poantybiotykowe zapalenie jelit
Wskazanie

Poantybiotykowe zapalenie jelit to schorzenie przewodu pokarmowego, które rozwija się jako powikłanie antybiotykoterapii. Występuje na skutek zaburzenia naturalnej mikroflory jelitowej i nadmiernego namnożenia patogenów, najczęściej bakterii Clostridioides difficile. Zapalenie to charakteryzuje się biegunką o różnym nasileniu, od łagodnej do ciężkiej, zagrażającej życiu postaci rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy.

Główne objawy poantybiotykowego zapalenia jelit to biegunka (często wodnista), bóle brzucha, gorączka, nudności oraz ogólne osłabienie. Objawy mogą wystąpić zarówno w trakcie antybiotykoterapii, jak i do 8 tygodni po jej zakończeniu. Ryzyko rozwoju tego powikłania wzrasta u osób starszych, hospitalizowanych, z obniżoną odpornością oraz przy stosowaniu antybiotyków o szerokim spektrum działania, takich jak klindamycyna, cefalosporyny czy fluorochinolony.

W leczeniu poantybiotykowego zapalenia jelit stosuje się przede wszystkim metronidazol (Metronidazol, Metronidazole Polpharma) w przypadkach o łagodnym i umiarkowanym nasileniu. W ciężkich przypadkach lub przy nawrotach zaleca się wankomycynę (Vancomycin Mylan, Vancomycin Kabi) podawaną doustnie. Nowszą opcją terapeutyczną jest fidaksomycyna (Dificlir), szczególnie skuteczna w zapobieganiu nawrotom. W przypadkach opornych rozważa się przeszczep mikrobioty jelitowej.

Istotnym elementem terapii jest również stosowanie probiotyków (np. Lacidofil, Enterol, Dicoflor), które pomagają w odbudowie prawidłowej flory jelitowej. Kluczowe jest też odstawienie antybiotyku wywołującego objawy, jeśli jest to możliwe z klinicznego punktu widzenia, oraz zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjenta.

Największe trudności w leczeniu poantybiotykowego zapalenia jelit dotyczą przypadków nawracających, które stanowią około 20-30% wszystkich przypadków. Każdy kolejny nawrót zwiększa ryzyko następnego, tworząc trudne do przerwania błędne koło. Wyzwaniem jest również rosnąca oporność C. difficile na standardowe leczenie oraz trudności w eradykacji zarodników tej bakterii ze środowiska szpitalnego, co sprzyja zakażeniom szpitalnym. U pacjentów z ciężkimi postaciami choroby może dojść do powikłań zagrażających życiu, takich jak toksyczne rozszerzenie okrężnicy, perforacja jelita czy wstrząs septyczny, wymagających pilnej interwencji chirurgicznej.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl