gorączka gór skalistych
Wskazanie

Gorączka gór skalistych (Rocky Mountain spotted fever, RMSF) to ostra, potencjalnie śmiertelna choroba zakaźna wywoływana przez bakterię Rickettsia rickettsii, przenoszoną przez kleszcze. Mimo nazwy, choroba występuje nie tylko w rejonie Gór Skalistych, ale w wielu regionach obu Ameryk. Zakażenie charakteryzuje się nagłym początkiem z wysoką gorączką, silnym bólem głowy, mięśni i stawów, a po kilku dniach pojawia się charakterystyczna wysypka plamisto-grudkowa, która zaczyna się na kończynach i rozprzestrzenia na tułów.

Wczesne rozpoznanie i leczenie gorączki gór skalistych ma kluczowe znaczenie dla pomyślnego wyniku terapii. Lekiem z wyboru jest doksycyklina (Unidox, Doxycyclinum), która powinna być podana natychmiast po podejrzeniu choroby, nawet przed potwierdzeniem laboratoryjnym. Alternatywnie stosuje się chloramfenikol, choć jest on mniej skuteczny. U kobiet w ciąży można rozważyć azytromycynę (Azibiot, Sumamed, Azithromycinum), choć doksycyklina pozostaje lekiem pierwszego wyboru nawet w tej grupie pacjentów ze względu na ryzyko ciężkich powikłań nieleczonej choroby.

Największą trudnością w leczeniu gorączki gór skalistych jest jej wczesne rozpoznanie, gdyż początkowe objawy mogą przypominać wiele innych chorób gorączkowych, a charakterystyczna wysypka pojawia się dopiero po kilku dniach. Opóźnienie w podaniu antybiotyku znacząco zwiększa ryzyko powikłań, w tym zapalenia naczyń, niewydolności wielonarządowej i zgonu. Śmiertelność nieleczonej choroby może sięgać 20-30%. Dodatkowym wyzwaniem jest rosnąca oporność na antybiotyki oraz konieczność utrzymania terapii przez co najmniej 7-10 dni po ustąpieniu gorączki.

W przypadku powikłań, takich jak wstrząs septyczny, zaburzenia krzepnięcia czy obrzęk mózgu, konieczne jest intensywne leczenie objawowe, w tym stosowanie leków przeciwzapalnych, przeciwobrzękowych oraz wspomaganie funkcji narządów. Profilaktyka polega głównie na unikaniu ekspozycji na kleszcze i szybkim ich usuwaniu, a także stosowaniu repelentów zawierających DEET podczas przebywania na obszarach endemicznych.