Właściwości farmakokinetyczne leku Biseptol (200 mg + 40 mg)/5 ml

Produkt leczniczy Biseptol zawierający sulfametoksazol (200 mg/5 ml) i trimetoprim (40 mg/5 ml) w postaci zawiesiny doustnej charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jego zastosowanie kliniczne. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tego produktu leczniczego.¹

Wchłanianie

Kotrimoksazol (połączenie sulfametoksazolu i trimetoprimu) po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem w górnym odcinku jelita cienkiego. Efektywność terapeutyczna związana jest z szybkim osiągnięciem stężenia leczniczego, które pojawia się już po 60 minutach od podania i utrzymuje się przez około 12 godzin zarówno we krwi, jak i w tkankach. Maksymalne stężenie leku we krwi pojawia się w przedziale czasowym 1-4 godzin po podaniu.²

Dystrybucja

Dystrybucja składników leku Biseptol charakteryzuje się różnym stopniem wiązania z białkami osocza krwi. Sulfametoksazol wiąże się z białkami osocza w około 60%, natomiast trimetoprim w około 45%. Ta różnica w wiązaniu z białkami może wpływać na ich biodostępność i zdolność do penetracji do różnych tkanek i narządów.³

Szczególnie istotną cechą farmakokinetyczną kotrimoksazolu jest jego zdolność do przenikania do licznych tkanek i płynów ustrojowych. Oba składniki wykazują dobrą penetrację do:⁴

• Układu oddechowego – płuc oraz wydzieliny oskrzeli
• Układu moczowo-płciowego – gruczołu krokowego, nerek oraz pochwy
• Ośrodkowego układu nerwowego – płynu mózgowo-rdzeniowego
• Innych tkanek i płynów – migdałków podniebiennych i płynu ucha środkowego

Ważną informacją kliniczną jest fakt, że oba składniki przenikają również do mleka matki oraz przez barierę łożyska, co ma istotne znaczenie przy stosowaniu leku u kobiet w ciąży i karmiących piersią.⁵

Metabolizm

Metabolizm obu składników leku Biseptol odbywa się głównie w wątrobie, gdzie są przekształcane do nieczynnych pochodnych. Sulfametoksazol podlega metabolizmowi w około 20%, natomiast trimetoprim w 20-25%. Oznacza to, że większość dawki obu związków pozostaje w formie niezmienionej, co wpływa na ich aktywność terapeutyczną.⁶

Wydalanie

Wydalanie obu składników aktywnych produktu Biseptol odbywa się głównie przez nerki z moczem, jednak z różną intensywnością dla każdego związku. Sulfametoksazol jest wydalany w formie niezmienionej w około 20%, a pozostała część w postaci metabolitów. Trimetoprim natomiast jest wydalany w formie niezmienionej w większym stopniu, bo w około 60%, a reszta w postaci metabolitów.⁷

Farmakokinetyka w populacjach szczególnych

Dzieci i młodzież

Farmakokinetyka składników produktu Biseptol u dzieci i młodzieży wykazuje zależność od wieku przy prawidłowej czynności nerek. Można zaobserwować następujące prawidłowości:⁸

• Noworodki (pierwsze dwa miesiące życia) – eliminacja zarówno trimetoprimu, jak i sulfametoksazolu jest zmniejszona
• Młodsze niemowlęta (>1,7 miesiąca do 24 miesięcy) – występuje zwiększona eliminacja obu składników, charakteryzująca się większym klirensem i krótszym okresem półtrwania w fazie eliminacji
• Małe dzieci (od 1 roku do 3,6 lat), dzieci (7,5 lat do <10 lat) oraz dorośli – różnice w eliminacji stopniowo zmniejszają się wraz z wiekiem

Te różnice w farmakokinetyce związane z wiekiem mają istotne znaczenie kliniczne przy ustalaniu dawkowania produktu Biseptol u pacjentów pediatrycznych, zwłaszcza u noworodków i młodszych niemowląt.^{1,7 miesięcy do 24 miesięcy) i zmniejszają się wraz z wiekiem, w porównaniu do małych dzieci (od 1 roku do 3,6 lat), dzieci (7,5 lat do 9}