bakteryjne zapalenie woreczka łzowego
Wskazanie

Bakteryjne zapalenie woreczka łzowego (dacryocystitis) to zakażenie bakteryjne dotyczące woreczka łzowego, elementu dróg łzowych odpowiedzialnego za odprowadzanie łez. Najczęściej występuje jako powikłanie niedrożności przewodu nosowo-łzowego, co prowadzi do zastoju łez i wtórnego zakażenia. Typowymi objawami są bolesny obrzęk i zaczerwienienie w okolicy przyśrodkowego kąta oka, ropna wydzielina przy ucisku na worek łzowy oraz łzawienie.

Głównym czynnikiem etiologicznym są bakterie Gram-dodatnie, szczególnie Staphylococcus aureus i Streptococcus pneumoniae, chociaż mogą być również obecne bakterie Gram-ujemne. Zapalenie może mieć charakter ostry lub przewlekły, przy czym postać ostra wymaga natychmiastowej interwencji, gdyż nieleczona może prowadzić do poważnych powikłań, w tym ropni i zapalenia tkanki oczodołowej.

W leczeniu bakteryjnego zapalenia woreczka łzowego stosuje się przede wszystkim antybiotykoterapię. W Polsce najczęściej wykorzystuje się preparaty takie jak: Augmentin, Amoksiklav, Zinnat, Taromentin, Forcid lub Cipronex. W początkowej fazie leczenia mogą być one podawane dożylnie, a następnie doustnie. Lokalne leczenie obejmuje krople i maści antybiotykowe, takie jak Tobradex, Floxal, Oftaquix czy Tobrex.

Największe trudności w leczeniu bakteryjnego zapalenia woreczka łzowego wiążą się z nawrotowym charakterem schorzenia, zwłaszcza gdy przyczyną jest anatomiczne zwężenie lub niedrożność dróg łzowych. W takich przypadkach konieczne może być leczenie chirurgiczne (dacryocystorhinostomia – DCR), polegające na wytworzeniu nowego połączenia między woreczkiem łzowym a jamą nosową. Wyzwaniem jest również rosnąca antybiotykooporność bakterii oraz właściwe różnicowanie z innymi schorzeniami okolicy przyśrodkowego kąta oka, takimi jak zapalenie przydatków oka czy nowotwory.