Biseptol
Zawiesina doustna, (200 mg + 40 mg)/5 ml
Lek jest zawiesiną doustną zawierającą sulfametoksazol i trimetoprim, które działają antybakteryjnie. Stosuje się go w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, w tym dróg oddechowych, układu moczowego, przewodu pokarmowego oraz zakażeń przenoszonych drogą płciową. Może być stosowany u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt powyżej 6 tygodnia życia. Przed użyciem zaleca się ocenę oporności bakterii oraz przestrzeganie oficjalnych wytycznych dotyczących antybiotykoterapii.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Lek Biseptol w postaci zawiesiny doustnej zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu w 5 ml preparatu. Dawkowanie jest uzależnione od wieku, masy ciała oraz stanu klinicznego pacjenta, a także funkcji nerek. Standardowa dawka dla dzieci i młodzieży wynosi 6 mg trimetoprimu i 30 mg sulfametoksazolu na kilogram masy ciała na dobę, podawana co 12 godzin, z możliwością zwiększenia o 50% w ciężkich zakażeniach. Dla dorosłych standardowa dawka to 20 ml zawiesiny co 12 godzin, z możliwością zmniejszenia do 10 ml przy długotrwałej terapii lub zwiększenia do 30 ml w ciężkich infekcjach. U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min konieczna jest modyfikacja dawki, a przy wartości poniżej 15 ml/min lek jest przeciwwskazany.
W terapii ostrych zakażeń zaleca się kontynuację leczenia przez co najmniej 2 dni po ustąpieniu objawów, minimalny czas terapii to 5 dni. W przypadku zakażenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii stosuje się wyższe dawki: do 100 mg/kg sulfametoksazolu i 20 mg/kg trimetoprimu na dobę, podzielone na 4 dawki co 6 godzin przez 14 dni. Zawiesinę należy podawać doustnie podczas lub bezpośrednio po posiłku, popijając dużą ilością płynu, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Przed podaniem butelkę należy energicznie wstrząsnąć, a do odmierzania dawki używać dołączonej łyżeczki miarowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Biseptol (200 mg + 40 mg)/5 ml
-
Działania niepożądane
Biseptol, zawiesina doustna zawierająca trimetoprim (200 mg) i sulfametoksazol (40 mg) w 5 ml, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wynikają z obu składników. Najczęściej obserwuje się hiperkaliemię oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i biegunka. Bardzo rzadko występują poważne zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistości megaloblastyczna, aplastyczna i hemolityczna), szczególnie u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G-6-PD), u których istnieje ryzyko hemolizy. Ponadto, mogą pojawić się ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym zespół choroby posurowiczej, anafilaksja, alergiczne zapalenie mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy oraz różne formy zapalenia naczyń. Wśród działań niepożądanych o bardzo rzadkiej częstości odnotowano także aseptyczne zapalenie opon mózgowych, drgawki, zapalenie nerwów obwodowych, a także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka.
W trakcie terapii Biseptolem konieczne jest monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza poziomu potasu, oraz funkcji nerek i wątroby, ze względu na ryzyko hiperkaliemii, zaburzeń czynności nerek (w tym śródmiąższowego zapalenia nerek) oraz potencjalnie śmiertelnej żółtaczki i martwicy wątroby. U pacjentów leczonych z powodu Pneumocystis jirovecii (PJP) stosuje się wyższe dawki kotrimoksazolu, co zwiększa ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, neutropenii, trombocytopenii oraz rabdomiolizy. W przypadku zahamowania czynności szpiku kostnego zaleca się podanie folinianu wapnia w dawce 5-10 mg/dobę. Zgłaszanie wszystkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich instytucji jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii Biseptolem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Biseptol (200 mg + 40 mg)/5 ml
agranulocytoza, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, ataksja, choroba posurowicza, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, drgawki, eozynofilia, folinian wapnia, gorączka polekowa, guzkowe zapalenie tętnic, hemoliza, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, jadłowstręt, kandydoza, kotrimoksazol, leukopenia, martwica wątroby, methemoglobinemia, naciek płucny, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra gorączkowa dermatoza neutrofilowa, plamica, Pneumocystis jirovecii, pneumocystozowe zapalenie płuc, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wysypka polekowa, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, zapalenie nerwów obwodowych, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Sweeta, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka -
Profil bezpieczeństwa leku
Stosowanie Biseptolu u kobiet karmiących piersią jest zdecydowanie przeciwwskazane ze względu na przenikanie trimetoprimu i sulfametoksazolu do mleka ludzkiego, co może stanowić zagrożenie dla niemowląt. W przypadku konieczności terapii tym lekiem, zaleca się zaprzestanie karmienia piersią na czas leczenia. U pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby należy zachować szczególną ostrożność. Dawkowanie u pacjentów z klirensem kreatyniny 15-30 ml/min powinno być zmniejszone do połowy standardowej dawki, natomiast stosowanie leku jest przeciwwskazane przy klirensie poniżej 15 ml/min. W przypadku niewydolności wątroby stosowanie jest przeciwwskazane w ciężkich postaciach, a w łagodniejszych wymaga monitorowania stanu pacjenta.
Podczas terapii Biseptolem należy zwrócić uwagę na potencjalne działania niepożądane, zwłaszcza u seniorów, u których istnieje zwiększone ryzyko niewydolności nerek i wątroby, reakcji skórnych, zahamowania czynności szpiku oraz małopłytkowości, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych, zwłaszcza tiazydów. Lek nie wpływa bezpośrednio na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak w przypadku wystąpienia zawrotów głowy zaleca się zachowanie ostrożności. Brak jest danych dotyczących interakcji Biseptolu z alkoholem, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka podczas terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Biseptol (200 mg + 40 mg)/5 ml
-
Przeciwwskazania
Preparat Biseptol w postaci zawiesiny doustnej zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu na 5 ml i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, w tym sulfonamidy. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ciężką niewydolność wątroby oraz nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min), zaburzenia hematologiczne, w tym niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G-6-PD), a także stosowanie u niemowląt poniżej 6 tygodnia życia. Lek zawiera substancje pomocnicze takie jak maltitol (2,42 g), parahydroksybenzoesany (7,5 mg i 2,5 mg), glikol propylenowy (142,72 mg), makrogolglicerolu hydroksystearynian (14 mg) oraz sód (38 mg), które mogą wywoływać działania niepożądane, zwłaszcza u pacjentów wrażliwych lub na diecie niskosodowej.
Stosowanie Biseptolu jest przeciwwskazane w końcowym okresie ciąży oraz podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko żółtaczki noworodkowej i toksycznego wpływu na niemowlę. Lek nie powinien być stosowany w leczeniu anginy paciorkowcowej z powodu niewystarczającej skuteczności eradykacji paciorkowców. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się ocenę funkcji wątroby i nerek oraz wykonanie badań hematologicznych, szczególnie u osób starszych i z podejrzeniem zaburzeń układu krwiotwórczego. U pacjentów z grup ryzyka niedoboru G-6-PD wskazane jest przeprowadzenie badań przesiewowych. Decyzja o zastosowaniu leku powinna uwzględniać indywidualny bilans korzyści i ryzyka oraz dostępność alternatywnych terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Biseptol (200 mg + 40 mg)/5 ml
anemia hemolityczna, angina paciorkowcowa, działania niepożądane, encefalopatia bilirubinowa, glikol propylenowy, klirens kreatyniny, kotrimoksazol, maltitol, morfologia krwi, nadwrażliwość na substancje czynne, nefrotoksyczność, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór G-6-PD, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, sulfametoksazol i trimetoprim, sulfonamid, zaburzenia hematologiczne, zawiesina doustna, żółtaczka noworodkowa -
Przedawkowanie
Przedawkowanie Biseptolu (zawierającego sulfametoksazol i trimetoprim) może prowadzić do ostrego lub przewlekłego zespołu toksycznego. Ostre przedawkowanie manifestuje się objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, kolka brzuszna), układu nerwowego (bóle i zawroty głowy, senność, utrata przytomności, dezorientacja), ogólnymi (gorączka, zaburzenia widzenia) oraz układu moczowego (hematuria, krystaluria, bezmocz w ciężkich przypadkach). Późne objawy, takie jak zaburzenia hematologiczne i żółtaczka, mogą pojawić się z opóźnieniem, nawet po kilku dniach od przyjęcia leku. Przewlekłe przedawkowanie prowadzi do zahamowania czynności szpiku kostnego, manifestującego się małopłytkowością, leukopenią oraz niedokrwistością megaloblastyczną, będącą konsekwencją niedoboru kwasu foliowego indukowanego przez trimetoprim.
Leczenie przedawkowania Biseptolu powinno być dostosowane do nasilenia objawów i obejmuje: sprowokowanie wymiotów lub płukanie żołądka w celu usunięcia niewchłoniętej dawki, dożylne podawanie płynów w przypadku zmniejszonego wydalania moczu przy prawidłowej funkcji nerek, alkalizację moczu w celu zwiększenia wydalania sulfametoksazolu oraz hemodializę (dializa otrzewnowa jest nieskuteczna). Monitorowanie obejmuje regularną kontrolę morfologii krwi i elektrolitów. W przypadku zahamowania czynności szpiku wskazane jest podawanie folinianu wapnia w dawce 5-15 mg/dobę do czasu przywrócenia prawidłowej hemopoezy, wraz z leczeniem objawowym ukierunkowanym na konkretne manifestacje kliniczne przedawkowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Biseptol (200 mg + 40 mg)/5 ml
alkalizacja moczu, bezmocz, bóle głowy, dezorientacja, dializa otrzewnowa, folinian wapnia, hematuria, hemodializa, hemopoeza, kolka brzuszna, krwiomocz, krystaluria, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, niedobór kwasu foliowego, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności i wymioty, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, przedawkowanie Biseptolu, przewlekłe przedawkowanie, stężenie elektrolitów, sulfametoksazol i trimetoprim, utrata przytomności, zaburzenia składu krwi, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie widzenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego, żółtaczka -
Skład i postać leku
Preparat Biseptol w postaci zawiesiny doustnej zawiera dwie substancje czynne: sulfametoksazol (200 mg/5 ml) oraz trimetoprim (40 mg/5 ml) w standardowej proporcji 5:1. Zawiesina jest wzbogacona o substancje pomocnicze, takie jak maltitol (2,42 g/5 ml) – poliol o działaniu osmotycznym, parahydroksybenzoesany metylu (7,5 mg/5 ml) i propylu (2,5 mg/5 ml) jako konserwanty potencjalnie wywołujące reakcje alergiczne, glikol propylenowy (142,72 mg/5 ml) – rozpuszczalnik mogący powodować działania niepożądane, makrogologlicerolu hydroksystearynian (14 mg/5 ml) – emulgator oraz sód (38 mg/5 ml), co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Preparat zawiera również stabilizatory, regulatory pH, substancje zwiększające lepkość oraz środki aromatyzujące, co zapewnia odpowiednią konsystencję, stabilność i akceptowalność sensoryczną leku, szczególnie u dzieci i osób z trudnościami w połykaniu.
Zawiesina Biseptol jest dostępna w opakowaniu 100 ml ze szkła brunatnego, co chroni preparat przed światłem, z dołączoną łyżeczką miarową umożliwiającą precyzyjne dawkowanie. Lek należy przechowywać w temperaturze do 25°C, w miejscu chronionym przed światłem. Okres ważności wynosi 3 lata, natomiast po otwarciu butelki zawiesinę należy zużyć w ciągu 8 miesięcy. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych dla tej postaci leku, a usuwanie niewykorzystanego preparatu nie wymaga specjalnych środków ostrożności. Zawiesina doustna Biseptol stanowi wygodną formę podania antybiotyku sulfonamidowego z trimetoprimem, szczególnie przydatną w pediatrii i u pacjentów z problemami w połykaniu tabletek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Biseptol (200 mg + 40 mg)/5 ml
dieta niskosodowa, disodu fosforan dwunastowodny, dolegliwość żołądkowa, działanie niepożądane, działanie osmotyczne, emulgator, glikol propylenowy, glinu magnezu krzemian, karmeloza sodowa, kombinacja antybiotyków, konserwant, kwas cytrynowy jednowodny, makrogologlicerolu hydroksystearynian, maltitol, metylu parahydroksybenzoesan, niezgodność farmaceutyczna, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, postać farmaceutyczna, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, regulator pH, sacharyna sodowa, sulfametoksazol, sulfametoksazol i trimetoprim, trimetoprim, zawiesina doustna -
Specjalne ostrzeżenia
Produkt Biseptol, zawierający kotrimoksazol (trimetoprim z sulfametoksazolem), wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak ostra martwica wątroby, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna oraz reakcje nadwrażliwości oddechowej. Szczególnie niebezpieczne są zagrażające życiu reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczna nekroliza naskórka (TEN), które najczęściej pojawiają się w pierwszych tygodniach terapii. W przypadku wystąpienia wysypki z pęcherzami lub zmianami na błonach śluzowych należy natychmiast przerwać leczenie. U pacjentów z SJS lub TEN po kotrimoksazolu ponowne podanie sulfametoksazolu jest przeciwwskazane. Ponadto, kotrimoksazol może indukować rzekomobłoniaste zapalenie jelit wywołane przez Clostridium difficile, co wymaga przerwania terapii i wdrożenia odpowiedniego leczenia, w tym doustnego metronidazolu lub wankomycyny w cięższych przypadkach.
Stosowanie Biseptolu wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek, niedoborem kwasu foliowego (w tym osób starszych, alkoholików, pacjentów na lekach przeciwdrgawkowych), astmatyków oraz osób z ciężkimi alergiami. U chorych na AIDS leczonych z powodu Pneumocystis jirovecii obserwuje się częstsze działania niepożądane, takie jak leukopenia, hiperkaliemia i hiponatremia. W przypadku terapii trwającej ponad 14 dni lub stosowania wysokich dawek konieczna jest kontrola morfologii krwi i elektrolitów, a w razie zmian rozważenie suplementacji kwasem foliowym. Przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z poważnymi chorobami hematologicznymi oraz z porfirią. Należy unikać jednoczesnego podawania z lekami powodującymi hiperkaliemię, np. spironolaktonem, ze względu na ryzyko ciężkiej hiperkaliemii. Monitorowanie diurezy i funkcji nerek jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, aby zapobiec powstawaniu kryształów w moczu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Biseptol
agranulocytoza, astma oskrzelowa, ciężka reakcja niepożądana, Clostridium difficile, hiperkaliemia, hipoalbuminemia, hiponatremia, kotrimoksazol, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, niedobór kwasu foliowego, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność wątroby, ostra martwica wątroby, Pneumocystis jirovecii, porfiria, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, sulfametoksazol, toksyczna nekroliza naskórka, trimetoprim, układ krwiotwórczy, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zespół Stevensa-Johnsona -
Właściwości farmakodynamiczne
Biseptol to lek przeciwbakteryjny z grupy sulfonamidów, zawierający sulfametoksazol i trimetoprim w proporcji 5:1, znany jako kotrimoksazol (kod ATC: J01EE01). Mechanizm działania opiera się na synergistycznym hamowaniu biosyntezy kwasu foliowego na dwóch etapach: sulfametoksazol blokuje syntezę kwasu dihydrofoliowego przez konkurencyjne hamowanie kwasu p-aminobenzoesowego, natomiast trimetoprim hamuje reduktazę kwasu dihydrofoliowego, uniemożliwiając powstanie kwasu tetrahydrofoliowego. To działanie prowadzi do zahamowania syntezy puryn, DNA i RNA w komórkach bakteryjnych, co skutkuje efektem bakteriobójczym. Biseptol wykazuje szerokie spektrum aktywności przeciwko bakteriom Gram-dodatnim (m.in. Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus) oraz Gram-ujemnym (m.in. Escherichia coli, Klebsiella spp., Haemophilus influenzae), a także patogenom atypowym, takim jak Pneumocystis jirovecii i Chlamydia trachomatis. Nie wykazuje skuteczności wobec prątków, wirusów, większości bakterii beztlenowych oraz grzybów.
Zaleca się wykonanie badania wrażliwości drobnoustrojów in vitro przed rozpoczęciem terapii, ze względu na zmienną oporność bakterii na kotrimoksazol w różnych regionach i populacjach. Preparat Biseptol w postaci zawiesiny zawiera w 5 ml 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Dzięki synergistycznemu mechanizmowi działania, lek jest skuteczny także wobec bakterii opornych na pojedyncze składniki. Jego stosowanie pozwala na optymalizację terapii zakażeń bakteryjnych o szerokim spektrum, przy relatywnie niskim ryzyku rozwoju oporności podczas leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Biseptol (200 mg + 40 mg)/5 ml
antybiogram, bakterie beztlenowe, działanie synergistyczne, efekt bakteriobójczy, efekt bakteriostatyczny, Enterobacteriaceae, gronkowiec złocisty, kotrimoksazol, kwas dihydrofoliowy, kwas p-aminobenzoesowy, kwas tetrahydrofoliowy, oporność bakteryjna, pneumocystoza, pneumokok, reduktaza kwasu dihydrofoliowego, spektrum przeciwbakteryjne, sulfametoksazol, synteza puryn, trimetoprim -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Preparat Biseptol w postaci zawiesiny doustnej (200 mg sulfametoksazolu + 40 mg trimetoprimu na 5 ml) zasadniczo nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnych działaniach niepożądanych, które mogą upośledzać tę zdolność, zwłaszcza zawrotach głowy, bólach głowy (często, ≥1/100 do <1/10 pacjentów), zaburzeniach równowagi i ataksji (bardzo rzadko, <1/10 000 pacjentów), a także objawach przedawkowania takich jak zaburzenia widzenia, dezorientacja i senność. Bardzo rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują aseptyczne zapalenie opon mózgowych, drgawki, zapalenie nerwów obwodowych, szumy uszne oraz zaburzenia psychiczne, w tym depresję i omamy, które bezwzględnie wykluczają możliwość prowadzenia pojazdów.
W praktyce klinicznej należy indywidualnie ocenić ryzyko u pacjentów, uwzględniając współistniejące choroby, stosowane leki oraz wcześniejsze reakcje na sulfonamidy i trimetoprim. Zaleca się monitorowanie objawów neurologicznych i hematologicznych, zwłaszcza u osób starszych, z niewydolnością nerek, przyjmujących wysokie dawki (np. w leczeniu pneumocystozowego zapalenia płuc) oraz w przypadku podejrzenia przedawkowania. Pacjent powinien być poinstruowany o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia zawrotów głowy, zaburzeń równowagi, drgawek, omamów, zaburzeń świadomości lub innych objawów neurologicznych. Regularne wizyty kontrolne powinny obejmować ocenę nasilenia działań niepożądanych oraz przypomnienie o zgłaszaniu nowych objawów mogących wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Biseptol (200 mg + 40 mg)/5 ml
aseptyczne zapalenie opon mózgowych, ataksja, biseptol, ból głowy, depresja, dezorientacja, drgawki, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność nerek, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pneumocystozowe zapalenie płuc, senność, sulfametoksazol i trimetoprim, sulfonamid, szumy uszne, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia percepcji, zaburzenia świadomości, zaburzenia widzenia, zapalenie nerwów obwodowych, zawroty głowy -
Wskazania do stosowania
Biseptol w postaci zawiesiny doustnej zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu na 5 ml (stosunek 5:1) i jest wskazany do leczenia zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na kotrimoksazol. Lek może być stosowany u dorosłych, młodzieży, dzieci oraz niemowląt powyżej 6. tygodnia życia. Wskazania obejmują nagłe zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, ostre i przewlekłe zakażenia układu moczowego (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, zakażenia cewki moczowej), zakażenia gruczołu krokowego, wrzód miękki (Haemophilus ducreyi), a także zakażenia przewodu pokarmowego takie jak dur brzuszny, paradury, czerwonka bakteryjna, cholera (jako leczenie wspomagające) oraz biegunka podróżnych. W przypadku niektórych wskazań, np. zapalenia zatok i ostrego zapalenia ucha środkowego, stosowanie Biseptolu wymaga potwierdzenia wrażliwości patogenów na lek poprzez badania bakteriologiczne. Zaleca się również rozważenie stosunku korzyści do ryzyka oraz lokalnych wzorców oporności przed podjęciem terapii.
W składzie zawiesiny znajdują się także substancje pomocnicze, które mogą mieć znaczenie kliniczne, takie jak maltitol (2,42 g/5 ml) o działaniu przeczyszczającym, parahydroksybenzoesany metylu (7,5 mg/5 ml) i propylu (2,5 mg/5 ml) jako konserwanty potencjalnie wywołujące reakcje alergiczne, glikol propylenowy (142,72 mg/5 ml) wymagający ostrożności u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek, makrogloglicerolu hydroksystearynian (14 mg/5 ml) mogący powodować dolegliwości żołądkowe oraz sód (38 mg/5 ml), istotny u pacjentów na diecie niskosodowej. W terapii zaleca się stosowanie zgodnie z oficjalnymi wytycznymi antybiotykoterapii, aby minimalizować ryzyko rozwoju oporności bakteryjnej. W przypadku zakażeń takich jak nokardioza, Biseptol powinien być stosowany w skojarzeniu z innymi antybiotykami dla zwiększenia skuteczności leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Biseptol (200 mg + 40 mg)/5 ml
biegunka podróżnych, cholera, czerwonka bakteryjna, dieta niskosodowa, dur brzuszny, Escherichia coli, Haemophilus ducreyi, kotrimoksazol, lek przeciwbakteryjny, Nocardia, nokardioza, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakterii, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, przewlekłe zapalenie oskrzeli, Salmonella, shigella, sulfametoksazol i trimetoprim, wrzód miękki, zakażenie cewki moczowej, zakażenie układu moczowego, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok