obrzęki wątrobowe

Obrzęki wątrobowe stanowią manifestację kliniczną zaawansowanej niewydolności wątroby, najczęściej w przebiegu marskości. Powstają w wyniku złożonych mechanizmów patofizjologicznych związanych z nadciśnieniem wrotnym, hipoalbuminemią oraz zaburzeniami hormonalnymi i metabolicznymi.

Mechanizm powstawania obrzęków wątrobowych obejmuje: retencję sodu i wody w organizmie, zmniejszoną syntezę albumin prowadzącą do spadku ciśnienia onkotycznego osocza, oraz aktywację układu renina-angiotensyna-aldosteron. Dodatkowo dochodzi do zwiększonej produkcji wazodylatatorów (m.in. tlenku azotu) i nieprawidłowego rozkładu hormonów wazoaktywnych.

Klinicznie obrzęki wątrobowe lokalizują się głównie w okolicach kostek i podudzi, a w bardziej zaawansowanych przypadkach obejmują również kończyny górne i twarz. Często towarzyszą im wodobrzusze, żylaki przełyku oraz inne objawy niewydolności wątroby. Charakterystyczną cechą jest nasilanie się obrzęków wieczorem i w pozycji stojącej.

Diagnostyka obrzęków wątrobowych obejmuje ocenę funkcji wątroby (enzymy wątrobowe, albuminy, bilirubina, wskaźniki krzepnięcia), badania obrazowe wątroby oraz ocenę zaawansowania niewydolności wątroby według skali Child-Pugh. Leczenie opiera się na ograniczeniu podaży sodu w diecie, stosowaniu diuretyków (głównie antagonistów aldosteronu i diuretyków pętlowych) oraz terapii choroby podstawowej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl