niebakteryjne zapalenie pochewki ścięgnistej
Wskazanie
Niebakteryjne zapalenie pochewki ścięgnistej to schorzenie objawiające się stanem zapalnym tkanek otaczających ścięgno. Występuje najczęściej w obrębie kończyn górnych (zwłaszcza nadgarstka, kciuka) oraz kończyn dolnych (okolice ścięgna Achillesa). Do najczęstszych przyczyn należą przeciążenia, mikrourazy lub urazy, a także choroby układowe tkanki łącznej, takie jak reumatoidalne zapalenie stawów czy zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa.
Główne objawy to ból, obrzęk, zaczerwienienie i ograniczenie ruchomości w obrębie zajętego ścięgna. Charakterystycznym objawem może być trzeszczenie wyczuwalne podczas ruchu (crepitatio). Rozpoznanie opiera się głównie na badaniu klinicznym, a w przypadkach wątpliwych pomocne są badania obrazowe, takie jak USG czy MRI, które pozwalają na ocenę stopnia uszkodzenia tkanek.
W leczeniu niebakteryjnego zapalenia pochewki ścięgnistej stosuje się przede wszystkim niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) zarówno doustne, jak i miejscowe. W Polsce dostępne preparaty to m.in. Diclac, Voltaren, Ibuprom, Nurofen, Ketonal czy Dexak. W przypadkach opornych na standardowe leczenie stosuje się iniekcje miejscowe glikokortykosteroidów (np. Diprophos, Depo-Medrol) lub kwasu hialuronowego (Suplasyn, Synvisc).
Trudności w leczeniu niebakteryjnego zapalenia pochewki ścięgnistej związane są przede wszystkim z tendencją do nawrotów, zwłaszcza gdy pacjent nie stosuje się do zaleceń dotyczących ograniczenia aktywności fizycznej. Istotnym wyzwaniem jest także odpowiednie dobranie metody leczenia – zbyt długie stosowanie NLPZ może prowadzić do działań niepożądanych, a wielokrotne iniekcje sterydów mogą osłabiać strukturę ścięgna i prowadzić do jego zerwania. Ponadto, w przypadku zapalenia towarzyszącego chorobom układowym, konieczne jest równoczesne leczenie choroby podstawowej, co może stanowić dodatkowe wyzwanie terapeutyczne.