wchłanianie przez płuca

Wchłanianie przez płuca to proces, w którym substancje gazowe oraz drobnocząsteczkowe związki przechodzą z pęcherzyków płucnych do krwiobiegu. Proces ten odbywa się na drodze dyfuzji, zgodnie z gradientem stężeń, przez barierę powietrzno-krwistą, która składa się z nabłonka pęcherzyków płucnych, błony podstawnej i śródbłonka naczyń włosowatych.

Efektywność wchłaniania przez płuca zależy od wielu czynników, w tym od wielkości powierzchni wymiany gazowej (około 70-100 m²), grubości bariery powietrzno-krwistej (0,2-0,5 μm), rozpuszczalności substancji w lipidach, masy cząsteczkowej związku oraz stopnia jonizacji. Substancje lipofilne o niskiej masie cząsteczkowej są wchłaniane szybciej niż związki hydrofilne o dużej masie cząsteczkowej.

W praktyce klinicznej wchłanianie przez płuca wykorzystuje się w terapii inhalacyjnej chorób układu oddechowego (np. astmy, POChP), ale również w podawaniu niektórych leków ogólnoustrojowych, takich jak wziewne środki znieczulające czy nikotyna z papierosów. Zaletą tej drogi podania jest szybki początek działania, ominięcie efektu pierwszego przejścia przez wątrobę oraz możliwość zastosowania mniejszych dawek leku w porównaniu do podania doustnego.

Patologiczne zmiany w strukturze płuc, takie jak zwłóknienie, obrzęk czy zapalenie, mogą znacząco zaburzać proces wchłaniania substancji przez płuca, co ma istotne implikacje zarówno w kontekście terapeutycznym, jak i toksykologicznym, np. przy narażeniu na substancje szkodliwe w środowisku pracy.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Kalinox 50% + 50%

Kalinox to mieszanina gazowa zawierająca 50% podtlenku azotu (N2O) i 50% tlenu (O2) pod ciśnieniem 170 bar w 15°C, charakteryzująca się specyficzną farmakokinetyką. Podtlenek azotu wykazuje bardzo szybkie wchłanianie przez płuca, co wynika z jego niskiej rozpuszczalności we krwi i tkankach, umożliwiając niemal natychmiastowy efekt analgetyczny po rozpoczęciu inhalacji. Gaz ten nie ulega metabolizmowi, co eliminuje ryzyko toksyczności metabolicznej, a jego wydalanie zachodzi szybko i wyłącznie przez płuca w niezmienionej formie, co przekłada się na krótki czas działania i szybki powrót pacjenta do stanu wyjściowego po przerwaniu podawania.
biotransformacja w wątrobie, brak metabolizmu, Dinitrogenii oxidum, działanie przeciwbólowe, efekt analgetyczny, eliminacja leku, farmakokinetyka podtlenku azotu, gaz medyczny sprężony, podtlenek azotu, rozpuszczalność we krwi, układ oddechowy, wchłanianie przez płuca, zabieg ambulatoryjny, zniesienie bólu
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Flixotide Dysk 50 mcg/dawkę inh.

Flutykazon propionian, składnik aktywny Flixotide Dysk, charakteryzuje się biodostępnością wziewną na poziomie 12-26% dawki nominalnej, co jest zależne od typu inhalatora i kluczowe dla osiągnięcia terapeutycznego stężenia w drogach oddechowych. Wchłanianie leku z płuc przebiega dwufazowo – początkowo szybko, a następnie wolniej, co umożliwia zarówno szybki początek działania, jak i jego przedłużenie. Po podaniu doustnym biodostępność flutykazonu jest minimalna (<1%) z powodu słabej rozpuszczalności w wodzie oraz intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia w wątrobie, co ogranicza ogólnoustrojową ekspozycję i ryzyko działań niepożądanych.
biodostępność całkowita, biodostępność ogólnoustrojowa, biotransformacja, choroba obturacyjna dróg oddechowych, dawka nominalna, drogi oddechowe, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, flutykazon propionian, metabolit nieczynny, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, stężenie terapeutyczne, stężenie terapeutyczne substancji czynnej, wchłanianie przez płuca, właściwość farmakokinetyczna

wchłanianie przez płuca

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Kalinox 50% + 50%

Właściwości farmakokinetyczne – Flixotide Dysk 50 mcg/dawkę inh.