zakażenie ucha zewnętrznego
Wskazanie

Zakażenie ucha zewnętrznego, znane również jako zapalenie ucha zewnętrznego lub „ucho pływaka”, jest stanem zapalnym kanału słuchowego zewnętrznego. Najczęściej wywołują je bakterie (głównie Pseudomonas aeruginosa i Staphylococcus aureus), rzadziej grzyby. Zakażenie to często występuje po ekspozycji na wodę, zwłaszcza podczas pływania w basenach lub naturalnych zbiornikach wodnych, stąd nazwa „ucho pływaka”. Czynnikami predysponującymi są również mikrourazy kanału słuchowego (np. podczas czyszczenia ucha), nadmierna wilgoć, ciepło, czy zaburzenia immunologiczne.

W leczeniu zakażeń ucha zewnętrznego stosuje się najczęściej miejscowe preparaty w postaci kropli do uszu. W Polsce dostępne są preparaty zawierające antybiotyki, często w połączeniu z kortykosteroidami, takie jak: Dicortineff, Sofradex, Cipronex, Floxal, Otocorn, Dexadent, czy Ciprodex. W przypadku zakażeń grzybiczych stosuje się preparaty przeciwgrzybicze, np. Clotrimazol. W cięższych przypadkach może być konieczne doustne podanie antybiotyków, takich jak ciprofloksacyna (Cipronex, Ciprinol) lub amoksycylina z kwasem klawulanowym (Augmentin, Amoksiklav).

Największe trudności w leczeniu zakażeń ucha zewnętrznego związane są z utrudnionym dotarciem leków do miejsca zakażenia z powodu obrzęku kanału słuchowego, co może wymagać wprowadzenia sączka usznego. Nawracające zakażenia są również problematyczne i mogą wskazywać na przewlekłe stany, takie jak wyprysk kanału słuchowego lub obecność ciała obcego. U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami odporności zakażenie może przebiegać ciężej i prowadzić do złośliwego zapalenia ucha zewnętrznego, które wymaga intensywnego leczenia szpitalnego. Istotnym wyzwaniem jest również różnicowanie zapalenia ucha zewnętrznego od innych schorzeń, takich jak ostre zapalenie ucha środkowego czy zaostrzenie przewlekłego zapalenia ucha środkowego.