retinoidy miejscowe

Retinoidy miejscowe to grupa leków dermatologicznych pochodzących od witaminy A, stosowanych zewnętrznie w leczeniu różnych schorzeń skóry. Najczęściej stosowane pochodne to tretynoina, adapalen, tazaroten oraz izotretynoina. Działają one poprzez regulację procesów różnicowania i proliferacji komórek naskórka oraz normalizację keratynizacji.

Główne wskazania do stosowania retinoidów miejscowych obejmują trądzik pospolity, łuszczycę, fotostarzenie skóry, przebarwienia oraz rogowacenie słoneczne. W terapii trądziku retinoidy normalizują proces rogowacenia ujść mieszków włosowych, zapobiegając tworzeniu się zaskórników oraz wykazują działanie przeciwzapalne.

Stosowanie retinoidów miejscowych wiąże się z charakterystycznymi działaniami niepożądanymi, takimi jak podrażnienie skóry, zaczerwienienie, złuszczanie, suchość oraz zwiększona wrażliwość na promieniowanie UV. Efekty terapeutyczne pojawiają się zazwyczaj po 8-12 tygodniach regularnego stosowania. Istotne jest, aby pacjenci byli świadomi konieczności stosowania fotoprotekcji podczas terapii ze względu na zwiększoną fotowrażliwość.

Retinoidy miejscowe są przeciwwskazane u kobiet w ciąży ze względu na potencjalne działanie teratogenne. W praktyce klinicznej często łączy się je z innymi lekami przeciwtrądzikowymi, takimi jak nadtlenek benzoilu czy antybiotyki miejscowe, co zwiększa skuteczność terapii i zmniejsza ryzyko rozwoju lekooporności.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl