Imodium Instant
Tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, 2 mg
Lek zawiera 2 mg loperamidu chlorowodorku, substancji czynnej działającej przeciwbiegunkowo, oraz pomocniczo aspartam i miętową kompozycję smakowo-zapachową. Jest dostępny w formie tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej, co ułatwia stosowanie. Preparat stosuje się w leczeniu objawowym ostrej i przewlekłej biegunki oraz ostrych epizodów biegunki związanej z zespołem jelita drażliwego u dorosłych. Może również pomóc pacjentom z przetoką jelita krętego poprzez zmniejszenie liczby i objętości stolców oraz poprawę ich konsystencji.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Lek Imodium Instant zawiera 2 mg loperamidu chlorowodorku w tabletce ulegającej rozpadowi w jamie ustnej, co ułatwia podanie bez konieczności popijania. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wskazania, wieku i masy ciała pacjenta. W leczeniu ostrej biegunki u dorosłych zaleca się dawkę początkową 4 mg (2 tabletki), a u dzieci powyżej 6 lat 2 mg (1 tabletka), z dawką podtrzymującą 2 mg po każdym luźnym stolcu. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 16 mg (8 tabletek) u dorosłych i dzieci, przy czym u dzieci dawka jest dostosowana do masy ciała (maksymalnie 3 tabletki na 20 kg). W przewlekłej biegunce dawka początkowa wynosi 4 mg u dorosłych i 2 mg u dzieci, a dawka podtrzymująca jest dostosowywana do uzyskania 1-2 normalnych stolców na dobę, zwykle od 2 do 12 mg na dobę. W biegunce związanej z zespołem jelita drażliwego leczenie jest przeznaczone wyłącznie dla dorosłych, z dawką początkową 4 mg i maksymalną 12 mg na dobę.
U osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z niewydolnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. W przypadku zaburzeń czynności wątroby zaleca się ostrożność ze względu na potencjalne zmniejszenie metabolizmu pierwszego przejścia, choć nie ma konkretnych zaleceń dotyczących zmiany dawki. Lek zawiera substancje pomocnicze, takie jak aspartam (0,750 mg/tabletkę) oraz śladowe ilości siarczynów i alkoholu benzylowego, co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjenta. Forma leku w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest szczególnie korzystna u pacjentów z biegunką i ryzykiem odwodnienia, umożliwiając łatwe podanie bez konieczności popijania wodą.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Imodium Instant 2 mg
aspartam, dawka podtrzymująca, efekt pierwszego przejścia, loperamid chlorowodorek, luźny stolec, odwodnienie, ostra biegunka, podeszły wiek, przewlekła biegunka, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół jelita drażliwego -
Działania niepożądane
Loperamid chlorowodorek (Imodium Instant) został oceniony w 31 badaniach klinicznych obejmujących 3076 pacjentów w wieku ≥12 lat, w tym 2755 z ostrą biegunką i 321 z przewlekłą biegunką. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi w leczeniu ostrej biegunki były zatwardzenie (2,7%), wzdęcia (1,7%), bóle głowy (1,2%) oraz nudności (1,1%). W przypadku biegunki przewlekłej dominowały wzdęcia (2,8%), zatwardzenie (2,2%), nudności (1,2%) i zawroty głowy (1,2%). Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują reakcje anafilaktyczne, niedrożność jelita, toksyczne rozszerzenie okrężnicy oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Profil bezpieczeństwa u dzieci (n=607, wiek od 10 dni do 13 lat) jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych i młodzieży.
Działania niepożądane dotyczą różnych układów: neurologicznie najczęściej występują bóle głowy (często), zawroty głowy i senność (niezbyt często), a rzadko utrata świadomości czy nieprawidłowa koordynacja. Ze strony przewodu pokarmowego dominują zatwardzenie, nudności i wzdęcia, z rzadkimi przypadkami niedrożności jelita i toksycznego rozszerzenia okrężnicy. Reakcje skórne obejmują wysypkę (niezbyt często) oraz rzadkie, zagrażające życiu zespoły pęcherzowe. Rzadko obserwuje się zatrzymanie moczu, co jest istotne u pacjentów z przerostem prostaty. Zaleca się zgłaszanie wszystkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego w celu monitorowania bezpieczeństwa stosowania loperamidu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Imodium Instant 2 mg
biegunka przewlekła, ból głowy, glossodynia, hipertonia, loperamid chlorowodorek, mioza, niedrożność jelita, niedrożność jelita porażenna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra biegunka, ostre zapalenie trzustki, otępienie, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie okrężnicy, rumień wielopostaciowy, senność, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, utrata świadomości, wstrząs anafilaktyczny, wysypka pęcherzowa, wzdęcia, zatrzymanie moczu, zatwardzenie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwężenie źrenicy -
Interakcje leku
Loperamid, substancja czynna Imodium Instant, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne głównie poprzez mechanizmy związane z P-glikoproteiną oraz izoenzymami cytochromu P450, zwłaszcza CYP3A4 i CYP2C8. Inhibitory P-glikoproteiny, takie jak chinidyna i rytonawir, powodują 2-3-krotny wzrost stężenia loperamidu w osoczu po dawce 16 mg. Inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol i ketokonazol, zwiększają stężenie loperamidu odpowiednio 3-4 i 5-krotnie, przy czym nie obserwowano nasilenia działań niepożądanych ze strony OUN. Gemfibrozyl, inhibitor CYP2C8, podwaja stężenie loperamidu, a w połączeniu z itrakonazolem powoduje aż 4-krotny wzrost maksymalnego stężenia i 13-krotny wzrost całkowitej ekspozycji. W przypadku desmopresyny doustnej loperamid zwiększa jej stężenie w osoczu trzykrotnie, prawdopodobnie przez spowolnienie motoryki przewodu pokarmowego.
Zaleca się ostrożność i monitorowanie pacjentów podczas jednoczesnego stosowania loperamidu z inhibitorami P-glikoproteiny i CYP3A4, zwłaszcza przy dawkach maksymalnych (do 16 mg/dobę). W przypadku połączenia gemfibrozylu z itrakonazolem wskazane jest unikanie takiego skojarzenia lub znaczna redukcja dawki loperamidu. Leki o podobnym mechanizmie działania mogą nasilać efekt loperamidu, natomiast leki przyspieszające pasaż jelitowy mogą go osłabiać. Spożywanie alkoholu podczas terapii jest niewskazane ze względu na ryzyko zaburzeń wchłaniania i nasilenia działań niepożądanych ze strony OUN. Imodium Instant zawiera śladowe ilości alkoholu benzylowego, co należy uwzględnić u pacjentów z chorobami wątroby lub nadwrażliwością na alkohol.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Imodium Instant 2 mg
antagonizm farmakodynamiczny, cytochrom P450, działanie farmakodynamiczne, ekspozycja osocza, glikoproteina p, inhibitor CYP2C8, inhibitor CYP3A4, inhibitor P-glikoproteiny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP3A4, motoryka przewodu pokarmowego, ośrodkowy układ nerwowy, pasaż jelitowy, pupilometria, ruchliwość przewodu pokarmowego, stężenie loperamidu w osoczu, synergizm farmakodynamiczny, właściwości farmakologiczne -
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt Imodium Instant wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów. Kobiety karmiące piersią powinny unikać stosowania leku ze względu na możliwość przenikania loperamidu do mleka matki, co wymaga konsultacji lekarskiej przed zastosowaniem. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest ostrożne stosowanie leku z uwagi na zmniejszony metabolizm i ryzyko toksyczności ośrodkowego układu nerwowego. W trakcie terapii mogą wystąpić objawy takie jak zmęczenie, zawroty głowy czy senność, co wymaga zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
W pozostałych grupach pacjentów, w tym u seniorów oraz osób z zaburzeniami czynności nerek, nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, a stosowanie leku jest uznane za bezpieczne. Brak jest danych dotyczących interakcji Imodium Instant z alkoholem, co wskazuje na potrzebę dalszych badań w tym zakresie. Podsumowując, stosowanie Imodium Instant powinno być dostosowane do indywidualnego stanu pacjenta, z uwzględnieniem potencjalnych ryzyk i koniecznością monitorowania szczególnie u osób z niewydolnością wątroby oraz kobiet karmiących piersią.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Imodium Instant 2 mg
-
Przeciwwskazania
Loperamid w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Imodium Instant, 2 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym aspartam (0,750 mg), siarczyny, alkohol benzylowy oraz maltodekstrynę zawierającą glukozę (<0,24 mg). Lek nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 6 roku życia oraz w ostrych stanach zapalnych jelit, takich jak ostra czerwonka z krwią w kale i gorączką, ostry rzut wrzodziejącego zapalenia jelit, bakteryjne zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy (Salmonella, Shigella, Campylobacter) oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelit związane z Clostridioides difficile. W tych przypadkach hamowanie perystaltyki jelit może nasilać proces zapalny i toksyczne działanie patogenów.
Imodium Instant jest również przeciwwskazany w stanach, gdzie zwolnienie motoryki jelit może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak niedrożność jelit, megacolon oraz megacolon toxicum, szczególnie w przebiegu chorób zapalnych jelit. W przypadku wystąpienia zaparć, wzdęć lub objawów niedrożności podczas terapii, leczenie należy natychmiast przerwać. Terapia loperamidem ma charakter wyłącznie objawowy i nie zastępuje leczenia przyczynowego biegunki, dlatego konieczne jest ustalenie etiologii i wdrożenie odpowiedniego leczenia ukierunkowanego. Zaleca się ścisłe monitorowanie pacjenta, zwłaszcza w pierwszych dniach terapii, w celu wczesnego wykrycia działań niepożądanych lub pogorszenia stanu klinicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Imodium Instant 2 mg
aspartam, bakteryjne zapalenie jelita, choroba zapalna jelit, Clostridioides difficile, czerwonka, działanie niepożądane, etiologia biegunki, leczenie przyczynowe, loperamid, loperamidu chlorowodorek, megacolon, megacolon toxicum, motoryka jelitowa, niedrożność jelit, patogeny jelitowe, perystaltyka jelit, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, substancja pomocnicza, wrzodziejące zapalenie jelit -
Przedawkowanie
Przedawkowanie loperamidu, substancji czynnej Imodium Instant, może prowadzić do poważnych zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego, takich jak osłupienie, ataksja, senność, mioza, hipertonia mięśniowa oraz depresja oddechowa. U dzieci oraz pacjentów z niewydolnością wątroby ryzyko toksyczności jest szczególnie wysokie, nawet przy standardowych dawkach terapeutycznych. W układzie moczowym i pokarmowym obserwuje się zatrzymanie moczu oraz niedrożność jelit. Dawki raportowane w przypadkach przedawkowania wynosiły od 40 mg do 792 mg na dobę, znacznie przekraczając zalecane wartości terapeutyczne.
Przedawkowanie loperamidu wiąże się z istotnym ryzykiem kardiologicznym, w tym wydłużeniem odstępu QT i zespołu QRS, torsade de pointes, ciężkimi arytmiami komorowymi oraz zatrzymaniem akcji serca. Ujawnienie zespołu Brugadów, genetycznie uwarunkowanego zespołu arytmogennego, może nastąpić pod wpływem wysokich dawek leku, co zwiększa ryzyko nagłego zgonu sercowego. W przypadku zatrucia konieczne jest monitorowanie EKG, stosowanie naloksonu jako antidotum (z uwzględnieniem krótszego czasu działania niż loperamid) oraz ścisła obserwacja pacjenta przez minimum 48 godzin. Po zaprzestaniu stosowania u osób nadużywających mogą wystąpić objawy zespołu odstawienia, co wskazuje na potencjał uzależniający leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Imodium Instant 2 mg
arytmia komorowa, ataksja, badanie EKG, depresja oddechowa, dyzartria, hipertonia mięśniowa, mioza, monitorowanie kardiologiczne, nadmierne napięcie mięśniowe, nagły zgon sercowy, nalokson, niedrożność jelit, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, polimorficzna tachykardia komorowa, populacja pediatryczna, powikłanie kardiologiczne, przedawkowanie loperamidu, przedawkowanie względne, torsade de pointes, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie zespołu QRS, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrofizjologiczne serca, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie przewodnictwa śródkomorowego, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie moczu, zespół arytmogenny, zespół Brugadów, zespół odstawienia, zwężenie źrenic -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności loperamidu, substancji czynnej leku Imodium Instant, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. W badaniach przewlekłych na psach (do 12 miesięcy) i szczurach (do 18 miesięcy) stosowano dawki odpowiednio do 5 mg/kg/dobę (8-krotność MHUL 16 mg/50 kg/dobę) oraz 40 mg/kg/dobę (20-krotność MHUL), nie obserwując istotnych toksycznych efektów poza niewielkimi zmianami masy ciała i spożycia pokarmu. NOAEL ustalono na poziomie 0,3 mg/kg/dobę u psów (0,5× MHUL) oraz 2,5 mg/kg/dobę u szczurów (1,3× MHUL). Badania genotoksyczności i rakotwórczości jednoznacznie potwierdziły brak działania genotoksycznego i rakotwórczego loperamidu. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach dawki 40 mg/kg/dobę (20× MHUL) powodowały zaburzenia płodności i zmniejszenie przeżycia płodu, jednak efekt ten był związany z toksycznością matki, natomiast dawki NOAEL ≥10 mg/kg/dobę (5× MHUL) nie wykazywały negatywnego wpływu na reprodukcję ani rozwój potomstwa.
Analiza wpływu loperamidu na funkcje elektrofizjologiczne mięśnia sercowego wykazała brak istotnych efektów przy stężeniach terapeutycznych oraz ich 47-krotnym przekroczeniu. Przy skrajnie wysokich stężeniach, możliwych w przypadku przedawkowania, loperamid hamuje kanały jonowe potasowe (hERG) i sodowe, co może prowadzić do arytmii. Podsumowując, dane przedkliniczne potwierdzają szeroki margines bezpieczeństwa stosowania loperamidu w dawkach terapeutycznych, z działaniami niepożądanymi pojawiającymi się jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imodium Instant 2 mg
arytmia, dawka maksymalna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, elektrofizjologia mięśnia sercowego, genotoksyczność, Imodium Instant, kanał hERG, kanały potasowe, kanały sodowe, loperamid, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, przeżycie płodu, rozwój okołourodzeniowy, rozwój pourodzeniowy, stężenie terapeutyczne, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie płodności, zaburzenie rytmu serca -
Skład i postać leku
Imodium Instant to tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawierająca 2 mg loperamidu chlorowodorku jako substancji czynnej, działającej na receptory opioidowe jelita w celu leczenia biegunek. Formuła zawiera substancje pomocnicze takie jak żelatyna, mannitol, aspartam (0,750 mg/tabletkę), kompozycję smakowo-zapachową miętową oraz sodu wodorowęglan, który umożliwia szybki rozpad tabletki w ustach bez konieczności popijania. Ze względu na obecność aspartamu, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z fenyloketonurią, a obecność siarczynów i alkoholu benzylowego może wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych. Tabletki mają przyjemny, miętowy smak, co zwiększa komfort stosowania, zwłaszcza w sytuacjach ograniczonego dostępu do płynów.
Lek dostępny jest w blistrach PVC/OPA/Al/OPA/PVC, w opakowaniach po 6 lub 12 tabletek, z okresem ważności 5 lat przy przechowywaniu w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed wilgocią i światłem. Imodium Instant nie wykazuje niezgodności farmaceutycznych z innymi lekami i nie wymaga specjalnych procedur utylizacji. Specjalna postać farmaceutyczna umożliwia szybkie rozpuszczenie tabletki w jamie ustnej, co jest istotne dla pacjentów z trudnościami w połykaniu lub brakiem dostępu do wody, zapewniając wygodę i skuteczność terapii przeciwbiegunkowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Imodium Instant 2 mg
alkohol benzylowy, aspartam, fenyloketonuria, glikol propylenowy, kompozycja smakowo-zapachowa, lek przeciwbiegunkowy, loperamidu chlorowodorek, maltodekstryna, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, receptor opioidowy, receptor opioidowy jelitowy, salicylan benzylu, siarczan, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wodorowęglan sodu, żelatyna -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Imodium Instant zawierający loperamidu chlorowodorek w dawce 2 mg w formie tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej, stosowany w terapii biegunki, może wywoływać działania niepożądane istotnie wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Do najważniejszych objawów należą zmęczenie, zawroty głowy oraz senność, które mogą powodować wydłużenie czasu reakcji, zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz ryzyko mikrośnu. Objawy te mogą wynikać zarówno z działania samego leku, jak i z towarzyszącego stanu chorobowego, co wymaga od lekarza szczególnej uwagi podczas przepisywania preparatu oraz informowania pacjenta o potencjalnym ryzyku. Zaleca się, aby w przypadku nasilonych objawów biegunkowych lub wystąpienia powyższych działań niepożądanych pacjent powstrzymał się od prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn.
Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta, zwłaszcza osoby wykonujące zawody wymagające prowadzenia pojazdów (np. kierowcy zawodowi) oraz osoby starsze, o możliwym wpływie leku na zdolności psychomotoryczne. W trakcie konsultacji należy podkreślić, że Imodium Instant może powodować zmęczenie, zawroty głowy i senność, a także zwrócić uwagę na potencjalne nasilenie tych objawów przy jednoczesnym stosowaniu innych leków, takich jak środki uspokajające czy przeciwbólowe. Zaleca się dokumentowanie przekazania tych informacji w dokumentacji medycznej, co jest zgodne z zasadami należytej staranności i może mieć znaczenie w kontekście odpowiedzialności prawnej. Substancje pomocnicze zawarte w leku, takie jak aspartam (0,750 mg) i kompozycja smakowo-zapachowa, nie wpływają dodatkowo na zdolność prowadzenia pojazdów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Imodium Instant 2 mg
alkohol benzylowy, aspartam, biegunka, działanie niepożądane leku, działanie przeciwbiegunkowe, Imodium Instant, loperamidu chlorowodorek, mikrosen, senność, siarczyny, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie koordynacji, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie -
Wskazania do stosowania
Imodium Instant, zawierający 2 mg loperamidu chlorowodorku w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, jest wskazany do objawowego leczenia biegunek o charakterze ostrym i przewlekłym. Lek szczególnie zaleca się u dorosłych pacjentów z zespołem jelita drażliwego (IBS) z dominującymi objawami biegunki, po uprzednim wykluczeniu innych przyczyn dolegliwości w diagnostyce różnicowej. Ponadto, preparat znajduje zastosowanie u pacjentów z ileostomią, gdzie zmniejsza liczbę i objętość stolców oraz poprawia ich konsystencję, co przekłada się na lepszą kontrolę funkcjonowania przetoki i jakość życia. Postać leku w formie tabletek do rozpadu w jamie ustnej ułatwia podanie u osób z trudnościami w połykaniu oraz w sytuacjach wymagających szybkiego przyjęcia bez dostępu do wody.
Podczas rekomendacji Imodium Instant należy uwzględnić obecność substancji pomocniczych, takich jak 0,750 mg aspartamu na tabletkę, śladowe ilości siarczynów, alkoholu benzylowego oraz maltodekstryny (<0,24 mg glukozy), które mogą mieć znaczenie u pacjentów z fenyloketonurią lub nadwrażliwością na te składniki. Terapia ma charakter wyłącznie objawowy i jest przeznaczona dla osób powyżej 18 roku życia. Wskazane jest stosowanie leku zgodnie z zaleceniami, uwzględniając specyfikę kliniczną pacjenta oraz konieczność potwierdzenia rozpoznania, zwłaszcza w przypadku IBS, aby uniknąć maskowania poważniejszych schorzeń przewodu pokarmowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Imodium Instant 2 mg
alkohol benzylowy, aspartam, biegunka ostra, biegunka przewlekła, diagnostyka różnicowa, fenyloketonuria, ileostomia, leczenie objawowe biegunki, loperamidu chlorowodorek, nadwrażliwość, ostry epizod biegunki, przetoka jelita krętego, siarczyny, tabletka rozpadająca się w jamie ustnej, zespół jelita drażliwego