zapalenie jąder
Wskazanie

Zapalenie jąder (orchitis) to stan zapalny dotyczący jednego lub obu jąder, charakteryzujący się obrzękiem, bólem i często podwyższoną temperaturą ciała. Najczęściej występuje jako powikłanie infekcji wirusowych (szczególnie świnki) lub bakteryjnych. U dorosłych mężczyzn zapalenie jąder może być związane z zakażeniami przenoszonymi drogą płciową, takimi jak chlamydioza czy rzeżączka, natomiast u chłopców przed okresem dojrzewania zazwyczaj jest spowodowane infekcjami bakteryjnymi układu moczowego.

W leczeniu zapalenia jąder stosuje się przede wszystkim leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, takie jak Paracetamol (Apap, Panadol) czy niesteroidowe leki przeciwzapalne jak Ibuprofen (Nurofen, Ibum) oraz Diklofenak (Diclac, Dicloberl). W przypadku zakażeń bakteryjnych niezbędna jest antybiotykoterapia – często stosuje się Ciprofloksacynę (Cipronex, Proxacin), Doksycyklinę (Doxycyclinum TZF, Doxylin) lub Azytromycynę (Azimycin, Sumamed). Przy ciężkim przebiegu mogą być potrzebne leki steroidowe, takie jak Deksametazon (Dexaven) lub Prednizon (Encorton).

Największymi trudnościami w leczeniu zapalenia jąder jest różnicowanie przyczyn tego stanu, szczególnie między zapaleniem a skrętem jądra, który wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Wyzwaniem jest również zapobieganie powikłaniom, takim jak ropień jądra, atrofia (zanik) jądra czy niepłodność, która może wystąpić przy obustronnym zapaleniu. Problematyczne bywa także leczenie nawracających zapaleń jąder, szczególnie tych związanych z infekcjami przenoszonymi drogą płciową, które wymagają leczenia partnera seksualnego, aby zapobiec reinfekcji.

Bardzo istotnym elementem terapii, często niedocenianym, jest odpoczynek i unieruchomienie narządów płciowych (np. poprzez specjalne podtrzymujące bieliznę), lokalne stosowanie zimnych okładów oraz leczenie choroby podstawowej, która mogła doprowadzić do zapalenia. W przypadku ciężkiego przebiegu lub braku poprawy po leczeniu ambulatoryjnym może być konieczna hospitalizacja i dożylne podawanie antybiotyków, takich jak Amoksycylina z kwasem klawulanowym (Augmentin, Taromentin) czy Ceftriakson (Biotrakson, Tartriakson).