biegunka związana z zespołem jelita drażliwego
Wskazanie
Biegunka związana z zespołem jelita drażliwego (IBS-D) to przewlekłe zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego, charakteryzujące się nawracającymi epizodami biegunki, którym towarzyszą ból brzucha i dyskomfort. Stanowi ona podtyp zespołu jelita drażliwego, w którym dominującym objawem jest biegunka. Rozpoznanie IBS-D opiera się na kryteriach rzymskich IV, które wymagają występowania nawracającego bólu brzucha przez co najmniej 1 dzień w tygodniu w ciągu ostatnich 3 miesięcy, związanego z defekacją, zmianą częstości wypróżnień lub konsystencji stolca.
W leczeniu biegunki związanej z zespołem jelita drażliwego stosuje się różne grupy leków. Wśród preparatów dostępnych w Polsce znajdują się: loperamid (Imodium, Stoperan), ryfaksymina (Xifaxan, Tifaxin), eluxadolina (Truberzi), ondansetron, cholestyramina (Questran) oraz preparaty zawierające błonnik rozpuszczalny. Uzupełniająco stosuje się również probiotyki (np. Vivomixx, Sanprobi IBS) oraz leki rozkurczowe (drotaweryna – No-Spa, Despasmin; mebeweryna – Duspatalin; alweryna z symetykonem – Meteospasmyl).
Największe trudności w leczeniu biegunki związanej z IBS obejmują przewlekły i nawrotowy charakter schorzenia oraz jego wieloczynnikową patogenezę. Pacjenci często doświadczają okresów zaostrzeń i remisji, co utrudnia utrzymanie długotrwałej kontroli objawów. Dodatkowym wyzwaniem jest indywidualna odpowiedź na leczenie – terapia skuteczna u jednego pacjenta może nie przynosić efektów u innego. Ponadto leczenie komplikuje częste współwystępowanie zaburzeń psychicznych, takich jak lęk i depresja, które mogą nasilać objawy IBS-D i wymagają równoległego leczenia.
Istotnym elementem terapii, oprócz farmakoterapii, jest modyfikacja diety i stylu życia. U części pacjentów pomocne może być wdrożenie diety z niską zawartością FODMAP (fermentujących oligo-, di-, monosacharydów i polioli), redukcja stresu oraz regularna aktywność fizyczna. Kompleksowe podejście do leczenia, uwzględniające zarówno farmakoterapię, jak i metody niefarmakologiczne, daje największe szanse na skuteczne kontrolowanie objawów biegunki związanej z zespołem jelita drażliwego.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Imodium Instant – Tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej – 2 mg
Lek zawiera 2 mg loperamidu chlorowodorku, substancji czynnej działającej przeciwbiegunkowo, oraz pomocniczo aspartam i miętową kompozycję smakowo-zapachową. Jest dostępny w formie tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej, co ułatwia stosowanie. Preparat stosuje się w leczeniu objawowym ostrej i przewlekłej biegunki oraz ostrych epizodów biegunki związanej z zespołem jelita drażliwego u dorosłych. Może również pomóc pacjentom z przetoką jelita krętego poprzez zmniejszenie liczby i objętości stolców oraz poprawę ich konsystencji.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku