przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego
Wskazanie

Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego (CBPP) to schorzenie urologiczne charakteryzujące się utrzymującym się zakażeniem bakteryjnym prostaty, trwającym dłużej niż 3 miesiące. Schorzenie to dotyczy głównie mężczyzn w średnim i starszym wieku, chociaż może wystąpić również u młodszych pacjentów. Najczęstszymi patogenami wywołującymi przewlekłe bakteryjne zapalenie prostaty są bakterie Gram-ujemne, głównie Escherichia coli (odpowiedzialna za około 80% przypadków), a także Klebsiella spp., Proteus mirabilis, Enterococcus faecalis i Pseudomonas aeruginosa.

Rozpoznanie CBPP opiera się na wywiadzie, badaniu fizykalnym, badaniach laboratoryjnych oraz badaniu mikrobiologicznym wydzieliny sterczowej lub moczu pobranego po masażu prostaty. Charakterystycznymi objawami są: ból w okolicy krocza, podbrzusza lub w dolnej części pleców, zaburzenia oddawania moczu (częstomocz, nykturia, osłabienie strumienia moczu), dolegliwości bólowe podczas ejakulacji oraz ogólne osłabienie organizmu.

Leczenie przewlekłego bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego opiera się głównie na antybiotykoterapii. Ze względu na trudności w przenikaniu leków do tkanki prostaty, stosuje się antybiotyki o dobrym wnikaniu do gruczołu, jak fluorochinolony (Cipronex, Proxacin, Floxamic), trimetoprim z sulfametoksazolem (Biseptol, Bactrim) czy tetracykliny (Doxycyclinum, Unidox). Terapia powinna trwać od 4 do 12 tygodni, w zależności od ciężkości przypadku i odpowiedzi na leczenie.

W leczeniu wspomagającym stosuje się leki alfa-adrenolityczne (Doxazosin, Omnic, Uprox, Tanyz), które zmniejszają napięcie mięśni gładkich prostaty i poprawiają odpływ moczu. Korzystne działanie wykazują również niesteroidowe leki przeciwzapalne (Ketonal, Dicloberl, Naproxen), zmniejszające ból i stan zapalny. W niektórych przypadkach pomocne mogą być także preparaty roślinne zawierające wyciąg z palmy sabalowej (Prostamol Uno, Prostavit, Prostapol) oraz suplementy diety wspomagające funkcjonowanie prostaty.

Największe trudności w leczeniu przewlekłego bakteryjnego zapalenia prostaty wynikają z ograniczonej penetracji antybiotyków do tkanki gruczołowej prostaty, rozwoju oporności bakterii na antybiotyki oraz występowania biofilmu bakteryjnego. Nawroty choroby są częste i mogą wymagać powtarzania kuracji antybiotykowych. U niektórych pacjentów konieczne jest rozważenie leczenia chirurgicznego, szczególnie w przypadkach współistniejącego przerostu prostaty lub obecności kamieni sterczowych. Dodatkowo, przewlekły charakter schorzenia może prowadzić do znacznego obniżenia jakości życia pacjenta i rozwoju zaburzeń psychologicznych, które wymagają odpowiedniego wsparcia i często interwencji specjalistycznej.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl