rozsiane zakażenie Mycobacterium intracellulare
Wskazanie

Rozsiane zakażenie Mycobacterium intracellulare stanowi poważne wyzwanie kliniczne, będąc jedną z najczęstszych postaci zakażeń wywołanych przez prątki niegruźlicze (NTM). M. intracellulare należy do kompleksu Mycobacterium avium (MAC) i wywołuje zakażenia zwykle u osób z upośledzoną odpornością, szczególnie u pacjentów z HIV/AIDS, przewlekłymi chorobami płuc lub po przeszczepach narządów.

Zakażenie rozsiane charakteryzuje się zajęciem wielu narządów, najczęściej płuc, węzłów chłonnych, szpiku kostnego, wątroby i śledziony. Objawy kliniczne obejmują przewlekłą gorączkę, nocne poty, utratę masy ciała, kaszel, duszność oraz powiększenie węzłów chłonnych. Diagnostyka opiera się na badaniach mikrobiologicznych (posiewy), technikach molekularnych oraz obrazowaniu radiologicznym.

W leczeniu zakażeń M. intracellulare stosuje się najczęściej terapię skojarzoną składającą się z kilku antybiotyków. Standardowe schematy obejmują makrolidy (klarytromycyna – Klacid, azytromycyna – Sumamed, Azibiot), etambutol (Ethambutol), ryfampicynę (Rifampicyna) lub ryfabutynę (Mycobutin). W cięższych przypadkach dodaje się aminoglikozydy, najczęściej amikacynę (Biodacyna) lub streptomycynę. W Polsce dostępne są również złożone preparaty przeciwprątkowe jak Rifamazid.

Największym wyzwaniem w leczeniu rozsianego zakażenia M. intracellulare jest długotrwałość terapii, która powinna być kontynuowana przez co najmniej 12 miesięcy od momentu uzyskania ujemnych wyników posiewów. Problematyczna jest także narastająca oporność na leki, szczególnie na makrolidy, oraz liczne działania niepożądane związane z długotrwałą antybiotykoterapią. U pacjentów z HIV kluczowe jest równoczesne stosowanie terapii antyretrowirusowej dla odbudowy odporności.

Dodatkową trudność stanowi monitorowanie skuteczności leczenia, które wymaga regularnych badań mikrobiologicznych i obrazowych. W przypadkach opornych na standardową terapię konieczne może być zastosowanie alternatywnych schematów leczenia z wykorzystaniem leków takich jak linezolid (Zyvoxid), moksyfloksacyna (Avelox) czy bedakilina (Sirturo). U pacjentów z ciężkim upośledzeniem odporności nawroty zakażenia są częste i mogą wymagać długotrwałej terapii podtrzymującej.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl