

Największe trudności w leczeniu zakażeń tkanki podskórnej to rosnąca oporność bakterii na antybiotyki, zwłaszcza szczepów MRSA, nawracający charakter zakażeń (szczególnie u pacjentów z czynnikami predysponującymi), trudności w określeniu czynnika etiologicznego (materiał do badań mikrobiologicznych jest często trudny do pobrania) oraz możliwość rozwoju poważnych powikłań, takich jak martwicze zapalenie powięzi, ropowica, bakteriemia czy posocznica. Opóźnienie we wdrożeniu właściwego leczenia może prowadzić do rozprzestrzenienia się zakażenia i znacznego pogorszenia rokowania.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl