ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek u dzieci i młodzieży
Wskazanie

Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek u dzieci i młodzieży to poważna infekcja układu moczowego, obejmująca górne drogi moczowe, w tym miedniczki nerkowe i miąższ nerek. Schorzenie to charakteryzuje się nagłym początkiem, wysoką gorączką (>38,5°C), bólem w okolicy lędźwiowej, wymiotami oraz złym stanem ogólnym. U młodszych dzieci objawy mogą być niespecyficzne: drażliwość, brak apetytu, wymioty, biegunka, a nawet objawy ze strony układu oddechowego.

Głównym czynnikiem etiologicznym jest Escherichia coli (80-90% przypadków), rzadziej inne bakterie Gram-ujemne (Klebsiella, Proteus, Enterobacter) oraz paciorkowce grupy B u noworodków. Istotnym czynnikiem ryzyka są wady anatomiczne układu moczowego, odpływ pęcherzowo-moczowodowy oraz zaparcia i zaburzenia mikcji.

Leczenie ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek u dzieci i młodzieży wymaga szybkiego włączenia antybiotykoterapii. W terapii empirycznej stosuje się cefalosporyny III generacji (Biotaksym, Ceftriakson, Tarcefoksym), aminoglikozydy (Gentamycyna, Amikacin) lub amoksycylinę z kwasem klawulanowym (Augmentin, Taromentin, Amoksiklav). U pacjentów hospitalizowanych często rozpoczyna się leczenie dożylne, które po uzyskaniu poprawy klinicznej (zwykle po 48-72 godzinach) można zamienić na doustne. Całkowity czas terapii wynosi zwykle 10-14 dni.

Największe trudności w leczeniu obejmują narastającą antybiotykooporność patogenów, opóźnienie rozpoznania z powodu niespecyficznych objawów u młodszych dzieci oraz współistniejące wady anatomiczne układu moczowego. U około 15-20% dzieci z pierwszym epizodem ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek stwierdza się odpływ pęcherzowo-moczowodowy, który wymaga dalszej diagnostyki i często długotrwałego leczenia profilaktycznego (Furaginum, Urosept).

Po przebytym ostrym odmiedniczkowym zapaleniu nerek konieczne jest monitorowanie czynności nerek oraz kontrolne badania obrazowe w celu wykrycia ewentualnych blizn w miąższu nerek. Powikłania długoterminowe mogą obejmować nawracające infekcje, nadciśnienie tętnicze oraz przewlekłą chorobę nerek, dlatego istotna jest regularna kontrola nefrologiczna po przebytym zakażeniu.