płucna postać wąglika
Wskazanie

Płucna postać wąglika to najcięższa i najrzadsza forma choroby wywołanej przez bakterię Bacillus anthracis. Zakażenie następuje drogą wziewną poprzez wdychanie zarodników bakterii. Choroba charakteryzuje się dwufazowym przebiegiem – początkowo objawy przypominają grypę (gorączka, kaszel, zmęczenie, bóle mięśniowe), następnie po 2-4 dniach następuje gwałtowne pogorszenie z dusznością, sinicą i wstrząsem septycznym.

Leczenie płucnej postaci wąglika wymaga natychmiastowej, agresywnej antybiotykoterapii. W Polsce stosowane są takie leki jak: cyprofloksacyna (Cipronex, Proxacin), doksycyklina (Doxycyclinum, Dotur), lewofloksacyna (Levoxa, Oroflocina) czy ciprofloksacyna w połączeniu z klindamycyną (Dalacin C). W ciężkich przypadkach konieczne jest stosowanie kombinacji antybiotyków oraz intensywna terapia wspomagająca.

Największą trudnością w leczeniu płucnej postaci wąglika jest późne rozpoznanie choroby ze względu na niespecyficzne objawy początkowe oraz gwałtowny przebieg. Śmiertelność w przypadku nieleczonej choroby wynosi niemal 100%, a nawet przy wdrożeniu odpowiedniego leczenia sięga 45-80%. Bakterie wytwarzają toksyny powodujące martwicę tkanek, krwotoki i niewydolność wielonarządową, co znacząco utrudnia proces leczenia. Dodatkowo, ze względu na rzadkość występowania, wielu klinicystów ma ograniczone doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu tej choroby.

W profilaktyce po narażeniu stosuje się szczepionkę przeciwko wąglikowi (BioThrax) oraz antybiotyki. Płucna postać wąglika stanowi potencjalne zagrożenie w przypadku ataku bioterrorystycznego, dlatego też istnieją specjalne protokoły postępowania w przypadku podejrzenia masowej ekspozycji na zarodniki wąglika.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl