przewlekłe zakażenie układu moczowego
Wskazanie
Przewlekłe zakażenie układu moczowego (ZUM) definiuje się jako utrzymującą się lub nawracającą infekcję dróg moczowych, która trwa dłużej niż 3 miesiące lub występuje więcej niż 3 razy w ciągu roku. Najczęstszymi patogenami są bakterie Escherichia coli (70-95% przypadków), a także Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis, Enterococcus faecalis oraz Staphylococcus saprophyticus.
Przewlekłe ZUM często występuje u pacjentów z anatomicznymi lub czynnościowymi zaburzeniami układu moczowego, takimi jak odpływ pęcherzowo-moczowodowy, zwężenie cewki moczowej, ciała obce (np. cewniki), kamica nerkowa czy przerost prostaty. U kobiet czynnikami ryzyka są także przebyte ciąże, menopauza i anatomia dróg moczowych, a u osób starszych i chorych na cukrzycę obniżona odporność.
W leczeniu przewlekłych ZUM stosuje się antybiotyki dobrane na podstawie posiewu moczu i antybiogramu. W Polsce stosowane są: fluorochinolony (Cipronex, Proxacin), cefalosporyny (Zinacef, Biofuroksym), penicyliny z inhibitorami β-laktamaz (Augmentin, Taromentin, Amoksiklav), nitrofurantoina (Furaginum), fosfomycyna (Monural) oraz kotrimoksazol (Biseptol, Bactrim). W przypadkach nawracających infekcji stosuje się również długotrwałą profilaktykę antybiotykową małymi dawkami.
Największym wyzwaniem w leczeniu przewlekłych ZUM jest narastająca antybiotykooporność patogenów, szczególnie wobec powszechnie stosowanych leków jak fluorochinolony czy kotrimoksazol. Trudności sprawia również identyfikacja i eliminacja czynników anatomicznych predysponujących do nawrotów, a także adherencja pacjentów do długotrwałych schematów leczenia. U pacjentów z cewnikami na stałe istnieje problem biofilmu bakteryjnego, który chroni patogeny przed działaniem antybiotyków.
W profilaktyce nawrotów stosuje się również preparaty zawierające wyciąg z żurawiny (Żuravit, UroVaxom), probiotyki dopochwowe u kobiet, oraz preparaty estrogenowe miejscowo u kobiet po menopauzie. W przypadkach opornych na leczenie konieczna jest diagnostyka obrazowa i często interwencja urologiczna w celu usunięcia anatomicznych przyczyn nawrotów.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Ampicillin TZF – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań – 1 g
Produkt leczniczy zawiera ampicylinę sodową w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Preparat stosuje się w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak ostre i przewlekłe zakażenia układu moczowego, dróg oddechowych, przewodu pokarmowego oraz w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych i wsierdzia. Jest również wykorzystywany w profilaktyce okołoporodowej. Podanie odbywa się wtedy, gdy doustne stosowanie ampicyliny jest nieodpowiednie lub niemożliwe.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Biseptol – Zawiesina doustna – (200 mg + 40 mg)/5 ml
Lek jest zawiesiną doustną zawierającą sulfametoksazol i trimetoprim, które działają antybakteryjnie. Stosuje się go w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, w tym dróg oddechowych, układu moczowego, przewodu pokarmowego oraz zakażeń przenoszonych drogą płciową. Może być stosowany u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt powyżej 6 tygodnia życia. Przed użyciem zaleca się ocenę oporności bakterii oraz przestrzeganie oficjalnych wytycznych dotyczących antybiotykoterapii.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Ampicillin TZF – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań – 500 mg
Produkt leczniczy zawiera ampicylinę sodową w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Stosowany jest w leczeniu zakażeń bakteryjnych, takich jak infekcje układu moczowego, dróg oddechowych, przewodu pokarmowego oraz zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i wsierdzia. Lek jest przeznaczony do podawania, gdy doustne stosowanie ampicyliny jest niemożliwe lub niewskazane. Wykorzystuje się go także w profilaktyce okołoporodowej.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku