borelioza z Lyme
Wskazanie

Borelioza z Lyme (krętkowica kleszczowa) to choroba zakaźna wywoływana przez bakterie z rodzaju Borrelia, przenoszone przez kleszcze. W Polsce najczęściej przez kleszcza pospolitego (Ixodes ricinus). Charakteryzuje się wielonarządowym przebiegiem i może prowadzić do zajęcia skóry, stawów, układu nerwowego oraz serca.

Choroba przebiega w trzech fazach. Pierwsza faza to wczesna infekcja miejscowa z charakterystycznym objawem rumienia wędrującego (erythema migrans), który pojawia się w miejscu ukąszenia kleszcza po 3-30 dniach. Druga faza to wczesna infekcja rozsiana, która może obejmować mnogie zmiany rumieniowe, zajęcie układu nerwowego (neuroborelioza), stawów czy serca. Trzecia faza to późna, przewlekła infekcja, która może rozwinąć się nawet po kilku latach od zakażenia.

W leczeniu boreliozy stosuje się antybiotykoterapię. W przypadku wczesnej postaci choroby używa się doksycykliny (np. Doxycyclinum TZF, Doxyratio), amoksycyliny (np. Amotaks, Duomox) lub cefuroksymu (np. Zinnat, Xorimax). W neuroborelizie często stosuje się ceftriakson (np. Biotrakson, Ceftriaxon Kabi) lub cefotaksym (np. Cefotaxim MIP). Leczenie trwa zwykle 14-28 dni, w zależności od postaci choroby.

Największe trudności w leczeniu boreliozy dotyczą jej diagnostyki, gdyż objawy mogą być niespecyficzne i naśladować inne choroby. Problemem jest także tzw. zespół poboreliozowy, charakteryzujący się przewlekłym zmęczeniem, bólami mięśniowo-stawowymi i zaburzeniami poznawczymi, utrzymującymi się mimo prawidłowo przeprowadzonej antybiotykoterapii. Kontrowersje budzi również przewlekła borelioza i jej leczenie długotrwałą antybiotykoterapią, która nie ma udowodnionej skuteczności, a niesie ryzyko działań niepożądanych.

Profilaktyka boreliozy polega na unikaniu ekspozycji na kleszcze, stosowaniu repelentów, odpowiednim ubiorze podczas pobytu na terenach leśnych i łąkach oraz dokładnym oglądaniu ciała po powrocie z takich obszarów. Szybkie i prawidłowe usunięcie kleszcza znacząco zmniejsza ryzyko zakażenia.