niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego
Wskazanie

Niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego to ostra infekcja dolnych dróg moczowych występująca najczęściej u kobiet, które nie mają strukturalnych i funkcjonalnych nieprawidłowości układu moczowego, chorób współistniejących ani nie są w ciąży. Głównym czynnikiem etiologicznym jest Escherichia coli (około 75-95% przypadków), rzadziej inne bakterie z rodziny Enterobacteriaceae, enterokoki czy Staphylococcus saprophyticus.

Objawy obejmują dysurię (bolesne oddawanie moczu), częstomocz, parcia naglące, ból nad spojeniem łonowym oraz czasem krwiomocz. Rozpoznanie stawia się na podstawie objawów klinicznych oraz badania ogólnego moczu, które wykazuje obecność leukocyturii, a często również bakteriurii i krwiomoczu. W niepowikłanych przypadkach posiew moczu nie jest rutynowo wymagany przed rozpoczęciem leczenia.

W leczeniu niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego stosuje się antybiotykoterapię empiryczną. W Polsce najczęściej stosowane leki to: fosfomycyna (Monural, Urofos) w pojedynczej dawce 3g, nitrofurantoina (Nifurantin, Furaginum) przez 5-7 dni, trimetoprim/sulfametoksazol (Biseptol, Bactrim) przez 3 dni, lub fluorochinolony (Cipronex, Promicin) przez 3 dni, choć te ostatnie nie są już rekomendowane jako leki pierwszego wyboru ze względu na rosnącą oporność bakterii i potencjalne działania niepożądane.

Największe trudności w leczeniu niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego to rosnąca antybiotykooporność uropatogenów, szczególnie na trimetoprim/sulfametoksazol i fluorochinolony. Problemem jest również nawrotowość infekcji, zwłaszcza u kobiet, gdzie czynniki anatomiczne (krótka cewka moczowa) sprzyjają ponownemu zakażeniu. U pacjentek z nawracającymi infekcjami stosuje się profilaktykę przeciwbakteryjną (np. Hiprex, Nifurantin w niskich dawkach) lub postępowanie nieantybiotykowe, jak preparaty żurawinowe (Żuravit, UroVaxom) czy probiotyki dopochwowe.

Istotne jest również wykluczenie zapalenia pęcherza powikłanego, które wymaga dłuższej terapii antybiotykowej i dokładniejszej diagnostyki, gdyż niewłaściwa klasyfikacja może prowadzić do nieskuteczności leczenia i rozwoju powikłań. U mężczyzn zapalenie pęcherza zawsze traktuje się jako powikłane i wymaga ono szerszej diagnostyki oraz dłuższej antybiotykoterapii.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 22.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl