zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek
Zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek (tubulointerstitial nephritis, TIN) to stan zapalny obejmujący głównie śródmiąższ nerkowy i cewki nerkowe, z oszczędzeniem kłębuszków nerkowych. Może występować jako ostre (ATIN) lub przewlekłe (CTIN) schorzenie, prowadzące do dysfunkcji nerek o różnym stopniu nasilenia.
Ostre zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek najczęściej jest wywołane reakcją nadwrażliwości na leki (antybiotyki, niesteroidowe leki przeciwzapalne, inhibitory pompy protonowej), infekcjami, chorobami autoimmunologicznymi lub reakcją na toksyny. Charakteryzuje się nagłym pogorszeniem funkcji nerek, często z towarzyszącą gorączką, wysypką skórną i eozynofilią.
Przewlekłe zapalenie cewkowo-śródmiąższowe rozwija się powoli i może być spowodowane długotrwałym przyjmowaniem leków nefrotoksycznych, chorobami metabolicznymi (dna moczanowa, hiperkalcemia), chorobami układowymi (sarkoidoza, toczeń) lub przewlekłymi infekcjami. Prowadzi do postępującej utraty funkcji nerek, manifestującej się początkowo zaburzeniami zagęszczania moczu i kwasicą cewkową.
Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne krwi i moczu, obrazowanie nerek oraz biopsję nerki, która pozostaje złotym standardem w potwierdzeniu rozpoznania. W badaniu histopatologicznym stwierdza się naciek zapalny w śródmiąższu nerki, uszkodzenie cewek nerkowych oraz włóknienie w przypadkach przewlekłych.
Leczenie ostrego zapalenia cewkowo-śródmiąższowego polega przede wszystkim na eliminacji czynnika wywołującego oraz stosowaniu kortykosteroidów w wybranych przypadkach. W przewlekłym zapaleniu terapia koncentruje się na leczeniu choroby podstawowej oraz spowalnianiu progresji do przewlekłej choroby nerek poprzez kontrolę ciśnienia tętniczego i leczenie nerkozastępcze w zaawansowanych stadiach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Relumo
Podczas terapii omeprazolem (Relumo) należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość maskowania objawów nowotworów przewodu pokarmowego, zwłaszcza u pacjentów powyżej 55 roku życia z objawami takimi jak istotna utrata masy ciała, nawracające wymioty, dysfagia, wymioty krwiste lub smolisty stolec. Konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej diagnostyki w przypadku wystąpienia tych symptomów. Omeprazol wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, m.in. z atazanawirem, gdzie zaleca się ograniczenie dawki omeprazolu do 20 mg oraz monitorowanie miana wirusa, a także z klopidogrelem, z którym jednoczesne stosowanie nie jest zalecane ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności klopidogrelu. Ponadto, stosowanie omeprazolu może prowadzić do podostrej postaci skórnej tocznia rumieniowatego (SCLE), co wymaga natychmiastowej konsultacji dermatologicznej i rozważenia przerwania leczenia.
atazanawir, Campylobacter, choroba wrzodowa żołądka, chromogranina A, Clostridium difficile, CYP2C19, dysfagia, guz neuroendokrynny, inhibitor pompy protonowej, klopidogrel, krwawienie z przewodu pokarmowego, niedobór sacharazy-izomaltazy, niestrawność, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, nowotwór przewodu pokarmowego, omeprazol, Salmonella, SCLE, smoliste stolce, toczeń rumieniowaty skórny, wrzody żołądka, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zgaga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bioprazol
Przed rozpoczęciem terapii omeprazolem w dawce 20 mg należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby wrzodowej żołądka, zwłaszcza przy obecności objawów alarmowych takich jak znaczna utrata masy ciała, nawracające wymioty, dysfagia, hematemeza czy smoliste stolce. Omeprazol może maskować objawy nowotworu, co opóźnia diagnozę. Zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego sprzyja kolonizacji przewodu pokarmowego bakteriami Salmonella i Campylobacter, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z nawracającymi infekcjami. U dzieci z ciężkim stanem klinicznym i długotrwałą terapią zaleca się monitorowanie stężenia witaminy B12, aby zapobiec anemii megaloblastycznej. Długotrwałe stosowanie i wysokie dawki omeprazolu zwiększają ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa o 10-40%, zwłaszcza u osób starszych i z innymi czynnikami ryzyka, co wymaga suplementacji wapnia i witaminy D oraz monitorowania gęstości kości.
anemia megaloblastyczna, arytmia komorowa, Campylobacter, choroba nowotworowa, choroba wrzodowa żołądka, chromogranina A, digoksyna, dysfagia, guz neuroendokrynny, hematemeza, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie inhibitorem pompy protonowej, magnez, melena, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, omeprazol, osteoporoza, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, witamina B12, zakażenie przewodu pokarmowego, zakażenie Salmonella, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ortanol 40 Plus
Stosowanie omeprazolu w postaci kapsułek dojelitowych Ortanol 40 Plus wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne zagrożenia i konieczność ścisłego monitorowania pacjentów. Należy zwrócić uwagę na alarmujące objawy, takie jak znaczna utrata masy ciała, nawracające wymioty, dysfagia, krwawe wymioty oraz smolisty stolec, które mogą wskazywać na poważne schorzenia układu pokarmowego, w tym nowotwory. Przed rozpoczęciem terapii omeprazolem u pacjentów z wrzodem żołądka należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby, aby uniknąć maskowania objawów nowotworu. W przypadku jednoczesnego stosowania atazanawiru i omeprazolu dawka atazanawiru z rytonawirem powinna być zwiększona do 400 mg + 100 mg, a dawka omeprazolu nie powinna przekraczać 20 mg, co wymaga dostosowania dawkowania leku Ortanol 40 Plus. Omeprazol może również obniżać wchłanianie witaminy B12, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu, co wymaga monitorowania jej stężenia i ewentualnej suplementacji u pacjentów z ryzykiem niedoboru.
achlorhydria, atazanawir, choroba nowotworowa, cyjanokobalamina, digoksyna, dysfagia, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP2C19, klopidogrel, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwwirusowe, lek moczopędny, niewydolność nerek, omeprazol, osteoporoza, osutka krostkowa, reakcja polekowa z eozynofilią, stolec smolisty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód żołądka, zaburzenia rytmu serca, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra - Leksykon substancji czynnych
Omeprazol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej (IPP), jest szeroko stosowany w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, takich jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, GERD oraz zespół Zollingera-Ellisona. Typowe dawki terapeutyczne wynoszą 20 mg, natomiast w ciężkich przypadkach stosuje się dawki do 40 mg. Lek wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z objawami sugerującymi nowotwory przewodu pokarmowego, gdyż omeprazol może maskować symptomy i opóźniać diagnozę. Należy unikać jednoczesnego stosowania z atazanawirem, a w przypadku konieczności kojarzenia terapii zaleca się zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg z rytonawirem 100 mg, przy jednoczesnym ograniczeniu dawki omeprazolu do 20 mg. Omeprazol jest inhibitorem CYP2C19, co może wpływać na metabolizm leków takich jak klopidogrel, dlatego ich łączne stosowanie nie jest zalecane. Długotrwałe stosowanie IPP wiąże się z ryzykiem hipomagnezemii, której objawy mogą obejmować tężyczkę, drgawki i arytmie, a także zmniejszeniem wchłaniania witaminy B12, co jest istotne u pacjentów z ryzykiem niedoborów. Ponadto, u pacjentów leczonych powyżej 3 miesięcy obserwowano przypadki ostrego zapalenia cewkowo-śródmiąższowego nerek (TIN), które może prowadzić do niewydolności nerek i wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
achlorhydria, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, arytmia komorowa, astma oskrzelowa, atazanawir, Campylobacter, choroba wrzodowa, chromogranina A, ciężkie skórne działania niepożądane, Clostridium difficile, cukrzyca, digoksyna, diuretyk, dysfagia, eradykacja H. pylori, GERD, guz neuroendokrynny, hiperlipidemia, hipomagnezemia, inhibitor COX-2, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP2C19, klopidogrel, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niedobór sacharazy-izomaltazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie żołądka, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, pokrzywka, polip nosa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rytonawir, Salmonella, smolisty stolec, tężyczka, toksyczna rozpływna martwica naskórka, witamina B12, wymioty krwiste, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zespół Zollingera-Ellisona, złamanie kości biodrowej, zmniejszenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Relumo 20 mg
Omeprazol w dawce 20 mg, stosowany w postaci kapsułek dojelitowych (Relumo), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii i monitorowania pacjentów. Najczęściej (1-10%) obserwuje się bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Rzadziej występują zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia i trombocytopenia, a bardzo rzadko agranulocytoza i pancytopenia, które mogą zwiększać ryzyko infekcji i zaburzeń krzepnięcia. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, są rzadkie, ale stanowią zagrożenie życia. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiponatremia (rzadko) oraz hipomagnezemia, hipokalcemia i hipokaliemia (częstość nieznana), mogą prowadzić do osłabienia, skurczów mięśni i zaburzeń rytmu serca, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu.
agranulocytoza, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, encefalopatia, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, kapsułki dojelitowe, leukopenia, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty podostry skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polprazol Max
Stosowanie omeprazolu, zwłaszcza w postaci Polprazol Max, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z objawami alarmowymi takimi jak niezamierzone zmniejszenie masy ciała, nawracające wymioty, utrudnienie połykania, wymioty krwiste czy smoliste stolce, gdyż lek może maskować objawy nowotworów przewodu pokarmowego. Omeprazol jest inhibitorem CYP2C19, co powoduje istotne interakcje farmakokinetyczne, np. z atazanawirem (zalecane zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg z rytonawirem 100 mg i ograniczenie omeprazolu do 20 mg) oraz potencjalne osłabienie działania klopidogrelu. Długotrwałe stosowanie PPI wiąże się z ryzykiem hipomagnezemii, szczególnie po 3 miesiącach terapii, manifestującej się zmęczeniem, tężyczką, majaczeniem, zawrotami głowy i arytmiami komorowymi, co wymaga monitorowania stężenia magnezu, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka lub stosujących digoksynę i diuretyki.
arytmia komorowa, atazanawir, Campylobacter, chromogranina A, digoksyna, dysfagia, guz neuroendokrynny, hematemeza, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, klopidogrel, majaczenie, melena, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, omeprazol, owrzodzenie żołądka, Salmonella, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny podostry, wrzód żołądka, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polprazol 20 mg
Omeprazol, substancja czynna leku Polprazol 20 mg, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w terapii schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Profil bezpieczeństwa omeprazolu obejmuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, z najczęstszymi objawami występującymi u 1-10% pacjentów, takimi jak bóle głowy, bóle brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Rzadziej obserwuje się zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia), reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne), zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia, hipokaliemia), a także objawy ze strony układu nerwowego, psychicznego, skórnego, mięśniowo-szkieletowego, nerek i wątroby. Nie stwierdzono zależności częstości działań niepożądanych od dawki leku.
agranulocytoza, encefalopatia, enzymy wątrobowe, ginekomastia, gorączka polekowa, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, nadwrażliwość na światło, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, pancytopenia, parestezja, polip żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie patologiczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – DicloDuo Combi
DicloDuo Combi to preparat łączący diklofenak (NLPZ) oraz omeprazol, którego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Diklofenak może wywoływać reakcje alergiczne, w tym zespół Kounisa, oraz maskować objawy zakażeń. U pacjentów w podeszłym wieku, z chorobami układu oddechowego (np. astma, POChP), układu krążenia (nadciśnienie, cukrzyca) oraz z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, konieczne jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i monitorowanie stanu klinicznego. Diklofenak zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, owrzodzeń i perforacji, zwłaszcza u osób z wcześniejszymi schorzeniami przewodu pokarmowego oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków takich jak kortykosteroidy, antykoagulanty czy inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych, takich jak krwawienie, wysypka czy objawy nadwrażliwości, leczenie należy przerwać.
achlorhydria, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, arytmia komorowa, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, diuretyk, guz neuroendokrynny, hipomagnezemia, inhibitor cyklooksygenazy COX-2, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, majaczenie, mieszana choroba tkanki łącznej, niewydolność nerek, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, porfiria wątrobowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, tężyczka, toczeń rumieniowaty podostry skórny, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Losec
Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej (PPI), wymaga starannej oceny klinicznej przed rozpoczęciem terapii oraz regularnego monitorowania pacjenta ze względu na ryzyko maskowania objawów chorób nowotworowych (np. istotna utrata masy ciała, nawracające wymioty, krwiste wymioty, smolisty stolec, podejrzenie owrzodzenia żołądka). Lek wpływa na metabolizm wielu substancji poprzez hamowanie izoenzymu CYP2C19, co wymaga szczególnej ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu atazanawiru (maksymalna dawka omeprazolu 20 mg) oraz klopidogrelu (stosowanie jednoczesne niezalecane). Długotrwała terapia (>3 miesiące, zwłaszcza >1 rok) może prowadzić do hipomagnezemii, niedoboru witaminy B12 oraz zwiększonego ryzyka złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa (wzrost ryzyka o 10-40%), szczególnie u osób starszych i z czynnikami ryzyka osteoporozy. Zaleca się monitorowanie stężenia magnezu i witaminy B12 oraz suplementację wapnia i witaminy D.
achlorhydria, arytmia komorowa, atazanawir, chromogranina A, Clostridium difficile, cyjanokobalamina, CYP2C19, dysfagia, guz neuroendokrynny, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, klopidogrel, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, omeprazol, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie żołądka, stolec smolisty, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna nekroliza naskórka, utrata masy ciała, witamina B12, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ultop 10 mg
Omeprazol, substancja czynna leku Ultop dostępna w kapsułkach dojelitowych w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które występują z różną częstością, od bardzo często (>1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o nieznanej częstości. Do najczęstszych należą bóle głowy, bóle brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia, nudności i wymioty. Szczególnie istotne są ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka (TEN), zespół DRESS oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto omeprazol może powodować poważne zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, agranulocytoza, pancytopenia), reakcje anafilaktyczne, hipomagnezemię prowadzącą do hipokalcemii i hipokalemii, a także uszkodzenia wątroby i zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów, zwłaszcza tych z predyspozycjami do chorób wątroby i nerek.
agranulocytoza, ciężkie skórne działania niepożądane, encefalopatia, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, kapsułka dojelitowa, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty, toksyczna rozpływna martwica naskórka, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – HELICID
Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej (IPP), wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko działań niepożądanych i interakcji lekowych. Podczas terapii HELICID 40 mg należy monitorować objawy alarmowe sugerujące proces nowotworowy, takie jak niezamierzona utrata masy ciała, nawracające wymioty, dysfagia, krwiste wymioty lub smolisty stolec. Konieczne jest wykluczenie nowotworu przy owrzodzeniach żołądka, gdyż IPP mogą maskować objawy i opóźniać diagnozę. Omeprazol jest inhibitorem CYP2C19, co może wpływać na metabolizm leków takich jak atazanawir (zalecane zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg z rytonawirem 100 mg i ograniczenie omeprazolu do 20 mg) oraz klopidogrel (zalecane unikanie jednoczesnego stosowania). Długotrwałe stosowanie może prowadzić do niedoboru witaminy B12, zwiększonego ryzyka zakażeń przewodu pokarmowego (Salmonella, Campylobacter, Clostridium difficile) oraz ciężkiej hipomagnezemii manifestującej się zmęczeniem, tężyczką, majaczeniem, drgawkami, zawrotami głowy i arytmią komorową. Zaleca się monitorowanie stężenia magnezu u pacjentów leczonych powyżej 3 miesięcy, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych lub digoksyny.
achlorhydria, arytmia komorowa, chromogranina A, ciężkie skórne działania niepożądane, Clostridium difficile, cyjanokobalamina, drgawki, dysfagia, guz neuroendokrynny, hematemeza, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP2C19, majaczenie, niewydolność nerek, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie żołądka, smoliste stolce, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, witamina B12, zakażenie przewodu pokarmowego, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, zmniejszenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polprazol Max 20 mg
Polprazol Max, zawierający 20 mg omeprazolu w formie kapsułek dojelitowych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęstsze działania niepożądane (1-10%) obejmują bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz nudności i wymioty. W zakresie hematologicznym rzadko obserwuje się leukopenię i trombocytopenię, a bardzo rzadko agranulocytozę i pancytopenię, co może skutkować zwiększoną podatnością na infekcje i zaburzeniami krzepnięcia. Reakcje nadwrażliwości, takie jak gorączka, obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja, występują rzadko i wymagają natychmiastowej interwencji. Zaburzenia metaboliczne obejmują rzadką hiponatremię oraz hipomagnezemię o nieznanej częstości, szczególnie istotną przy długotrwałym stosowaniu. Wśród objawów neurologicznych dominują bóle głowy (często), a także zawroty głowy, parestezje i senność (niezbyt często). Rzadko występują zaburzenia smaku i niewyraźne widzenie, a skurcz oskrzeli stanowi poważne, choć rzadkie powikłanie.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, encefalopatia, fotowrażliwość, ginekomastia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, kapsułka dojelitowa, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadmierna potliwość, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, omeprazol, osłabienie siły mięśniowej, pancytopenia, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, toczeń rumieniowaty skórny podostry, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wypadanie włosów, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polprazol Acidcontrol 10 mg
Polprazol Acidcontrol, zawierający 10 mg omeprazolu w kapsułkach dojelitowych, wykazuje działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej (1-10% pacjentów) obserwuje się bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Działania te nie są zależne od dawki leku. Rzadziej występują zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia i trombocytopenia, a bardzo rzadko agranulocytoza i pancytopenia. Hipomagnezemia, której częstość jest nieznana, może prowadzić do wtórnej hipokalcemii i hipokaliemii. Rzadko obserwuje się hiponatremię, podwyższenie enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, a w bardzo rzadkich przypadkach niewydolność wątroby i encefalopatię. Ze strony skóry mogą wystąpić reakcje od łagodnych wysypek po ciężkie, zagrażające życiu zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka (TEN).
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, encefalopatia wątrobowa, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, kapsułka dojelitowa twarda, leukopenia, łysienie, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, omeprazol, pancytopenia, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zawrót głowy błędnikowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polprazol PPH 40 mg
Omeprazol, substancja czynna leku Polprazol PPH, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęstsze działania niepożądane u 1-10% pacjentów, takie jak bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia oraz nudności i wymioty, zwykle o łagodnym przebiegu i ustępujące po zakończeniu terapii. Istotne są jednak potencjalnie ciężkie reakcje, w tym SCAR (severe cutaneous adverse reactions) jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna rozpływna martwica naskórka (TEN), DRESS oraz AGEP. Rzadkie, ale poważne działania obejmują zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia), reakcje anafilaktyczne ze wstrząsem, hiponatremię, hipomagnezemię, hipokalcemie i hipokaliemię, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca i objawów neuropsychiatrycznych. Dodatkowo, obserwuje się zaburzenia psychiczne (bezsenność, pobudzenie, splątanie, depresja, agresja, omamy) oraz neurologiczne (bóle głowy, zawroty, parestezje, senność). Wśród działań ze strony przewodu pokarmowego występują polipy dna żołądka, suchość błon śluzowych, kandydoza i mikroskopowe zapalenie jelita grubego.
agranulocytoza, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, ciężkie skórne działania niepożądane, depresja, encefalopatia, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, omam, omeprazol, osłabienie siły mięśniowej, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie smaku, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Goprazol 20 mg 20 mg
Omeprazol, substancja czynna leku Goprazol 20 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane o różnej częstości występowania. Najczęstsze (1-10%) to bóle głowy, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcie, biegunka, wzdęcie) oraz nudności i wymioty. W terapii odnotowano także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna rozpływna martwica naskórka (TEN), zespół DRESS oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Rzadkie, ale istotne klinicznie działania obejmują agranulocytozę, pancytopenię, reakcje anafilaktyczne, niewydolność wątroby i encefalopatię u pacjentów z chorobą wątroby. Hipomagnezemia i hiponatremia, choć rzadkie, mogą prowadzić do poważnych zaburzeń nerwowo-mięśniowych i sercowo-naczyniowych. Długotrwałe stosowanie może wiązać się z ryzykiem złamań kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa oraz zapaleniem cewkowo-śródmiąższowym nerek, co wymaga monitorowania funkcji nerek.
agranulocytoza, bezsenność, encefalopatia wątrobowa, ginekomastia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, SCAR, toczeń rumieniowaty podostry skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Heligen Neo
Produkt leczniczy Heligen Neo (omeprazol) wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne interakcje farmakologiczne oraz ryzyko poważnych działań niepożądanych. Należy monitorować objawy alarmowe, takie jak niezamierzona utrata masy ciała, nawracające wymioty, dysfagia, wymioty krwiste czy smolisty stolec, które mogą wskazywać na obecność zmian nowotworowych maskowanych przez działanie omeprazolu. Omeprazol jest inhibitorem CYP2C19, co może wpływać na metabolizm leków takich jak atazanawir (zalecane zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg z rytonawirem 100 mg przy dawce omeprazolu nieprzekraczającej 20 mg) oraz klopidogrel, którego jednoczesne stosowanie nie jest zalecane. Długotrwałe stosowanie (≥3 miesiące, zwłaszcza ≥1 rok) wiąże się z ryzykiem hipomagnezemii, wymagającym monitorowania stężenia magnezu, szczególnie u pacjentów przyjmujących digoksynę lub diuretyki. Ponadto, istnieje ryzyko ciężkich reakcji skórnych (SCAR), takich jak zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, DRESS i AGEP, które wymagają natychmiastowej interwencji lekarskiej.
arytmia komorowa, chromogranina A, Clostridium difficile, cyjanokobalamina, delirium, dysfagia, guz neuroendokrynny, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, krwiste wymioty, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, objawy alarmowe, osteoporoza, osutka krostkowa uogólniona ostra, owrzodzenie żołądka, SCAR, stolec smolisty, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, utrata masy ciała, witamina B12, wymioty nawracające, zakażenie przewodu pokarmowego, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bioprazol Bio Max 20 mg
Omeprazol, substancja czynna Bioprazolu Bio Max 20 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej (1-10% pacjentów) obserwuje się bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunki, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Działania te nie wykazują zależności od dawki. Rzadziej występują zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia), reakcje nadwrażliwości, hiponatremia, hipomagnezemia, zaburzenia psychiczne (bezsenność, pobudzenie, depresja), a także zmiany w układzie nerwowym, żołądkowo-jelitowym, wątrobie, skórze i nerkach. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu reakcje, takie jak agranulocytoza, pancytopenia, reakcje anafilaktyczne, ciężkie zaburzenia elektrolitowe (hipomagnezemia prowadząca do hipokalcemii i hipokaliemii), zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, niewydolność wątroby oraz śródmiąższowe zapalenie nerek.
agranulocytoza, bezsenność, białe krwinki, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, elementy morfotyczne krwi, encefalopatia, enzymy wątrobowe, ginekomastia, granulocyt, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadmierna potliwość, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, omeprazol, parestezja, płytki krwi, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty, toksyczna rozpływna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wzdęcie, zaburzenia smaku, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Omeprazol – Działania niepożądane
Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej, jest szeroko stosowany w terapii chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najczęstsze działania niepożądane (1-10%) obejmują bóle głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia, nudności/wymioty) oraz łagodne polipy dna żołądka. Rzadkie, ale poważne powikłania to ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCAR) takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna rozpływna martwica naskórka (TEN), zespół DRESS oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Ponadto, omeprazol może powodować zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia), reakcje anafilaktyczne, zaburzenia elektrolitowe (hipomagnezemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia), a także objawy neurologiczne i psychiczne, w tym bóle głowy, zawroty, bezsenność, depresję czy omamy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipomagnezemii podczas długotrwałej terapii, która może prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych i neurologicznych.
agranulocytoza, biegunka, ciężkie skórne działanie niepożądane, digoksyna, encefalopatia, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, kandydoza przewodu pokarmowego, komorowe zaburzenie rytmu serca, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, polip dna żołądka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tężyczka, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, zaburzenie rytmu serca, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bioprazol 40 mg
Omeprazol, substancja czynna leku Bioprazol, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości, najczęściej występujących u 1-10% pacjentów, takich jak bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według standardów częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/100 000) oraz o częstości nieznanej. Nie stwierdzono zależności częstości występowania działań niepożądanych od dawki leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), hipomagnezemię, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka), zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia) oraz zaburzenia wątroby, które mogą wymagać natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, dysfagia, działanie niepożądane, encefalopatia, ginekomastia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omeprazol, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, toczeń rumieniowaty, toksyczna rozpływna martwica naskórka, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bioprazol Bio Max
Podczas terapii omeprazolem, w tym produktem Bioprazol Bio Max, należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość maskowania objawów nowotworowych przewodu pokarmowego, takich jak utrata masy ciała, nawracające wymioty, dysfagia, krwawe wymioty oraz smoliste stolce, co wymaga dokładnej diagnostyki w celu wykluczenia zmian nowotworowych. Omeprazol jest inhibitorem CYP2C19, co może wpływać na metabolizm leków, zwłaszcza klopidogrelu, dlatego ich jednoczesne stosowanie nie jest zalecane. W przypadku terapii skojarzonej z atazanawirem, konieczne jest ograniczenie dawki omeprazolu do 20 mg oraz monitorowanie miana wirusa, a także rozważenie zwiększenia dawki atazanawiru do 400 mg z 100 mg rytonawiru. Długotrwałe stosowanie PPI niesie ryzyko hipomagnezemii, manifestującej się zmęczeniem, tężyczką, majaczeniem, drgawkami, zawrotami głowy i arytmiami komorowymi, co wymaga monitorowania stężenia magnezu, zwłaszcza u pacjentów leczonych powyżej 3 miesięcy lub przyjmujących leki mogące indukować hipomagnezemię.
arytmia komorowa, atazanawir, Campylobacter, chromogranina A, CYP2C19, dysfagia, guz neuroendokrynny, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, klopidogrel, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, omeprazol, ostre zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, Salmonella, SCLE, tężyczka, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ultop
Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej (IPP), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z podejrzeniem lub rozpoznaniem choroby wrzodowej żołądka, zwłaszcza przy objawach takich jak znaczna, niezamierzona utrata masy ciała, nawracające wymioty, zaburzenia połykania, wymioty z krwią czy smoliste stolce, które mogą wskazywać na proces nowotworowy. Leczenie omeprazolem może maskować objawy nowotworu, opóźniając diagnozę. W terapii skojarzonej z atazanawirem zaleca się ograniczenie dawki omeprazolu do 20 mg/dobę oraz monitorowanie wiremii i dostosowanie dawkowania atazanawiru (400 mg z 100 mg rytonawiru). Omeprazol, jako inhibitor CYP2C19, może osłabiać działanie klopidogrelu, dlatego zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków. Długotrwałe stosowanie omeprazolu wiąże się z ryzykiem niedoboru witaminy B12, hipomagnezemii (objawy: zmęczenie, tężyczka, majaczenie, arytmie), ciężkich reakcji skórnych (SJS, TEN, DRESS, AGEP) oraz zwiększonym ryzykiem złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa, szczególnie u osób starszych i z innymi czynnikami ryzyka osteoporozy.
arytmia komorowa, atazanawir, choroba nowotworowa, choroba wrzodowa żołądka, chromogranina A, ciężkie skórne działania niepożądane, Clostridium difficile, CYP2C19, digoksyna, diuretyk, dysfagia, guz neuroendokrynny, hematemeza, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, klopidogrel, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, rytonawir, smoliste stolce, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, wiek podeszły, witamina B12, zakażenie przewodu pokarmowego, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Omeprazole Genoptim
Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej (IPP), wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na potencjalne ryzyko maskowania objawów nowotworów przewodu pokarmowego, zwłaszcza u pacjentów z objawami alarmowymi (np. niezamierzone zmniejszenie masy ciała, wymioty krwiste, smolisty stolec). Lek ten jest inhibitorem CYP2C19, co może prowadzić do istotnych interakcji farmakokinetycznych, zwłaszcza z atazanawirem (zalecane zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg z rytonawirem 100 mg i ograniczenie omeprazolu do 20 mg), klopidogrelem (stosowanie niezalecane) oraz lekami wywołującymi hipomagnezemię (np. digoksyna, diuretyki), gdzie wskazana jest kontrola stężenia magnezu. Długotrwałe stosowanie omeprazolu może prowadzić do niedoboru witaminy B12 oraz ciężkiej hipomagnezemii, manifestującej się zmęczeniem, tężyczką, majaczeniem, zawrotami głowy i arytmiami komorowymi, co wymaga monitorowania i ewentualnej suplementacji magnezu.
arytmia komorowa, atazanawir, chromogranina A, cyjanokobalamina, digoksyna, diuretyk, dysfagia, guz neuroendokrynny, hipochlorhydria, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP2C19, klopidogrel, majaczenie, niewydolność nerek, omeprazol, osteoporoza, owrzodzenie żołądka, smoliste stolce, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, witamina B12, wymioty krwiste, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, złamanie kości biodrowej