zahamowanie funkcji szpiku kostnego
Zahamowanie funkcji szpiku kostnego (mielosupresja) to stan, w którym dochodzi do upośledzenia zdolności szpiku do produkcji komórek krwi. W prawidłowych warunkach szpik kostny jest odpowiedzialny za wytwarzanie erytrocytów, leukocytów oraz trombocytów. Gdy jego funkcja zostaje zahamowana, skutkuje to zmniejszeniem liczby tych komórek we krwi obwodowej.
Najczęstszymi przyczynami mielosupresji są: chemioterapia, radioterapia, zakażenia wirusowe (np. HIV, HCV), niektóre leki (metotreksat, sulfonamidy, chloramfenikol), choroby autoimmunologiczne oraz zespoły mielodysplastyczne. Zahamowanie funkcji szpiku może być odwracalne (np. po chemioterapii) lub nieodwracalne (np. w przypadku aplazji szpiku).
Klinicznie mielosupresja objawia się jako pancytopenia, czyli jednoczesne zmniejszenie liczby erytrocytów (niedokrwistość), leukocytów (leukopenia) i płytek krwi (małopłytkowość). Pacjenci doświadczają osłabienia, zwiększonej podatności na infekcje oraz skłonności do krwawień. W ciężkich przypadkach może dojść do zagrażających życiu powikłań, takich jak posocznica czy masywne krwotoki.
Diagnostyka obejmuje morfologię krwi obwodowej, badanie szpiku kostnego (biopsja aspiracyjna i trepanobiopsja) oraz badania obrazowe. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować odstawienie leku wywołującego mielosupresję, podanie czynników wzrostu (G-CSF, erytropoetyna, trombopoetyna), przetoczenia preparatów krwiopochodnych oraz w ciężkich przypadkach przeszczepienie komórek macierzystych szpiku kostnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Pharmascience 20 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, mimo ograniczonych danych klinicznych, stanowi poważne zagrożenie głównie ze względu na toksyczność hematologiczną. W badaniach klinicznych pacjenci otrzymywali dawki nawet do 150 mg wielokrotnie oraz jednorazowo do 400 mg, co stanowi odpowiednio 6- i 16-krotność standardowej dawki terapeutycznej 25 mg. Dominującymi objawami przedawkowania są mielosupresja, neutropenia, trombocytopenia oraz niedokrwistość, co wskazuje na zahamowanie funkcji szpiku kostnego i zwiększone ryzyko infekcji oraz krwawień. Nie odnotowano innych specyficznych toksyczności narządowych przy tych wysokich dawkach.
antidotum, ciężka neutropenia, czynnik stymulujący kolonię granulocytów, erytrocyty, G-CSF, hemoglobina, koncentrat krwinek czerwonych, mielosupresja, morfologia krwi z rozmazem, neutrofilia, neutropenia, niedokrwistość, płytki krwi, przedawkowanie leku, przedawkowanie lenalidomidu, supresja szpiku kostnego, toksyczność leku, toksyczność narządowa, trombocytopenia, zahamowanie funkcji szpiku kostnego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neuroas 150 mg
Neuroas 150 mg, zawierający kwas acetylosalicylowy w postaci tabletek dojelitowych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwuje się zwiększoną skłonność do krwawień, w tym krwawienia z nosa i dziąseł, z przedłużonym czasem krwawienia utrzymującym się do 4-8 dni po odstawieniu leku. Rzadko mogą wystąpić poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, granulocytoza czy anemia aplastyczna. W zakresie układu pokarmowego często pojawia się niestrawność, a rzadziej ciężkie krwawienia, owrzodzenia żołądka lub dwunastnicy z możliwością perforacji. Reakcje skórne obejmują pokrzywkę (niezbyt często) oraz rzadkie, ale ciężkie zespoły, takie jak zespół Stevens-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Ponadto, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny.
anemia aplastyczna, anemia z niedoboru żelaza, astma oskrzelowa, działanie przeciwpłytkowe, granulocytoza, hiperurykemia, klasyfikacja MedDRA, krwawienie miesiączkowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawy wymioty, krwotoczne zapalenie naczyń, kwas acetylosalicylowy, niestrawność, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie żołądka, plamica, pokrzywka, przedłużony czas krwawienia, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, ryzyko krwotoczne, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie słuchu, zahamowanie funkcji szpiku kostnego, zespół Stevens-Johnsona