przewody mleczne
Przewody mleczne (łac. ductus lactiferi) to struktury anatomiczne stanowiące część gruczołu sutkowego kobiety. Tworzą one sieć kanałów, które transportują mleko z zrazików wydzielniczych (gdzie jest produkowane) do brodawki sutkowej. W każdej piersi znajduje się od 15 do 20 przewodów mlecznych, które zbiegają się w okolicy brodawki sutkowej.
Przewody mleczne są wyścielone nabłonkiem jednowarstwowym sześciennym lub walcowatym. Pod koniec ciąży i w okresie laktacji ulegają one poszerzeniu, aby umożliwić efektywny przepływ mleka. W okresie nieciążowym przewody mleczne pozostają wąskie i są poddawane cyklicznym zmianom pod wpływem hormonów płciowych.
W diagnostyce patologii piersi, szczególnie w przypadku wydzieliny z brodawki sutkowej, istotna jest ocena przewodów mlecznych. Badaniami pozwalającymi na ich wizualizację są m.in. duktografia (galaktografia), która polega na podaniu środka kontrastowego do przewodu mlecznego i wykonaniu mammografii, oraz MRI piersi. Najczęstszymi patologiami dotyczącymi przewodów mlecznych są brodawczaki wewnątrzprzewodowe, ektazja przewodów oraz zapalenie przewodów mlecznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ból piersi – Objawy
Ból piersi (mastalgia) dotyka około 70% kobiet i może mieć charakter cykliczny lub niecykliczny. Cykliczny ból, stanowiący około 75% przypadków, jest związany z cyklem menstruacyjnym i zmianami hormonalnymi, objawia się tępych, przeszywających dolegliwościami, obrzękiem i uczuciem pełności, najczęściej w obu piersiach, nasilając się przed miesiączką. Niecykliczny ból, stanowiący około 25% przypadków, jest niezależny od cyklu, zwykle dotyczy jednej piersi i może mieć charakter stały lub przerywany, często występuje u kobiet po menopauzie. Przyczyny bólu piersi obejmują zmiany hormonalne (około 75% przypadków), zmiany fibrocystyczne, zapalenie piersi (mastitis), torbiele, urazy oraz wpływ leków, takich jak doustne środki antykoncepcyjne, terapia zastępcza hormonami (HRT) czy SSRI. Rak piersi jest rzadką przyczyną bólu, jednak niektóre typy, jak rak zapalny, mogą powodować przewlekły ból i inne objawy, takie jak guzki, obrzęk czy wydzielina z brodawki sutkowej, co wymaga pilnej diagnostyki.
ból kłujący, cykliczny ból piersi, hormonalna terapia zastępcza, ibuprofen, łagodne zmiany piersi, leki hormonalne, mastalgia, mastitis, niecykliczny ból piersi, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nowotwór piersi, olej z wiesiołka, przewody mleczne, rak piersi, SSRI, tamoksyfen, torbiel piersi, uraz piersi, wahania hormonalne, witamina E, wydzielina z brodawki sutkowej, zapalny rak piersi, zmiany fibrocystyczne, zmiany hormonalne - Leksykon chorób i schorzeń
Atypowa hiperplazja piersi – Patofizjologia i mechanizm
Atypowa hiperplazja piersi (AH), obejmująca atypową hiperplazję przewodową (ADH) i zrazikową (ALH), jest proliferacyjną zmianą przednowotworową charakteryzującą się nieprawidłową proliferacją komórek nabłonkowych w obrębie przewodów lub zrazików piersi. Zmiany te wykazują podobieństwa molekularne i genetyczne do niskiego stopnia raka przewodowego in situ (DCIS), w tym utratę 16q i 17p oraz przyrosty 1q, co sugeruje ich rolę jako wczesnych prekursorów raka piersi. AH wiąże się z 4-5-krotnym wzrostem ryzyka rozwoju raka piersi, z predylekcją do wystąpienia nowotworu w piersi ipsilateralnej. Patogeneza obejmuje uszkodzenia DNA indukowane przez estrogeny, aneuploidię, metylację DNA genów supresorowych oraz zmiany w ekspresji genów takich jak cyklina D1, p16, HOXA i telomeraza, co prowadzi do niekontrolowanej proliferacji i potencjalnej progresji do raka inwazyjnego. Diagnostyka histopatologiczna ADH opiera się na obecności monomorficznych komórek w obrębie do 2 mm zajętych przewodów, z cechami architektonicznymi podobnymi do DCIS niskiego stopnia, często z mikrozwapnieniami widocznymi w mammografii.
aneuploidia, apoptoza, atypowa hiperplazja piersi, atypowa hiperplazja przewodowa, atypowa hiperplazja zrazikowa, białko p53, biopsja piersi, cykl komórkowy, gen supresorowy nowotworu, gen TP53, gruczoł piersiowy, inwazyjny rak piersi, metylacja DNA, mikrozwapnienia, niestabilność genomowa, obciążenie rodzinne, onkogeneza, proliferacja komórek, przewody mleczne, rak in situ, rak piersi ipsilateralny, rak przewodowy in situ, rak zrazikowy in situ, receptor estrogenowy, stan przednowotworowy, utrata heterozygotyczności, zraziki piersi - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lustork 100 mg
Lustork zawiera 100 mg syntetycznego progesteronu w postaci tabletek dopochwowych, identycznego pod względem struktury i działania z naturalnym hormonem produkowanym przez ciałko żółte jajnika. Progesteron, należący do grupy progestagenów (kod ATC: G03DA04), jest biosyntetyzowany z cholesterolu w mitochondriach pod wpływem hormonu luteinizującego (LH). W cyklu miesiączkowym jego wydzielanie jest pulsacyjne, osiągając szczyt 55 mg/dobę w 20.-22. dniu cyklu. Działa poprzez receptory PR-A i PR-B, obecne w macicy, gruczołach sutkowych oraz ośrodkowym układzie nerwowym, modulując procesy takie jak owulacja, przemiana endometrium, hamowanie nadmiernego rozrostu błony śluzowej oraz przygotowanie narządów rozrodczych do implantacji i laktacji.
biosynteza progesteronu, cholesterol, ciałko żółte jajnika, cykl bezowulacyjny, cykl miesiączkowy, cykl owulacyjny, czynność skurczowa macicy, endometrium, glikokortykosteroidy, gruczoł sutkowy, hormon luteinizujący, implantacja zarodka, indukcja owulacji, kora nadnerczy, kosmki łożyska, lipoproteiny niskiej gęstości, mineralokortykosteroidy, odpowiedź immunologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, owulacja, pęcherzyk Graafa, poronienie nawykowe, pregnenolon, progesteron, przedwczesny poród, przewody mleczne, receptor progesteronu, receptory progesteronu, rozrost endometrium, wspomagany rozród, zapłodnienie in vitro