przeszczep tętniczy
Przeszczep tętniczy (ang. arterial graft) to procedura chirurgiczna polegająca na zastąpieniu lub ominięciu uszkodzonego odcinka tętnicy za pomocą materiału biologicznego lub syntetycznego. Technika ta jest kluczowym elementem zabiegów rekonstrukcyjnych układu naczyniowego, stosowanym w leczeniu miażdżycy, tętniaków oraz urazów naczyń.
W zależności od lokalizacji i charakteru schorzenia, do przeszczepu tętniczego wykorzystuje się autografty (własne naczynia pacjenta, najczęściej żyła odpiszczelowa), allografty (naczynia pobrane od dawcy), ksenografty (naczynia pochodzenia zwierzęcego) lub protezy syntetyczne wykonane z materiałów takich jak politetrafluoroetylen (PTFE) czy dakron. Wybór materiału zależy od średnicy naczynia, lokalizacji przeszczepu oraz przewidywanej długości funkcjonowania.
Najczęstszym zastosowaniem przeszczepów tętniczych jest pomostowanie aortalno-wieńcowe (CABG), gdzie wykorzystuje się tętnicę piersiową wewnętrzną lub inne naczynia tętnicze jako materiał do utworzenia pomostu omijającego zwężenie w tętnicach wieńcowych. Przeszczepy tętnicze charakteryzują się lepszą drożnością długoterminową w porównaniu z przeszczepami żylnymi, co przekłada się na lepsze wyniki leczenia.
Powikłania po przeszczepie tętniczym mogą obejmować zakrzepicę, infekcję, tętniaki w miejscu zespolenia oraz zjawisko hiperplazji błony wewnętrznej prowadzące do restenozy. Monitorowanie drożności przeszczepu tętniczego wymaga regularnych badań obrazowych, takich jak ultrasonografia dopplerowska, angiografia CT lub klasyczna angiografia.