zapalenie żołądka i jelit
Wskazanie

Zapalenie żołądka i jelit, znane również jako gastroenteritis, to stan charakteryzujący się zapaleniem błony śluzowej żołądka i jelit, prowadzący do objawów takich jak nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, a czasem także gorączka. Najczęstszymi przyczynami są infekcje wirusowe (zwłaszcza norowirusy i rotawirusy), bakteryjne (Salmonella, Campylobacter, E. coli) lub pasożytnicze. Może być również wywołane przez toksyny, niektóre leki czy pokarmy.

W leczeniu ostrego zapalenia żołądka i jelit kluczowe jest nawadnianie organizmu, aby zapobiec odwodnieniu wynikającemu z wymiotów i biegunki. W łagodnych przypadkach stosuje się doustne płyny nawadniające (np. Gastrolit, Orsalit). W cięższych przypadkach może być konieczne podawanie płynów dożylnie. Spośród leków przeciwwymiotnych stosuje się ondansetron (Zofran, Ondansetron Accord), metoklopramid (Metoclopramidum WZF) czy tietylperazynę (Torecan). W przypadku biegunki stosuje się loperamid (Imodium, Stoperan) lub diosmektyt (Smecta, Diosmectite Aflofarm).

Antybiotyki w zapaleniu żołądka i jelit stosuje się tylko w przypadku potwierdzonej infekcji bakteryjnej lub przy ciężkim przebiegu. Najczęściej używane są: azytromycyna (Azibiot, Sumamed), ciprofloksacyna (Cipronex, Proxacin) lub metronidazol (Metronidazol Polpharma) w przypadku zakażeń pierwotniakowych. Probiotyki, takie jak Lactobacillus (Lactoral, Dicoflor) czy Saccharomyces boulardii (Enterol), mogą skrócić czas trwania objawów i przywrócić prawidłową florę jelitową.

Największe trudności w leczeniu zapalenia żołądka i jelit obejmują zapobieganie odwodnieniu, szczególnie u dzieci, osób starszych i pacjentów z chorobami współistniejącymi. Wyzwaniem może być także różnicowanie przyczyn objawów, co wpływa na dobór właściwego leczenia. Oporność bakterii na antybiotyki stanowi rosnący problem w przypadkach zapalenia o etiologii bakteryjnej. U pacjentów z obniżoną odpornością zapalenie żołądka i jelit może przebiegać ciężej i wymagać intensywniejszego leczenia. Ważna jest również identyfikacja i eliminacja źródła zakażenia, aby zapobiec jego rozprzestrzenianiu się, zwłaszcza w placówkach opieki zdrowotnej czy przedszkolach.