ostra biegunka
Wskazanie

Ostra biegunka to stan charakteryzujący się nagłym zwiększeniem częstości wypróżnień (zazwyczaj powyżej 3 na dobę) oraz zmianą konsystencji stolca na luźny lub wodnisty. Trwa zwykle do 14 dni. Najczęstszą przyczyną są infekcje wirusowe (głównie rotawirusy, norowirusy), bakteryjne (Salmonella, Shigella, E. coli) lub pasożytnicze, choć może też wynikać z zatrucia pokarmowego, stosowania niektórych leków czy zaostrzenia chorób przewlekłych.

W leczeniu ostrej biegunki podstawową rolę odgrywa nawodnienie i wyrównanie zaburzeń elektrolitowych. W Polsce stosuje się doustne płyny nawadniające, takie jak Gastrolit, Orsalit, Hydrominum czy Floridral. W przypadku biegunki o podłożu infekcyjnym bakteryjnym może być konieczne zastosowanie antybiotyków, np. Cipronex (cyprofloksacyna), Zinnat (cefuroksym) czy Xifaxan (ryfaksymina). Leki hamujące perystaltykę, jak Loperamid (Stoperan, Laremid) stosuje się ostrożnie i nie u dzieci poniżej 6 lat.

Probiotyki stanowią istotne uzupełnienie terapii ostrej biegunki, zwłaszcza u dzieci. Preparaty zawierające Lactobacillus rhamnosus GG (Dicoflor, Lakcid), Saccharomyces boulardii (Enterol, Dierol) czy inne szczepy bakterii probiotycznych (Lacidofil, Probiolac, Trilac) skracają czas trwania biegunki i zmniejszają jej nasilenie. W łagodzeniu objawów pomocne mogą być również leki adsorbujące toksyny, jak Smecta (diosmektyt) czy Enterosgel.

Największą trudnością w leczeniu ostrej biegunki jest ryzyko odwodnienia, szczególnie niebezpieczne u dzieci, osób starszych i pacjentów z chorobami współistniejącymi. Wyzwaniem bywa także różnicowanie etiologii biegunki i decyzja o włączeniu antybiotykoterapii. Niekiedy trudnością jest też nieprzestrzeganie zaleceń przez pacjentów dotyczących diety i nawodnienia. W przypadku biegunki podróżnych dodatkowym problemem jest ograniczony dostęp do opieki medycznej i niekiedy trudność w diagnostyce przyczyny.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl