Bioprazol
Kapsułki dojelitowe, twarde, 20 mg
Produkt leczniczy zawiera 20 mg omeprazolu oraz sacharozę jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w postaci twardych kapsułek dojelitowych, które chronią substancję czynną przed działaniem soku żołądkowego. Stosuje się go w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, refluksowego zapalenia przełyku oraz w profilaktyce powikłań związanych z przyjmowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Lek jest również wskazany w leczeniu objawów niestrawności, zespole Zollingera-Ellisona oraz profilaktyce zachłystowego zapalenia płuc przed znieczuleniem ogólnym.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
- choroba refluksowa przełyku
- choroba wrzodowa dwunastnicy
- choroba wrzodowa żołądka
- nadżerka spowodowana stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych
- niestrawność związana z działaniem kwasu
- profilaktyka zachłystowego zapalenia płuc
- refluksowe zapalenie przełyku
- wrzód dwunastnicy
- wrzód żołądka
- zakażenie Helicobacter pylori
- zespół Zollingera-Ellisona
-
Dawkowanie i sposób podawania
Omeprazol w dawce 20 mg raz na dobę jest standardowo stosowany w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, refluksowego zapalenia przełyku oraz w profilaktyce nawrotów tych schorzeń. W przypadku oporności lub ciężkich postaci choroby dawkę można zwiększyć do 40 mg raz na dobę, a w zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa wynosi 60 mg, z możliwością zwiększenia do 120 mg na dobę w dawkach podzielonych. Eradykacja Helicobacter pylori odbywa się za pomocą schematów trój- lub dwuskładnikowych, gdzie omeprazol podawany jest w dawkach 20 mg lub 40 mg dwa razy na dobę przez 7-14 dni, w połączeniu z antybiotykami (amoksycylina, klarytromycyna, metronidazol lub tynidazol). U dzieci z refluksowym zapaleniem przełyku dawki wynoszą 10 mg (10-20 kg) lub 20 mg (>20 kg). W profilaktyce zachłystowego zapalenia płuc stosuje się 40 mg omeprazolu wieczorem przed zabiegiem i rano w dniu zabiegu.
Dawkowanie omeprazolu u pacjentów z niewydolnością wątroby wymaga redukcji do 10–20 mg na dobę ze względu na zwiększoną biodostępność i wydłużony okres półtrwania. U osób w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki. Kapsułki Bioprazol należy połykać w całości lub, w przypadku trudności w połykaniu, można otworzyć kapsułkę i zawiesić zawartość w soku owocowym, jogurcie lub niegazowanej wodzie mineralnej, wypijając w ciągu 30 minut, bez żucia lub kruszenia zawartości, aby nie obniżyć skuteczności terapii. Leczenie objawów niestrawności kwasozależnej zwykle rozpoczyna się od dawki 10-20 mg na dobę przez 4 tygodnie, a w przypadku braku poprawy zaleca się dalszą diagnostykę.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Bioprazol 20 mg
amoksycylina, biodostępność leku, bioprazol, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dysfagia, eradykacja Helicobacter pylori, kapsułka dojelitowa, klarytromycyna, leczenie długoterminowe, metronidazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, omeprazol, profilaktyka nawrotów, refluksowe zapalenie przełyku, tynidazol, zachłystowe zapalenie płuc, zespół Zollingera-Ellisona -
Działania niepożądane
Omeprazol w dawce 20 mg, zawarty w leku Bioprazol, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu nerwowego (ból głowy) oraz przewodu pokarmowego (biegunki, zaparcia, wzdęcia, bóle w nadbrzuszu, nudności, wymioty, łagodne polipy dna żołądka). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Rzadkie, ale klinicznie istotne działania obejmują zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia), wątrobowe (encefalopatia, zapalenie wątroby, niewydolność wątroby) oraz reakcje skórne o ciężkim przebiegu (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczno-rozpływna martwica naskórka). Długotrwałe stosowanie może prowadzić do złamań kości (biodra, nadgarstka, kręgosłupa) oraz hipomagnezemii, co wymaga monitorowania stężenia magnezu.
Ponadto, omeprazol może wywoływać rzadkie reakcje neuropsychiatryczne (stany splątania, pobudzenie, agresja, depresja, omamy), endokrynologiczne (ginekomastia), a także nefrologiczne (śródmiąższowe zapalenie nerek prowadzące do niewydolności). Reakcje nadwrażliwości obejmują obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny, skurcz oskrzeli oraz hiponatremię. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych konieczne jest ich zgłaszanie do odpowiednich instytucji monitorujących bezpieczeństwo leków, co pozwala na bieżącą ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii omeprazolem. Personel medyczny powinien szczególnie zwracać uwagę na objawy wymagające natychmiastowej interwencji, zwłaszcza u pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Bioprazol 20 mg
agranulocytoza, ból nadbrzusza, encefalopatia, enzymy wątrobowe, fotowrażliwość, ginekomastia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, martwica naskórka, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omeprazol, pancytopenia, parestezja, polip dna żołądka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie smaku, zakażenie drożdżakowe, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie patologiczne, złe samopoczucie -
Profil bezpieczeństwa leku
Omeprazol jest stosowany z zachowaniem ostrożności u kobiet karmiących, ze względu na przenikanie leku do mleka matki i brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa dla niemowląt. U pacjentów z niewydolnością wątroby zaleca się zmniejszenie dawki do 10–20 mg na dobę z uwagi na zwiększoną biodostępność i wydłużony okres półtrwania leku. W pozostałych grupach, takich jak osoby starsze oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, choć u seniorów należy mieć na uwadze ryzyko złamań kości przy długotrwałym stosowaniu inhibitorów pompy protonowej.
Pod względem wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, omeprazol nie wykazuje istotnego upośledzenia funkcji psychofizycznych, jednak zaleca się ostrożność ze względu na możliwe działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, nieostre widzenie czy senność. Spożywanie alkoholu nie wpływa na wchłanianie omeprazolu i nie jest przeciwwskazane podczas terapii. Ogólnie, stosowanie omeprazolu wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka, szczególnie w grupach wymagających ostrożności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Bioprazol 20 mg
-
Przeciwwskazania
Bioprazol, zawierający 20 mg omeprazolu w kapsułkach dojelitowych, ma bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na omeprazol lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę (47 mg/kapsułkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z atazanawirem, ze względu na istotne interakcje farmakologiczne prowadzące do obniżenia skuteczności atazanawiru i ryzyka rozwoju oporności wirusa HIV. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu sacharozy, fruktozy lub glukozy-galaktozy.
W przypadku pacjentów z historią reakcji alergicznych na inne inhibitory pompy protonowej (np. pantoprazol, esomeprazol, lanzoprazol) istnieje ryzyko reakcji krzyżowej, co wymaga rozważenia alternatywnych terapii. Dokładna identyfikacja przeciwwskazań oraz sytuacji klinicznych wymagających ostrożności jest niezbędna dla zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii Bioprazolem, minimalizując ryzyko działań niepożądanych i interakcji lekowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Bioprazol 20 mg
atazanawir, bioprazol, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, esomeprazol, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakologiczna, interakcja lekowa, kapsułki dojelitowe twarde, lanzoprazol, lek przeciwwirusowy, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, omeprazol, pantoprazol, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, sacharoza, substancja czynna, zakażenie HIV, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie omeprazolu, substancji czynnej Bioprazolu, zostało udokumentowane w dawkach sięgających nawet 2400 mg, co stanowi 120-krotność zalecanej dawki terapeutycznej (20 mg). Objawy kliniczne przedawkowania obejmują głównie dolegliwości ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy, apatia, depresja, splątanie). W większości przypadków objawy te mają charakter przemijający i nie są klasyfikowane jako ciężkie, co jest istotną informacją dla lekarzy prowadzących pacjentów z podejrzeniem toksycznego działania leku.
Farmakokinetycznie, eliminacja omeprazolu nie ulega zmianie nawet przy znacznych dawkach, co wpływa na brak konieczności stosowania specyficznej terapii antidotum. Postępowanie kliniczne opiera się na leczeniu objawowym i monitorowaniu stanu pacjenta. Warto również zwrócić uwagę, że kapsułki Bioprazolu zawierają 20 mg omeprazolu oraz 47 mg sacharozy jako substancji pomocniczej, co może mieć znaczenie u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi. Profil bezpieczeństwa omeprazolu pozostaje korzystny nawet przy znacznym przekroczeniu dawek terapeutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Bioprazol 20 mg
apatia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, depresja, eliminacja leku, farmakokinetyka, kapsułki dojelitowe, leczenie objawowe, nudności, objawy kliniczne, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, postępowanie terapeutyczne, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie omeprazolu, sacharoza, splątanie, substancja czynna, układ pokarmowy, wymioty, zaburzenia świadomości, zawroty głowy -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa omeprazolu, substancji czynnej Bioprazolu, wykazały, że długotrwałe stosowanie tego inhibitora pompy protonowej u szczurów prowadzi do charakterystycznych zmian patologicznych w błonie śluzowej żołądka, w tym hiperplazji i zrakowacenia komórek enterochromafinopodobnych (ECL). Mechanizm tych zmian jest wtórny do przewlekłej supresji wydzielania kwasu solnego, co skutkuje hipergastrynemią w surowicy krwi. Zmiany te zostały potwierdzone zarówno u zwierząt leczonych omeprazolem, jak i u tych poddanych częściowemu wycięciu dna żołądka, co wskazuje na związek z mechanizmem działania polegającym na zmniejszeniu wydzielania kwasu, a nie na bezpośrednim działaniu leku.
Podobne efekty histopatologiczne obserwowano również w badaniach innych leków hamujących wydzielanie kwasu żołądkowego, takich jak antagoniści receptora H2 oraz inne inhibitory pompy protonowej. Wnioski z badań przedklinicznych podkreślają, że zmiany w komórkach ECL są efektem fizjologicznej adaptacji do długotrwałej supresji kwasu żołądkowego, a nie specyficznym działaniem omeprazolu czy innego konkretnego leku. Zatem obserwowane zmiany proliferacyjne w komórkach ECL należy interpretować jako konsekwencję mechanizmu farmakologicznego prowadzącego do zmniejszenia wydzielania kwasu, co ma istotne znaczenie przy ocenie bezpieczeństwa długotrwałej terapii inhibitorami pompy protonowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bioprazol 20 mg
antagonista receptora H2, bioprazol, bloker receptora histaminowego, błona śluzowa żołądka, częściowe wycięcie dna żołądka, hamowanie wydzielania kwasu, hipergastrynemia, hiperplazja, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, omeprazol, supresja wydzielania kwasu solnego, zahamowanie wydzielania soku żołądkowego, zmiany histopatologiczne, zmiany proliferacyjne, zrakowacenie komórek ECL, zwiększenie stężenia gastryny -
Specjalne ostrzeżenia
Przed rozpoczęciem terapii omeprazolem w dawce 20 mg należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby wrzodowej żołądka, zwłaszcza przy obecności objawów alarmowych takich jak znaczna utrata masy ciała, nawracające wymioty, dysfagia, hematemeza czy smoliste stolce. Omeprazol może maskować objawy nowotworu, co opóźnia diagnozę. Zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego sprzyja kolonizacji przewodu pokarmowego bakteriami Salmonella i Campylobacter, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z nawracającymi infekcjami. U dzieci z ciężkim stanem klinicznym i długotrwałą terapią zaleca się monitorowanie stężenia witaminy B12, aby zapobiec anemii megaloblastycznej. Długotrwałe stosowanie i wysokie dawki omeprazolu zwiększają ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa o 10-40%, zwłaszcza u osób starszych i z innymi czynnikami ryzyka, co wymaga suplementacji wapnia i witaminy D oraz monitorowania gęstości kości.
Omeprazol może indukować ciężką hipomagnezemię, szczególnie przy terapii powyżej 3 miesięcy, nasilającą się u pacjentów stosujących digoksynę lub diuretyki; zaleca się kontrolę stężenia magnezu przed i w trakcie leczenia. Lek może podwyższać poziom chromograniny A, co wpływa na diagnostykę guzów neuroendokrynnych – zaleca się przerwanie terapii na minimum 5 dni przed badaniem. Rzadkim powikłaniem jest podostra postać skórna tocznia rumieniowatego (SCLE), wymagająca przerwania leczenia przy pojawieniu się zmian skórnych i bólu stawów. U pacjentów leczonych omeprazolem odnotowano także ostre zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek (TIN), które wymaga natychmiastowego odstawienia leku i interwencji nefrologicznej. Preparat zawiera sacharozę (47 mg/kapsułkę) i jest wolny od sodu (<23 mg/dawkę), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancjami metabolicznymi i na diecie niskosodowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Bioprazol
anemia megaloblastyczna, arytmia komorowa, Campylobacter, choroba nowotworowa, choroba wrzodowa żołądka, chromogranina A, digoksyna, dysfagia, guz neuroendokrynny, hematemeza, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie inhibitorem pompy protonowej, magnez, melena, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, omeprazol, osteoporoza, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, witamina B12, zakażenie przewodu pokarmowego, zakażenie Salmonella, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Właściwości farmakodynamiczne
Omeprazol, substancja czynna leku Bioprazol, jest inhibitorem pompy protonowej (IPP) o kodzie ATC A02BC01, stosowanym w leczeniu choroby wrzodowej i refluksu żołądkowo-przełykowego. Mechanizm działania polega na selektywnym, dawkozależnym hamowaniu enzymu H+,K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje znacznym zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego. Doustne podanie omeprazolu w dawce 20 mg na dobę obniża dobową kwaśność soku żołądkowego o około 80%, redukując maksymalne wydzielanie kwasu po stymulacji pentagastryną o 70% i utrzymując pH żołądka ≥ 3 przez średnio 17 godzin na dobę. Efekt terapeutyczny ujawnia się po 4 dniach regularnego stosowania, a brak tachyfilaksji pozwala na długotrwałą terapię bez utraty skuteczności.
Omeprazol wykazuje również działanie bakteriobójcze wobec Helicobacter pylori, co w połączeniu z antybiotykami umożliwia skuteczną eradykację zakażenia, istotnego czynnika etiologicznego choroby wrzodowej i zapalenia błony śluzowej żołądka. Długotrwałe stosowanie omeprazolu może prowadzić do powstawania łagodnych torbieli gruczołowych żołądka oraz wzrostu stężenia gastryny i chromograniny A (CgA) w surowicy, co może utrudniać diagnostykę guzów neuroendokrynnych. W przypadku konieczności oznaczenia CgA zaleca się przerwanie terapii IPP na 5 dni do 2 tygodni przed badaniem, aby uniknąć fałszywie podwyższonych wyników.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Bioprazol 20 mg
bioprazol, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, chromogranina A, eradykacja Helicobacter pylori, guz neuroendokrynny, H+,K+-ATP-aza, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, komórka okładzinowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwaśność soku żołądkowego, omeprazol, pentagastryna, pompa protonowa, rak żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, tachyfilaksja, torbiel gruczołowa żołądka, wydzielanie kwasu solnego, wydzielanie soku żołądkowego, zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie błony śluzowej żołądka -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Stosowanie omeprazolu w dawce do 80 mg/dobę u kobiet w ciąży nie wykazuje działania embriotoksycznego ani teratogennego, co potwierdzają badania kliniczne i przedkliniczne na modelach zwierzęcych. Lekarz powinien rozważyć terapię wyłącznie wtedy, gdy korzyść terapeutyczna dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu, uwzględniając stan kliniczny pacjentki, nasilenie objawów, etap ciąży oraz stosowanie najniższej skutecznej dawki. W odniesieniu do płodności, brak jest dowodów na negatywny wpływ omeprazolu, co pozwala na rozważenie jego stosowania u pacjentek planujących ciążę.
Omeprazol przenika do mleka kobiecego, co stwarza potencjalne ryzyko ekspozycji niemowlęcia na substancję czynną, jednak dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa w okresie laktacji są niewystarczające. W przypadku konieczności leczenia matek karmiących zaleca się rozważenie przerwania karmienia piersią, przyjmowanie leku bezpośrednio po karmieniu oraz monitorowanie dziecka pod kątem działań niepożądanych. Decyzja o terapii powinna być dokładnie omówiona z pacjentką, udokumentowana w historii choroby i oparta na świadomej zgodzie, z uwzględnieniem analizy korzyści i ryzyka oraz dostępnych alternatyw terapeutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bioprazol 20 mg
badanie przedkliniczne, bioprazol, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja niemowlęcia, kapsułka dojelitowa twarda, karmienie piersią, minimum terapeutyczne, model zwierzęcy, narażenie niemowląt, omeprazol, przenikanie do mleka, stężenie leku w mleku, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, zaburzenie płodności -
Wskazania do stosowania
Bioprazol 20 mg, zawierający omeprazol jako substancję czynną, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, zarówno w monoterapii, jak i w terapii eradykacyjnej zakażenia Helicobacter pylori. Lek znajduje również zastosowanie w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku oraz objawowej choroby refluksowej przełyku, gdzie dominuje zgaga. Ponadto, Bioprazol 20 mg jest wskazany w terapii zespołu Zollingera-Ellisona, profilaktyce zachłystowego zapalenia płuc u pacjentów poddawanych znieczuleniu ogólnemu oraz w łagodzeniu objawów dyspeptycznych związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Preparat jest także stosowany w leczeniu i profilaktyce uszkodzeń błony śluzowej żołądka i dwunastnicy wywołanych przez niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w dawce 20 mg omeprazolu na kapsułkę, z uwzględnieniem obecności sacharozy (47 mg/kapsułkę) u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
W praktyce klinicznej Bioprazol 20 mg powinien być rozważany u pacjentów z potwierdzoną chorobą wrzodową, refluksowym zapaleniem przełyku potwierdzonym endoskopowo, zespołem Zollingera-Ellisona oraz u osób przygotowywanych do zabiegów z ryzykiem aspiracji treści żołądkowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów przewlekle stosujących NLPZ, u których profilaktyka gastropatii polekowej jest kluczowa dla bezpieczeństwa terapii. Decyzja o zastosowaniu leku powinna uwzględniać indywidualne czynniki pacjenta, takie jak wiek, współistniejące schorzenia, potencjalne interakcje lekowe oraz wcześniejszą tolerancję omeprazolu, aby zapewnić optymalną skuteczność i bezpieczeństwo terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Bioprazol 20 mg
aspiracja treści żołądkowej, badanie endoskopowe, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dyspepsja, gastrinoma, gastropatia polekowa, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nadżerka błony śluzowej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, omeprazol, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, terapia eradykacyjna, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, zachłystowe zapalenie płuc, zespół Zollingera-Ellisona, znieczulenie ogólne