niedociśnienie ostre
Niedociśnienie ostre (hipotensja ostra) to nagły spadek ciśnienia tętniczego krwi poniżej wartości 90/60 mmHg lub obniżenie ciśnienia skurczowego o więcej niż 40 mmHg w stosunku do wartości wyjściowych. Stan ten może prowadzić do niedostatecznej perfuzji narządów, co wymaga szybkiej interwencji medycznej.
Przyczynami ostrego niedociśnienia mogą być: hipowolemiczna (krwotok, odwodnienie), kardiogenna (zawał serca, zaburzenia rytmu), dystrybucyjna (sepsa, anafilaksja) lub obstrukcyjna (zatorowość płucna, tamponada serca). Klinicznie objawia się zawrotami głowy, omdleniami, bladością powłok, tachykardią, oligurią oraz zaburzeniami świadomości.
Postępowanie w niedociśnieniu ostrym obejmuje ułożenie pacjenta w pozycji Trendelenburga, szybkie uzupełnienie objętości wewnątrznaczyniowej, podanie leków wazopresyjnych (np. noradrenalina, dopamina) oraz leczenie przyczynowe. Kluczowe jest szybkie rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia, gdyż przedłużające się niedociśnienie może prowadzić do niewydolności wielonarządowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Dutrozen 0,5 mg + 0,4 mg
Przedawkowanie dutasterydu, nawet w dawkach do 40 mg/dobę (80-krotność dawki terapeutycznej) przez 7 dni lub 5 mg/dobę (10-krotność dawki terapeutycznej) przez 6 miesięcy, nie wykazuje istotnych klinicznie działań niepożądanych, co potwierdzają badania kliniczne. Brak specyficznej odtrutki dla dutasterydu wymaga stosowania leczenia objawowego w przypadku przedawkowania. W przeciwieństwie do dutasterydu, tamsulosyna chlorowodorek wykazuje ryzyko poważnych objawów toksycznych już przy dawce 5 mg, w tym ostrego niedociśnienia tętniczego (ciśnienie skurczowe spada do 70 mm Hg), wymiotów i biegunki.
ciśnienie skurczowe, dawka terapeutyczna, dutasteryd z tamsulosyną, dysfagia, działanie niepożądane, hipotonia, leczenie objawowe, leki zwężające naczynia, leki zwiększające objętość krwi, niedociśnienie ostre, odtrutka, płukanie żołądka, przedawkowanie dutasterydu, przedawkowanie tamsulosyny, środek przeczyszczający, tamsulosyna chlorowodorek, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon substancji czynnych
Oksytocyna – Działania niepożądane
Oksytocyna, stosowana w położnictwie do indukcji i stymulacji porodu, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, w tym poważnych zaburzeń sercowo-naczyniowych u matki, takich jak tachykardia, bradykardia, arytmie oraz wydłużenie odstępu QTc, szczególnie po szybkim podaniu dożylnym w dawkach do kilku IU. U pacjentek z chorobami układu sercowo-naczyniowego może dojść do niedokrwienia mięśnia sercowego. Nadmierna stymulacja macicy może prowadzić do hipertoni, skurczów tężcowych i pęknięcia macicy, zagrażając życiu matki i płodu. Dodatkowo, oksytocyna może wywołać reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne oraz zatrucie wodne z hiponatremią, szczególnie przy podawaniu dużych objętości płynów bezelektrolitowych, co może skutkować ostrym obrzękiem płuc i objawami neurologicznymi (ból głowy, letarg, napady padaczkowe). U noworodków obserwuje się ryzyko hiponatremii, krwotoków siatkówkowych, zaburzeń rytmu serca oraz uszkodzenia mózgu wtórnego do niedotlenienia.
arytmia, bolus dożylny, bradykardia zatokowa, działanie przeciwdiuretyczne, hipertonia macicy, hiponatremia, hiponatremia noworodkowa, indukcja porodu, krwotok siatkówkowy, niedociśnienie ostre, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedotlenienie płodu, niewydolność płodu, obrzęk naczynioruchowy, oksytocyna, ostry obrzęk płuc, pęknięcie macicy, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skala Apgar, skurcz macicy, skurcz tężcowy, środek uterotoniczny, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie mózgu, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie rytmu serca, zamartwica, zatrucie wodne, zespół DIC, zmiana hemodynamiczna