dur brzuszny
Wskazanie

Dur brzuszny (tyfus brzuszny, typhus abdominalis) to ostra choroba zakaźna wywołana przez pałeczkę duru brzusznego (Salmonella typhi). Zakażenie następuje drogą pokarmową, poprzez spożycie skażonej żywności lub wody. Po okresie inkubacji trwającym od 1 do 3 tygodni, pojawiają się objawy ogólnoustrojowe: gorączka stopniowo narastająca do 40°C, bóle głowy, brzucha, osłabienie, możliwa jest również biegunka lub zaparcia. Charakterystycznym objawem są różowe wykwity (roseola) na skórze brzucha i klatki piersiowej.

Leczenie duru brzusznego opiera się głównie na antybiotykoterapii. W Polsce stosuje się najczęściej fluorochinolony (Cipronex, Ciprinol, Proxacin), cefalosporyny trzeciej generacji (Ceftriaxon, Biotrakson, Tartriakson) lub azytromycynę (Sumamed, Azibiot, Azitrom). W przypadku szczepów opornych na standardowe antybiotyki może być konieczne zastosowanie karbapenemu (Meronem, Invanz). Ważnym elementem terapii jest również nawadnianie pacjenta i leczenie objawowe.

Największe trudności w leczeniu duru brzusznego wiążą się z narastającą opornością bakterii na antybiotyki, szczególnie w krajach endemicznego występowania choroby. Problemem jest również późne rozpoznanie choroby ze względu na niespecyficzne objawy początkowe, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak perforacja jelita, krwawienie z przewodu pokarmowego czy wstrząs septyczny. Dodatkowym wyzwaniem jest identyfikacja i leczenie nosicieli, którzy mimo braku objawów mogą zarażać innych przez długi czas, wydalając bakterie z kałem.

Profilaktyka, w tym szczepienia ochronne (dostępne w Polsce szczepionki Typhim Vi, Vivotif), jest kluczowa dla osób podróżujących do rejonów endemicznych. W Polsce dur brzuszny występuje sporadycznie, głównie jako zakażenie przywleczone z podróży zagranicznych, co dodatkowo może utrudniać szybką diagnostykę ze względu na małe doświadczenie personelu medycznego z tą chorobą.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl