SJS
Zespół Stevensa-Johnsona (SJS) to poważna, zagrażająca życiu reakcja nadwrażliwości dotycząca skóry i błon śluzowych. Charakteryzuje się rozprzestrzeniającymi się zmianami rumieniowymi, pęcherzami i nadżerkami na skórze oraz błonach śluzowych, szczególnie w obrębie jamy ustnej, oczu i narządów płciowych.
Etiologia SJS jest najczęściej związana z reakcją na leki, w tym antybiotyki (zwłaszcza sulfonamidy), leki przeciwpadaczkowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne i allopurynol. Rzadziej zespół może być wywołany przez infekcje (np. Mycoplasma pneumoniae) lub mieć podłoże idiopatyczne.
Rozpoznanie SJS opiera się na obrazie klinicznym oraz badaniu histopatologicznym wycinków skóry. Zespół definiuje się jako martwicę naskórka obejmującą mniej niż 10% powierzchni ciała, w przeciwieństwie do toksycznej nekrolizy naskórka (TEN), gdzie zajęte jest ponad 30% powierzchni.
Leczenie polega przede wszystkim na natychmiastowym odstawieniu leku wywołującego reakcję oraz wdrożeniu intensywnej opieki, często na oddziałach oparzeniowych. W terapii wykorzystuje się glikokortykosteroidy, dożylne immunoglobuliny, cyklosporynę A lub antagonistów TNF-α, chociaż skuteczność tych metod pozostaje przedmiotem dyskusji. Śmiertelność w SJS wynosi 5-10%, a powikłania mogą obejmować trwałe uszkodzenie wzroku, bliznowacenie skóry oraz zmiany w obrębie płuc i przewodu pokarmowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Daptomycin Accord Healthcare 500 mg
Daptomycyna, stosowana w leczeniu skomplikowanych zakażeń skóry, tkanek miękkich oraz bakteriemii, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z innymi antybiotykami. Badania kliniczne obejmujące 2011 dorosłych i 372 pacjentów pediatrycznych wykazały, że najczęstsze działania niepożądane (≥ 1/100 do < 1/10) to zakażenia grzybicze, zakażenia dróg moczowych, niedokrwistość, zaburzenia psychiczne (niepokój, bezsenność), neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy), naczyniowe (nadciśnienie i niedociśnienie tętnicze), żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, biegunka), podwyższone aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, ALP), wysypka, świąd, ból kończyn oraz zwiększona aktywność kinazy fosfokreatynowej (CPK). Dawkowanie u dorosłych wynosiło 4-6 mg/kg mc./dobę, a u dzieci od 4 do 12 mg/kg mc./dobę. Większość przypadków podwyższonej aktywności aminotransferaz miała toksyczność stopnia 1-3 i ustępowała po odstawieniu leku.
AGEP, aminotransferazy, aminotransferazy wątrobowe, anafilaksja, bakteriemia, biegunka poantybiotykowa, cSSTI, daptomycyna, DRESS, eozynofilia, eozynofilia płucna, eozynofilowe zapalenie płuc, kandydoza, małopłytkowość, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, objawy mięśniowe, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, SAB, SJS, świszczący oddech, TEN, TIN, zaburzenia czynności nerek, zakażenie grzybicze, zapalenie mięśni