ostry wyprysk
Wskazanie

Ostry wyprysk (egzema ostra) to stan zapalny skóry charakteryzujący się obecnością rumienia, obrzęku, pęcherzyków, pęcherzy oraz sączących się nadżerek. Często towarzyszy mu silny świąd, który znacząco obniża jakość życia pacjentów. Wyprysk ostry może być wywołany przez różne czynniki, w tym alergeny kontaktowe, substancje drażniące, leki, a także być manifestacją atopowego zapalenia skóry w fazie zaostrzenia.

W leczeniu ostrego wyprysku kluczowe jest zidentyfikowanie i wyeliminowanie czynnika wywołującego. W terapii miejscowej stosuje się przede wszystkim glikokortykosteroidy o średniej lub dużej sile działania, takie jak Cutivate, Elosone, Dexapolcort, Elocom, Dermovate czy Laticort. W przypadkach sączących zmian pomocne są okłady z 0,9% NaCl lub 3% kwasu bornego. Przy nadkażeniach bakteryjnych włącza się miejscowe antybiotyki, np. Bactroban, Fucidin.

W terapii ogólnej wykorzystuje się leki przeciwhistaminowe (Zyrtec, Clatra, Alerzina, Zyx) celem zmniejszenia świądu. W cięższych przypadkach konieczne może być zastosowanie krótkotrwałej ogólnej glikokortykosteroidoterapii (Encorton, Metypred). Przy bardzo rozległych zmianach lub oporności na leczenie standardowe rozważa się immunosupresję (Ciclosporin Sandoz, Imuran) lub fototerapię.

Największym wyzwaniem w leczeniu ostrego wyprysku jest skuteczne opanowanie świądu, który często prowadzi do drapania i wtórnych nadkażeń. Dużą trudność stanowi również identyfikacja czynnika wywołującego, szczególnie w przypadku alergii kontaktowej. Ponadto, przewlekłe stosowanie silnych glikokortykosteroidów może prowadzić do atrofii skóry i innych działań niepożądanych, co wymaga starannego monitorowania terapii. Zapobieganie nawrotom poprzez właściwą pielęgnację skóry i unikanie czynników prowokujących stanowi istotny element długoterminowego postępowania.